Antoni Miro (1944) - L´ Ocell - bronce

A.Miró
Sculpture, signed
Wspomniana na okładce książki Antologia (książka nie wchodzi w skład)., 100% autentyczna rzeźba
Rzeźba w bardzo dobrym stanie, proszę sprawdzić wszystkie zdjęcia przed licytacją, książka ze zdjęciami nie wchodzi w skład
ok. 21×14 cm.

Jego prace, osadzone w realizmie społecznym, zaczynają się w figuratywnym ekspresjonizmie jako denunciation ludzkiego cierpienia. W połowie lat 60. zainteresowanie problemem społecznym skierowało go ku neofiguratywizmowi, z przekazem krytyki i potępienia, który w latach siedemdziesiątych był w pełni utożsamiany z Kroniką Sztuki Realistycznej, osadzoną w międzynarodowych prądach Pop artu i realizmu, biorąc za punkt wyjścia propagandowe obrazy społeczeństwa przemysłowego i kodów językowych używanych przez środki masowego przekazu.

Jeśli jego malarstwo to malarstwo świadomości, równie prawdziwe jest to, że w jego procesie twórczym występuje wybitny stopień „świadomości malarskiej”, w której zespala się wiele doświadczeń, technik, strategii i zasobów, tworząc jego szczególny język plastyczny, który nie wyczerpuje się jedynie jako „środek” do komunikacji ideologicznej, lecz w wspólnej zgodzie stanowi zapis wyraźnej komunikacji estetycznej.

Różne okresy lub serie jego pracy, takie jak „Les nues” (1964), „La fam” (1966), „Los canguros” (1967), „Experimentaciones y Vietnam” (1968), „El hombre” (1970), „Black America” (1972), „The man today” (1973), „The dollar” (1973-80), „Paint painting” (1980-90) i „Vivace” od 1991, odrzucają wszelkiego rodzaju ucisk i wołają o wolność oraz o solidarność ludzką.

W 2007 r. rzeźba 25 kwietnia 1707 upamiętniająca Bitwę pod Almansą została zainstalowana w Gandii. W latach 2010-2011 w Muzeum Uniwersytetu w Alicante zrealizowano antologiczny pokaz. W 2012 r. IVAM poświęciło retrospektywę. W 2013 rzeźba została odsłonięta przez Ovidiego Montllora, z którym łączyło go przyjacielskie więzi, na nowym deptaku im. Ovidi Montllor (Alcoy).