Anton Kaestner - #406 - S - " Menorca #2 ".

#406 - S - "Menorca #2".

Unikat, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z atelier paryskiego.

Akrayl na spray na płycie z pleksiglasu o grubości 3 mm.
To dzieło nie jest reprodukcją. Jest to oryginalne malarstwo malowane w kilku warstwach farby i/lub sprayu, whose glossy finish, przypominający zastosowanie żywicy, jest wyjątkowy.

Wymiary : 11,4 cala x 9,1 cala x 0,12 cala / 29 x 23 x 0,3 cm bez ramki.
To malowidło dostarczane bez ramy.
Ramka wysokiej jakości marki niemieckiej Nielsen z aluminium, referencja 34 (cal 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) polecana i dostępna podczas wysyłki za dodatkową kwotę 70 €.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner jest malarzem, rzeźbiarzem i autorem szwajcarskim, mieszkającym w Paryżu. Jego prace prezentowane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Nadchodząca wystawa indywidualna – Genewa, 18–28 czerwca 2026.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem otoczony naturalnym pięknem i kulturowym bogactwem mojej ojczyzny. Twórczość była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, wywarł wpływ, który zasiał ziarno pasji, która ostatecznie stała się moim życiem.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notatnikach A4, a potem A3. Pierwotnie pociągała mnie malarstwo niefiguratywne i abstrakcyjny ekspresjonizm. Z czasem, będąc przekonanym ateistą, rozwinąłem także zamiłowanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moim poszukiwaniem ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do stania się prawdziwym artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zaprowadziła mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły mój perspektywę, narażając mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, wciągałem się w lokalne sceny artystyczne i oddawałem energii twórczej każdego miejsca.
Pomimo koncentracji na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho tliła się pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się formą sekretnej medytacji dla mnie — sposobem na uwolnienie się od świata i skupienie na swoim wnętrzu.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i doświadczać prawdziwych przeżyć. Poprzez moją sztukę mam nadzieję ofiarować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie oddałem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i poświęciłem się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moje prace szybko zyskały uznanie, znajdując domy w prywatnych kolekcjach w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Artystyczne CV

Moja pierwsza wystawa solowa, "Échos", która odbyła się w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała oryginalne podejście do sztuki, z dala od tradycyjnych technik malarskich: maluję acrylicami, metalicznymi pigmentami i sprayami na tylnej stronie z recyklingowanego pleksiglasu extrusionowanego, lekkiej, gładkiej, błyszczącej i czasem kruchej powierzchni.
Ten proces uniemożliwia obserwowanie dzieła w trakcie tworzenia. Nie mam wizualnego feedbacku ani kontroli podczas procesu — co akceptuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — wszystko, co może skrócić myślenie! — by kierować rezultatem, warstwami i efektami mirrory, jakie tworzę, i zostawić miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie ostatecznie wystawione. To podejście, które koresponduje z procesem objawienia/fiksacji w fotografii, jest wyzwaniem i uwalniające. Wartości kompozycji wzbogacone są przez warstwy i przezroczystości, nadając każdemu dziełu cechę „ascetyczną”: cieszę się, gdy rozpoznaję „niezbywalne konieczności”, czyli to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zapadniemy w ciszę i światło.
Utrzymuję moje podejście celowo proste. Nie chodzi o „emocję” ani o „teoretyczne pojęcie”, lecz o doświadczenie bycia. Nie o „szybką konsumpcję” ani o „intelektualizację/posiadanie intelektualne”, lecz o poszerzanie świadomości i eksplorację rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych opowieści; moje sztuki dążą do „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak powiedziałby francuski mistrz SF, Alain Damasio.
Choć prace czasem przywodzą na myśl przejrzystość i jasność witraży, pozostają prawie całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksiglas nadaje malarstwu migoczącą skórę, przez którą można dostrzec własny zarys, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, także braku części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami z bliska” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych, introspekcyjnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi i chcę pozostawać pokorny wobec tego, co da się osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w nieustannym kwestionowaniu i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, skłaniająca mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego odkrywania, co mogę osiągnąć. Malarstwo dla mnie to codzienne rzemiosło, eksploracja, sposób na wzbudzanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potraja pasję do widzenia.”

Anton Kaestner