Max Olderock (1895-1972) - Houses (Constructivism)





Dodaj do ulubionych, aby otrzymać powiadomienie o rozpoczęciu aukcji.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 134742
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Max Olderock: Domy (1953/1966)
Ręcznie barwiony drzeworyt: akwarela naniesiona ręcznie na wydrukowany blok na papierze czerpanym, tworząca unikalny arkusz, w którym graficzna rama wycioru nakłada się i ubarwia kolorem. Wydanie Edition Panderma, Basel — znak rozpoznawczy kolekcjonera i wydawcy Carla Laszlo. Ponieważ każda odbitka była barwiona ręcznie, żadne dwa arkusze nie są identyczne; to dzieło unikalne, a nie jednolita edycja.
Dwuznaczna data 1953/1966 odzwierciedla wyciorek z 1953 roku oraz realizowaną w 1966 roku barwną odbitkę.
Arkusz 27 × 19 cm, na papierze czerpanym. W dobrym, archiwalnym stanie. Ręcznie podpisane i datowane ołówkiem.
Ludwig Bernhard Max Olderock (1895 Hamburg – 1972) należał do niemieckiej awangardy, która formowała się wokół ekspresjonizmu po I wojnie światowej. Swoje prace po raz pierwszy zaprezentował w 1925 i 1927 roku w galerii Der Sturm u Herwarthe Waldena w Berlinie — galerii, przez którą Robert Delaunay, Marc Chagall i Alexander Archipenko dotarli do niemieckiej publiczności. Olderock był członkiem Deutscher Werkbund i utrzymywał bliski kontakt z mistrzem Bauhausa, Lotharem Schreyerem. Pod panowaniem narodowego socjalizmu objęty był zakazem malowania, a jego prace w zbiorach publicznych zostały zniszczone. Po 1945 roku ponownie zaczął wystawiać, w tym samodzielną wystawę w Hamburger Kunsthalle w 1957, memoriał Der Sturm w Berlinie w 1961 oraz przegląd kolowy z 1971 roku „Deutsche Avantgarde 1915–1935 – Konstruktivisten” w Kolonii w 1971 roku.
Kontekst publikacji ma znaczenie samo w sobie. Edition Panderma była bazylejskim imprintem Carla Laszlo (1923–2013), węgiersko-szwajcarskiego handlarza sztuką, kolekcjonera, psychoanalityka, autora i wydawcy, który w latach 1957–1977 wydawał czasopismo Panderma. Dzięki swojej pracy jako redaktor i wydawca Laszlo współpracował z postaciami takimi jak Hans Arp, Christian Schad, Friedrich Schröder-Sonnenstern, Dieter Roth i Friedensreich Hundertwasser. Obecność Olderocka w tym programie umieszcza jego powojenne prace graficzne w ramie celowego wysiłku odzyskania i ponownego zaprezentowania tłumionej niemieckiej awangardy z lat 1910–1920.
Proveniencja:
Edition Panderma / Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Prywatna kolekcja, Basel
Wybrane wystawy:
1957 Hamburger Kunsthalle, Hamburg (Niemcy) — wystawa indywidualna
1961 Memoriał Der Sturm, Berlin (Niemcy)
1971 „Deutsche Avantgarde 1915–1935 – Konstruktivisten”, Kolonia (Niemcy)
Historie sprzedawców
Max Olderock: Domy (1953/1966)
Ręcznie barwiony drzeworyt: akwarela naniesiona ręcznie na wydrukowany blok na papierze czerpanym, tworząca unikalny arkusz, w którym graficzna rama wycioru nakłada się i ubarwia kolorem. Wydanie Edition Panderma, Basel — znak rozpoznawczy kolekcjonera i wydawcy Carla Laszlo. Ponieważ każda odbitka była barwiona ręcznie, żadne dwa arkusze nie są identyczne; to dzieło unikalne, a nie jednolita edycja.
Dwuznaczna data 1953/1966 odzwierciedla wyciorek z 1953 roku oraz realizowaną w 1966 roku barwną odbitkę.
Arkusz 27 × 19 cm, na papierze czerpanym. W dobrym, archiwalnym stanie. Ręcznie podpisane i datowane ołówkiem.
Ludwig Bernhard Max Olderock (1895 Hamburg – 1972) należał do niemieckiej awangardy, która formowała się wokół ekspresjonizmu po I wojnie światowej. Swoje prace po raz pierwszy zaprezentował w 1925 i 1927 roku w galerii Der Sturm u Herwarthe Waldena w Berlinie — galerii, przez którą Robert Delaunay, Marc Chagall i Alexander Archipenko dotarli do niemieckiej publiczności. Olderock był członkiem Deutscher Werkbund i utrzymywał bliski kontakt z mistrzem Bauhausa, Lotharem Schreyerem. Pod panowaniem narodowego socjalizmu objęty był zakazem malowania, a jego prace w zbiorach publicznych zostały zniszczone. Po 1945 roku ponownie zaczął wystawiać, w tym samodzielną wystawę w Hamburger Kunsthalle w 1957, memoriał Der Sturm w Berlinie w 1961 oraz przegląd kolowy z 1971 roku „Deutsche Avantgarde 1915–1935 – Konstruktivisten” w Kolonii w 1971 roku.
Kontekst publikacji ma znaczenie samo w sobie. Edition Panderma była bazylejskim imprintem Carla Laszlo (1923–2013), węgiersko-szwajcarskiego handlarza sztuką, kolekcjonera, psychoanalityka, autora i wydawcy, który w latach 1957–1977 wydawał czasopismo Panderma. Dzięki swojej pracy jako redaktor i wydawca Laszlo współpracował z postaciami takimi jak Hans Arp, Christian Schad, Friedrich Schröder-Sonnenstern, Dieter Roth i Friedensreich Hundertwasser. Obecność Olderocka w tym programie umieszcza jego powojenne prace graficzne w ramie celowego wysiłku odzyskania i ponownego zaprezentowania tłumionej niemieckiej awangardy z lat 1910–1920.
Proveniencja:
Edition Panderma / Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Prywatna kolekcja, Basel
Wybrane wystawy:
1957 Hamburger Kunsthalle, Hamburg (Niemcy) — wystawa indywidualna
1961 Memoriał Der Sturm, Berlin (Niemcy)
1971 „Deutsche Avantgarde 1915–1935 – Konstruktivisten”, Kolonia (Niemcy)

