Josef Kuba - Wazon - Porcelana

Vaso, który prezentuje się jak duży dzban lub dzwonek z porcelany, charakteryzuje się bardzo pojemnym, zaokrąglonym brzuchem, który zwęża się ku stabilnej podstawie o okrągłym kształcie. Naramiennik jest miękki i łączy się z krótką szyją kończącą się szeroką, dzióbkowatą wylewką z złotą obwódką. Ogólny styl nawiązuje do europejskiej produkcji z końca XIX wieku lub początku XX wieku (np. styl neoklasyczny, historyzm lub porcelany w stylu wiedeńsko- lub niemieckiego odcienia). Wazon jest podzielony poziomo na trzy główne pasy: szyja ma jasny/biały odcień. Na ramieniu biegnie pas intensywnego zielonego szmaragdu lub zieleni cesarskiej, ozdobiony na górnym brzegu stylizowanymi motywami liści w złocie i ograniczony od dołu cienkim złotym filetkiem. Środkowa część ma szeroki biały pas jako tło dla wielobarwnej, ciągłej sceny figuratywnej, malowanej z dużym detalem i miękkimi przejściami, przypominającej akademicką sztukę malarską. Tło sceny ma lekki akcent gór i niebem z odcieniami różu i błękitu. Dolna połowa wazy powraca do ciemnozielonego koloru szmaragdu, urozmaiconego u góry bogatą i złożoną, wykonaną w złocie koroną w technice koronowej, z motywami geometrycznymi, roślinnymi i wiszącymi ( festony i girlandy). Malowana scena przedstawia dionizyjski triumf (lub bachanalje), klasyczny temat mitologii greckiej i rzymskiej związany z kultem Dionizosa (Bacho), boga winu, zabawy i szaleństwa. Z lewej do prawej rozpoznawalne są różne postacie typowe dla tego orszaku (tiasa): Silenos i Menady na osiołku: postać żeńska (być może menady lub bacchante) ozdobiona gałązkami siedzi na grzbiecie osła, który jest okryty skórą lamparta. Kobieta trzyma w ręku anforę vinaria (oinochoe). Zwierzę prowadzi starszy mężczyzna z brodą, prawdopodobnie identyfikowany jako Silenos, mądry choć często pijany opiekun Dionizosa. Pośrodku dwie postacie męsko–męskie krocą w radosnym tempie: jeden gra na długim rogu z mosiianej barwy, drugi, nago z skórą zwierzęcia wokół bioder i wieńcem z dębów lub winorośli na głowie, tańczy trzymając w rękach talerze lub małe dzwonki. Z prawej kobieta tańczy, merdając tamburyno (tympanum). Obok niej znajdują się dwa małe satyry (fauny), mityczne stworzenia z nóg koźlich: jeden to młody faun stojący, drugi to mały satyr leżący na ziemi na brzuchu, w żartobliwej pozie. Praca wyróżnia się wysoką jakości wykonania, widoczną w anatomicznym oddaniu ciał, płynnym drapowaniu strojów oraz precyzją złoceniowych błysków, które wyraźnie kontrastują z ciemnozielonym tłem. Całość wywołuje poczucie ruchu, zabawy i klasycznej elegancji. Na podstawie w tle widnieje znak z zielono-złotnym owalnym herbem, koroną o pięciu ramionach i literami „J.K.” (czasem zapisane jako J.K.W. lub J.W.K.), należący do słynnej manufaktury i pracowni dekoracyjnej Josefa Kuby (Josef Kuba Porzellanmalerei / Werkstätte). Kuba był znany z dekorowania porcelan wysokiej jakości w „stylu Wiedeńskim” (Alt Wien), często charakteryzujących się intensywnymi kolorami tła (jak szmaragdowa zieleń, kobaltowy błękit lub bordo), bogatymi złoceniami w stylistyce złota szlachetnego i scenami galantnymi lub mitologicznymi drukowanymi lub malowanymi w centrum (inspirowanymi obrazami Jeana-Honoré Fragonarda). Dopisek „CARLSBAD” (Karlovy Vary, dziś Karlovy Vary w Republice Czeskiej) wskazuje miasto pochodzenia, w którym działalność została założona i była aktywna w pierwszej części historii. Wówczas terytorium należało do Bohemy/Czechosłowacji (z silnym wpływem i populacją niemiecką). Uwagi dotyczące manufaktury: Josef Kuba często nabywał surowe porcelany „w bieli” od ważnych producentów z Bawarii (jak Hutschenreuther czy Rosenthal) lub samej Bohemii, aby następnie dekorować je w swoim warsztacie. Z tego powodu na wielu egzemplarzach tego producenta można znaleźć zarówno wytłoczony znak surowej porcelany, jak i stemple dekoracji Kuby. Ten konkretny okrągły/owalny zielono-złoty znak z napisem „J.K. DECOR CARLSBAD” datuje się na okres między 1930 a 1945 rokiem. Działalność powstała w Carlsbad w 1930 roku. Po zakończeniu II wojny światowej (w 1945), w wyniku wysiedlenia ludności niemieckiej z terenów czechosłowackich, Josef Kuba musiał przenieść swoje laboratorium do Niemiec, do Wiesau (w Bawarii). Kolejne znaki po 1945/1947, choć czasem zachowują odniesienie historyczne do Carlsbad, zazwyczaj zawierają napisy „Bavaria”, „Germany” lub „Western Germany”. Brak wskazówek dotyczących Niemiec i sama obecność Carlsbad umieszczają przedmiot w pierwszym okresie produkcji manufaktury, przypuszczalnie w latach 30. lub najwcześniejszych latach 40. (Bohemia/Czechosłowacja). Wymiary: wysokość 28,5 x średnica 24,5 cm.