Keith Haring - Untitled (cup man) - Giclée - Artestar licensed print

Impresja Giclée (*) de Keith Haring (**)
Reprodukcja dzieła „Untitled”, serigrafia stworzona przez Haring w 1989 roku.
Luxusowa edycja na papierze cyfrowym do konserwacji, matowy, wysokiej gramatury (250 g/m²). Papier bardzo wszechstronny i wysokiej jakości, wyprodukowany w Niemczech z pulpy drzewnej bez kwasów i chloru.
Impresja autoryzowana przez Artestar New York. Copyright: Keith Haring Foundation

- Wymiary strony: 60 x 47 cm
- Wymiary motywu: 50 x 37 cm
- Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani eksponowana, zawsze przechowywana w profesjonalnym aktach artystycznych, dlatego oferowana w stanie nienaruszonym).

Dzieło będzie starannie obchodzone i zapakowane w kartonową paczkę wzmocnioną. Wysyłka będzie z potwierdzeniem doręczenia (UPS DPD DHL FedEx)

Wysyłka będzie również objęta ubezpieczeniem transportu na wartość końcową dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez kosztów dla nabywcy.

(*) Giclée to termin odnoszący się do wysokiej jakości druku sztuk pięknych, tworzonego cyfrowo za pomocą drukarek atramentowych. Proces ten wykorzystuje tusze na bazie pigmentów i specjalistyczne papiery, aby uzyskać dużą ostrość, precyzję koloru i trwałość, idealnie nadające się do reprodukcji sztuki i fotografii.

(**) Keith Haring urodził się w 1958 roku w Reading w Pensylwanii, USA.
Wychował się w Kutztown i od młodości wykazywał duże zainteresowanie sztuką. Studiował projektowanie graficzne w The Ivy School of Professional Art w Pittsburgu, a w wieku 19 lat, będąc otwarcie gejem, przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie odnalazł inspirację w sztuce graffiti i zapisał się do School of Visual Arts, gdzie pod wpływem Keitha Sonnlera i Josepha Kossutha zyskał zachętę do kształcenia się jako artysta konceptualny po eksperymentowaniu z formą i kolorem.
Haring przyciągnął uwagę publiczności w 1980 roku, gdy zaczął rysować podobne do kreskówek rysunki markerem w metro Nowego Jorku, a następnie malował kredą białą komiksy na czarnych panelach przeznaczonych do reklamy, co przyniosło mu kilka aresztowań.
Jego czyste linie, żywe kolory i aktywne postaci były nośnikami silnych przekazów o życiu i jedności, a jego wystawy były filmowane przez fotografa Tsenga Kwonga Chi.
Również w tym okresie zorganizował wystawę w Clubu 57 i brał udział w pokazie na Times Square, gdzie po raz pierwszy narysował zwierzęta i ludzkie twarze.
Jego pierwsza solowa wystawa miała miejsce w Galerii Tony Shafrazy w 1981 roku, w tym samym roku wziął udział w wystawie Documenta 7 w Kassel, Niemcy.
W 1982 zaprzyjaźnił się z młodszymi artystami tamtych czasów, jak Kenny Sharf, Madonna i Jean-Michel Basquiat, a nawet poznał słynnego Andy'ego Warhola.
W 1984 pojechał do Australii i namalował kilka murali w Melbourne i Sydney, a nawet otrzymał pieniądze za swoją pracę od National Gallery Victoria i Australian Centre for Contemporary Art.
Odbywał także wizyty i malował w Rio de Janeiro, w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Paryżu, w Minneapolis i na Manhattanie.
Nawet w tym czasie zaprojektował różową kurtkę, której Madonna użyła do interpretacji swojego utworu „Like a Virgin” w programie „Solid Gold”.
W 1985 muzeum Sztuki Nowoczesnej w Bordeaux zorganizowało wystawę jego prac, a także brał udział w Biennale w Paryżu.
Pojawił się w listopadzie tego roku na kanale MTV, gdzie malował w programie prowadzonym przez swojego przyjaciela Nicka Rhodesa z grupy Duran Duran.
W 1986 malował murale w Amsterdamie, Paryżu, Phoenix i Berlinie, również namalował ciało Grace Jones do teledysku „I´m not Perfect” i otworzył sklep w SOHO, aby sprzedawać swoje prace.
Do tamtej pory jego prace zaczęły odzwierciedlać problemy polityczno-społeczne epoki, takie jak antyapartheid, AIDS i narkotyki.
Tworzył także sztukę pop dla marek takich jak Absolut Vodka, Lucky Strike i Coca-Cola, a nawet zaprojektował okładkę benefisowego albumu „A Very Special Christmas”, na którym była jego przyjaciółka Madonna.
W 1988 został wpisany na ekskluzywną listę artystów, których prace pojawiły się na etykietach win Chateau Mouton Rothschild, a w tym samym roku zdiagnozowano u niego AIDS, co w kolejnym roku skłoniło go do założenia Fundacji Keith Haring, której celem było zwalczanie problemów społecznych związanych z tą chorobą i szerzenie pracy artysty poprzez wystawy, publikacje i licencje jego dzieł.
W czerwcu 1989 namalował swoje ostatnie publiczne dzieło na ścianie klasztoru kościoła San Antonio w Pizie. Dzieło to nosi tytuł „Tuttomondo”.
Keith Haring zmarł 16 lutego 1990 roku w wieku 32 lat ofiar AIDS.

(**) „Człowiek z Pucharą”, 1989, to żywy świadectwo zdolności artysty do łączenia zabawnych obrazów z głęboką symbolicznością. Ta serigrafia uchwyca charakterystyczną energię Haringa, wykorzystując wyraziste linie, jaskrawe kolory i dynamiczną kompozycję, tworząc postać jednocześnie kapryśną i urzekającą. Centralna postać, której tors zdaje się być podzielony na warstwy, prawie jak matrioszka, jest uchwycona w pełnym ruchu, ramiona uniesione w gest pełen entuzjazmu, promieniując witalnością i ruchem. Linie i kształty otaczające potęgują to wrażenie kinetycznej energii, przekształcając postać w latarnię życia i animacji.
Na oszałamiającym tle w odcieniu zielononiebieskim z purpurowymi kropkami, dzieło ukazuje mistrzowskie użycie kontrastu i rytmu przez Haringa. Interakcja koloru, formy i ruchu ucieleśnia zainteresowanie Haringa uniwersalnością ludzkiego wyrazu, przekładając radość, witalność i łączność na język wizualny rozpoznawalny natychmiast. Postać „Człowieka z Pucharą” kapsułuje poszukiwanie przez Haringa transformacji, wielości i interakcji między doświadczeniem indywidualnym a zbiorowym, odzwierciedlając jego zaangażowanie w tematy społeczne poprzez obrazy dostępne.
To dzieło ilustruje trwały dorobek Haringa: jego zdolność do tworzenia wizualnie porywającej sztuki, społecznie rezonującej i głęboko ludzkiej. To zarówno celebracja ruchu i energii, jak i poruszające odzwierciedlenie innowacyjnego spojrzenia Haringa na sztukę współczesną pod koniec XX wieku.