Ana del Castillo - Patagonia

Moja wizyta w Parku Narodowym Glaciarów w Patagonii, w Argentynie, wywarła na mnie ogromne wrażenie i była inspiracją dla wielu moich obrazów. Użyto pigmentów z akrylami na dwuwarstwowym płótnie i papierze. Obraz nie musi być oprawiany. Artystka dołącza certyfikat autentyczności, wysyła dzieło ubezpieczone, z numerem śledzenia i z maksymalną szybkością. Ana del Castillo jest fotografką i artystką, laureatką licznych nagród, pracuje dla różnych agencji na całym świecie, jej prace były prezentowane w Londynie, we Włoszech i w Hiszpanii.

Ekonomistka i artystka multidyscyplinarna (Godella, Walencja. 1963). Zawodowo jest ekonomistką, od lat zajmuje się handlem online, działalność tę poświęciła niemal wyłącznie podróżowaniu, eksperymentom jako malarka i pracy dla różnych międzynarodowych agencji jako fotografka. Swoje początki w fotografii ma już od dzieciństwa, jej prace były publikowane w dzienniku ABC, w publikacjach Ministerstwa Kultury, w różnych książkach, licznych katalogach oraz na billboardach autobusowych Castellón, a także w licznych nagrodach i wystawach w Londynie i Madrid. Jej wykształcenie akademickie trwało wiele lat pod kierunkiem fotografki Tere Arcos.

Odnajduje w Europie, chociaż globalizacja idzie naprzód w zastraszającym tempie, w każdym kraju i mieście, unikalne cechy, które stara się oddać na swoich zdjęciach — zarówno ludzi spotykanych na ulicach, jak i budynków różnych wieków, czy chwil w każdym miejscu.

Jej podróże na Islandię, do Szwajcarii, Ameryki Południowej, Afryki czy Norwegii wpłynęły na nią, wpływając na jej góry, architekturę i morza; to także kolejny ze ścisłych tematów zarówno na poziomie malarskim, jak i fotograficznym. Jej zaangażowanie w malarstwo było późniejsze. Rozpoczęła naukę sztuki u artysty Álvaro Romero w latach dziewięćdziesiątych, kontynuowała ją z malarzem godellense Germá Llorís, później z malarzem Fernando Jiménez i Lucía Peiró i Lloret, uznaną artystką plastyczną. Na początku nowego wieku była współtwórczynią nietuzinkowej grupy artystów o nazwie Equipo-Argo, obecnie składającej się z trzynastu kobiet, która działa w hali przemysłowej w pobliżu Walencji; grupa ta utrzymuje stały kontakt między sobą i z awangardami sztuki w różnych dziedzinach. Jednym z celów grupy jest organizowanie jednego lub dwóch wystaw rocznie. Grupa już odniosła wiele wystaw w naszej geografii.

Technicznie do tworzenia swoich obrazów używa pigmentów w proszku. „Jej zakres tonalny jest idealny dla moich obrazów, co przekształca pracownię w swojego rodzaju laboratorium talerzy i proszków, w których spoiwa, żywice itp. tworzą chaotyczny wszechświat, w którym czuję się absolutnie spokojna i kreatywna.”
W ostatnich latach jej twórczość artystyczna stała się widoczna na wystawach, wyróżnieniach i nagrodach. Wyróżnienia: w 2016 roku, wraz z Equipo-Argo, na wystawie zbiorowej w Centre d’Art Taller d’Ivars w Benissa (Alicante); wystawa zbiorowa w maju w espai.inf, w przestrzeni wystawowej na Politechnice Walencyjskiej; wystawa zbiorowa Sala Virgen de la Fuente (Teruel); Colectiva w Casa Cultura Rocafort „La Superficie del Círculo”; w 2017 roku, z tym samym kolektywem, Mirada de Dona w sali wystaw La Marina El Puig de Santa María (Valencia), Sala Exposiciones Antiguo Ayuntamiento Bétera (Valencia), Sala Exposiciones Museros (Valencia), Mirada de Dona w Sala Exposiciones La Eliana (Valencia), Paisatje Urbá w Sala Exposiciones Náquera (Valencia); a w 2018 również z Equipo-Argo w Sala Exposiciones Villa Eugenia de Godella (Valencia) z „Abstractus”, kolektyw w Sala Exposiciones Municipal de Mislata (Valencia) i Sala Exposiciones Biblioteca Dénia (Alicante) z „Abstractus”, oraz kolektyw w Sala Exposiciones Massamagrell (Valencia) z „Black and White”.

Została wybrana do XXXIV Certamen Pintura „Salvador Soria” Vila de Benissa (Alicante), na wystawie Festival D’Arts Quart de Poblet (Valencia), w XIII Nagrodzie malarskiej Desideri Llombarte w Peñarroya de Tastavins (Teruel) w 2016 roku. W kolejnym roku została wybrana przez Fundación Legado Andalusí, jej twórczość wędruje po całym kraju, została finalistką Premi de Pintura Ciutat de Manises (Valencia), wybrana na Valencia Ciutat Oberta Bienal de las Artes de Valencia. Na 2018 rok jej dzieło zostało wybrane do serii Dances de Alcalá w nagrodzie fotografii Stowarzyszenia Turystycznego Gúdar-Javalambre (Teruel), później zdobyła kolejne edycje i została wybrana do Międzynarodowego Konkursu Sztuki „José Camarón” w Segorbe.

W nagrodach w 2014 roku zdobyła nagrodę Camarón w konkursie Sztuki Segorbe (Castellón); miała wystawę indywidualną z serią Europa w Instants w fundacji Bancaja Segorbe; w 2016 wygrała Maraton Fotograficzny Las Provincias w Denii (Alicante), zdobyła nagrodę Balearia i wyróżnienie w I Konkursie Eurostars Hotel Real Fotografii. Została wybrana i wystawiała w sali Entidad Cultural Valenciana El Piló w 2016 i 2023, a wraz z Equipo-Argo zorganizowała wspólną wystawę w prestiżowej galerii Godelli Villa Eugenia w 2018, która później została przeniesiona do sali wystaw municipalnej w Mislacie.

Została ponownie wybrana z pracą na Konkurs Międzynarodowy Sztuki José Camarón w Segorbe w latach 2020, 2023 i 2024.
Pod koniec 2024 roku zorganizowała kolektywną wystawę w Galerii Ronda w Walencji, a reprezentowana jest również przez Galerię del Sol zlokalizowaną w Walencji.
Przyznano jej nagrodę fotograficzną dziedzictwa narodowego od rąk księżniczki w Madrycie w grudniu 2024 roku.
Wciąż otrzymuje liczne nagrody za swoje fotografie i obrazy, a przed nią ma zaplanowanych wiele wystaw w najbliższych miesiącach w całej Hiszpanii.
Według cenionego krytyka LFMM „jej mury architektoniczne wykraczają poza sferę fotograficzną, zyskując surrealistyczny akcent, który nadaje im niezaprzeczalną wartość”.

Patxi Guerrero Carot (Profesor Uniwersytetu Jaime I) publikował w różnych mediach.