Butelka (2) - Kryształ

Zestaw dwóch zabytkowych kolekcjonerskich obiektów Biedermeier w kryształach. Pierwszy przedmiot to butelka likierowa (lub dekanter), charakteryzująca się wyrafinowaną kombinacją szlifowanego kryształu, rytowanego szkła i metalowych wykończeń z metali szlachetnych (srebra). Przedmiot wyróżnia się linią geometryczną i niezwykłą bogactwem szczegółów dekoracyjnych. Korpus ma subtelną ośmiokątną (płytkowaną) sylwetkę w przekroju spłaszczonym, typową dla gustu neoklasycznego lub późniejszej produkcji eklektycznej/Biedermeiera drugiej połowy XIX wieku. Dekoracja (ryty/kwasowy wizerunek/matowienie): Powierzchnia szklana jest całościowo ożywiona złożonym i delikatnym wygrawerowaniem satynowanym. Motyw centralny przedstawia kosz kwiatowy (lub kwietnik), z którego wyrastają wici roślinne, girlandy liści i pąków róż. Precyzja detali tworzy piękny matowy/połyskujący kontrast z przezroczystym kryształem tła. Podstawa jest gruba i szlifowana w lustro, aby zapewnić stabilność i załamywać światło, podkreślając klarowność materiału. Szyjka i obrączka butelki są wykończone ozdobnym srebrnym wlotem. Dolna część obrączki metalowej ozdobiona subtelnym frezemowanym ornamentem o motywach geometrycznych i perlistowanych, który stanowi elegancki punkt odcięcia między gładkim metalem a kryształem. Zatyczka oryginalna i współczesna, wykonana z masywnego, przezroczystego kryształu. Epoka: XIX wiek (druga połowa XIX wieku) / początek XX wieku (około 1870–1910) wyprodukowana w Böhmen, część Niemiec. Stan: niewielka uszkodzenie w jednym rogu (patrz zdjęcie). Wymiary: wysokość 19 x 14 x 8,5 cm. Drugi przedmiot to duży kubek (lub duży kielich, lub cylindryczny puchar/miejsce paradne, lub duży kufel do piwa/wody bez ucha), charakteryzujący się istotną ikonografią o charakterze historyczno-religijnym, całkowicie historiowany. Korpus cylindryczny, lekko rozszerzający się ku masywnej podstawie z szeroką stopką (stabilność typowa dla pojemników z epoki). Dolna połowa korpusu zdobiona żłobieniami pionowymi (żłobienia płaskie), które tworzą gęstą grę refleksów pionowych. Ta sekcja ograniczona górnie przez fryz z drobnymi festonami lub półkółkami szlifowanymi, który służy jako podium sceny figuralnej. Górna część mieści ciągły rzeźbiony w kwasie fryz i precyzyjnie wykończony rudą miedzianą kołem, przedstawiający scenę świętą lub legendarną osadzoną w wiejskim krajobrazie. Postać centralna (Biskup/Santo): po lewej stronie widnieje męska, autorytatywna postać ubrana w szaty liturgiczne: mitra na głowie i długi płaszcz. Trzyma berło (prawdopodobnie pastorał lub kij wędrowca). Wyciągnięta ręka zdaje się wskazywać lub błogosławić postacie po prawej stronie klęczące przed drzewem i naprzeciw narzędziom rolniczym (jakby widać trzebie aratni lub muła). Dwie postacie (prawdopodobnie chłopi lub pielgrzymi) w głębokiej pobożności i modlitwie, głowy pochylone. Tło, ukazane z wyjątkowym poczuciem perspektywy, prezentuje kościół lub klasztor z dzwonnicą zwieńczoną krzyżem, szerokimi oknami łukowymi i stromym dachem. Drewniana klatka po lewej wyznacza własność lub pole. Scena otoczona gęstą roślinnością, z dużym, bujnym drzewem po lewej i stylizowanymi drzewami po prawej, osadzają narrację w kontekście wiejskim i leśnym. Scena najprawdopodobniej opisuje cud lub epizod życia świętego biskupa i ewangelizatora (bardzo czczonego w Europie Środkowej). Mogła być interpretowana jako przedstawienie związane z: Świętym Bonifacym (ewangelizatorem Niemiec), Świętym Ubertem lub Świętym Leonardem (patronami rolników i bydła). Wymiary: wysokość ok. 15,5 cm x średnica 9,4 cm.