René Magritte (1898-1967) - Le Bataille de l'Argonne






Spędził pięć lat jako ekspert ds. sztuki klasycznej i trzy lata jako komisarz-priseur.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 134742
Doskonała ocena na Trustpilot.
René Magritte Le Bataille de l'Argonne to litografia w ograniczonym nakładzie (275 egz.), na papierze BFK Rives vellum, 60 x 45 cm, podpis na płycie i numeracja 1/275, z podpisem ołówkiem Charly'ego Herscovici, prezydenta Magritte Foundation, autoryzowana pieczęcią Succession Magritte, wyprodukowano w Belgii w latach 2000–2010, w stanie fair.
Opis od sprzedawcy
Rene Magritte (1898-1967) ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charli’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE
Litografia na pergaminie BFK Rives.
Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w druku
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona pieczęcią blind, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charlego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (ze inicjałem po tej samej stronie co numer)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł, które bawią się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grób zapaśników), chociaż często określany jest jedynie przez swoje elementy wizualne ze względu na charakterystyczną, niemal archetypową kompozycję.
W tym urzekającym dziele okno pełni rolę kadru dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast ukazać konwencjonalny zewnętrzny krajobraz, widz zostaje skonfrontowany z dużym, idealnie sferycznym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, który zdaje się być zawieszony bezpośrednio za szybą okna. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się na środku widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej lubry, stylizowane chmury wypełniają niebo, wykonane w charakterystycznej, precyzyjnej, a jednocześnie marzycielskiej jakości Magritte’a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, zwykle portal do rzeczywistości, tutaj prezentuje niemożliwą wizję. Kula, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te wspólne motywy, aby rzucić wyzwanie percepcji, zapraszając widza do kwestionowania, co jest realne, co jest wyobrażone i samej natury reprezentacji.
Rene Magritte (1898-1967) ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charli’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE
Litografia na pergaminie BFK Rives.
Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w druku
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona pieczęcią blind, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charlego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (ze inicjałem po tej samej stronie co numer)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł, które bawią się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grób zapaśników), chociaż często określany jest jedynie przez swoje elementy wizualne ze względu na charakterystyczną, niemal archetypową kompozycję.
W tym urzekającym dziele okno pełni rolę kadru dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast ukazać konwencjonalny zewnętrzny krajobraz, widz zostaje skonfrontowany z dużym, idealnie sferycznym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, który zdaje się być zawieszony bezpośrednio za szybą okna. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się na środku widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej lubry, stylizowane chmury wypełniają niebo, wykonane w charakterystycznej, precyzyjnej, a jednocześnie marzycielskiej jakości Magritte’a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, zwykle portal do rzeczywistości, tutaj prezentuje niemożliwą wizję. Kula, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te wspólne motywy, aby rzucić wyzwanie percepcji, zapraszając widza do kwestionowania, co jest realne, co jest wyobrażone i samej natury reprezentacji.
