Lothar Schreyer (1886-1966) - Mutter Erde

Lothar Schreyer: Matka Ziemia (1920)

Medium: Drzeworyt i gouache
Materiał: Papier
Wymiary: 26,5 x 17 cm / zamocowane na czerwonym kartonie 31 x 31 cm

Editor: Edition Panderma, Basel
Rok: 1920
Podpis: Podpisano

Pochodzenie:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Prywatna kolekcja, Basel

Stan / Restaurowanie:
doskonały stan archiwalny

Dalsze informacje:

Rzadka, limitowana edycja przenośnej kolekcji sztuki powojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. To egzemplarz bez numeru spośród 230 wydań (65 hors commerce były bez numeru) i należy do trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage ukazało się w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977, łącząc około 180 dzieł sztuki, które ukazują scenę awangardy artystycznej między latami 1950 a 1970. Dzieła sztuki zostały zebrane przez Carla Laslzo i obejmowały największych artystów swoich czasów, którzy wniesli istotne prace, często wyznaczające punkt zwrotny w ich twórczości i karierze: na przykład prace Enrico Castellaniego to jego pierwsze udokumentowane dzieło graficzne, a liczne Achrome Piera Manzoniego stanowi jedyny utwór wyprodukowany przez artystę.

Lothar Schreyer studiował najpierw historię sztuki na Uniwersytecie w Heidelbergu, potem prawo w Berlinie i w Lipsku. W 1910 obronił pracę doktorską na temat literackich i artystycznych praw współtwórców. Zaczynał pisać i jednocześnie szkolił się u Emila Milana w dziedzinie reżyserii teatralnej. W latach 1911–1918 pracował jako dramaturg i asystent reżysera w Deutschen Schauspielhaus w Hamburgu. Ponadto od 1916 do 1928 prowadził redakcję czasopisma Herwartha Waldena „Der Sturm“. Jednocześnie do 1924 uczył się w Sturm-Schule für Bühnenkunst und Pantomime. W 1918 wraz z Herwarthem Waldnem założył ekspresjonistyczną Sturm-Bühne, którą kierował do 1921. W tym czasie wystawiono także jego pierwsze sztuki (np. Kreuzigung, Kindssterben).

W 1921 Schreyer został powołany przez Waltera Gropiusa na mistrza i kierownika pracowni scenicznej w Staatliches Bauhaus Weimar i wykładał tam do 1923. Po niepowodzeniu przedstawienia „Mondspiel” opuścił Bauhaus. Za pośrednictwem Adolfa Behne podjął pracę w Zentralinstitut für Erziehung und Unterricht w Berlinie. W 1924 został członkiem gremiów przy zakładaniu Waldorfs Schule w Berlinie, a następnie do 1927 był czasowo kierownikiem Kunstschule Der Weg w Berlinie. Od 1928 do 1932 był naczelny lektorem i głównym redaktorem ds. kultury i literatury pięknej w Hanseatischen Verlagsanstalt w Hamburgu. Po przejściu na katolicyzm w 1933 Schreyer pracował jako pisarz pod pseudonimem Angelus Pauper i napisał m.in. dla Caritasverlag Heiligenlegenden. Po 1945 wydał dla Herder Verlag i angażował się w Caritas-Organisation. Aż do swojej śmierci w 1966 był malarzem. (Źródło:https://www.bauhaus100.de/de/damals/koepfe/meister/lothar-schreyer/)