Miquel Torner de Semir (1938) - Amor entre capas

Podpisano przez artystę w dolnej części

Dzieło prezentowane bez oprawy

Wymiary dzieła: 55 cm wysokości x 46 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zameku Santa Pau w Garrotxa (Girona), jako ostatnia żyjąca osoba urodzona w tej charakterystycznej budowli otoczonej przez wulkany (obecnie mieszka w San Feliu de Guíxols). To wydarzenie kształtuje jego stronę malarską. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociągała go Średniowiecze, romański styl Pirenejów i wczesnoniemiecka gotycka. Śladem włoskiej sztuki renesansu, zwłaszcza malarzy quattrocenta, takich jak Fra Angelico czy Rafael, w wielu portretach kobiecych Tornera de Semir wybrzmiewa, jak w obrazie, którym się tu zajmujemy. To właśnie to połączenie starości i nowoczesności stanowi o oryginalności jego twórczości. Najbardziej go kształtuje znajomość romańskiej i gotyckiej tradycji. Jego postacie, często obramowane grubą czarną linią, przywodzą na myśl witraże gotyckie – jasne, piękne same w sobie. Uczeń malarza muralisty i rytownika Ricarda Marleta, nauczył się tego, co dla niego najważniejsze, dyscypliny rysunku. Pod mistrzem Marletem poznał modernizm i kataloński Nouveaucentisme. Studiował w Escuela de Bellas Artes w Sant Jordi w Barcelonie oraz w szkole San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Prado i nabierze inspiracji w malarstwie Velázqueza, wybierając reprodukcję Las Meninas według własnego gustu, ze swym własnym stylem, z żywymi kolorami takimi jak różowy i fosforescencyjny fiolet, które nie pozostawiają wątpliwości co do wyodrębnienia, nowoczesności i sympatii artysty. Co więcej, jeśli przyjrzeć się uważnie, można dostrzec technikę kolażu używaną przez artystę, który decyduje się wplatać fragment tkaniny, tekturę, a nawet partyturę muzyczną.

W Paryżu zaczyna swoją pracę, którą sam nazywa „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął wystawianie w Terrassie w 1968 roku, a potem w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczęła się od figuratywnego stylu śródziemnomorskiego, który następnie przekształcił się w abstrakcję, by powrócić do figuracji o nowoczesnym koncepcie. Uznawany jest ostatecznie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, gdyż w Barcelonie miał możliwość poznania grupy Dau al Set. W szkole Dau al Set spotkał artystów tak uznanych jak Tharrats, Muxart czy Tapiés. Jego malarstwo cechuje użycie żywych, bogatych kolorów. Jego dzieła można zdefiniować jednym słowem – ŻYCIE. Zatem wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje bogata, gęsta kolorystyka, która, w połączeniu z różnymi materiałami używanymi jako podłoże, daje efekt ekspresjonistycznego malarstwa wysokiej jakości chromatycznej i wyrazistej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

Rzeczywiście klasyka i nowoczesność łączą się w pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas ulatywa i rozpływa się. Linia podziału między przeszłością a teraźniejszością zostaje zatarte przez jego obrazy, przez sposób malowania na płótnie. Miquel odnosi to, co wielu wcześniej osiągnęło: mówić o przeszłości głosem teraźniejszości. Jego głos: jego obrazy. Jego metoda: pasja. Jego osiągnięcie: całe jego dzieło.

Malarz z Gerony jest inspirowany starożytnymi, Giotto, renesansem włoskim i poszukiwaniami abstrakcyjnych malarzy. To wszystko stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie mocno praktyka co koncepcja, stara się być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na ciągłe poszukiwanie. Interesujący kontrast w twórczości Miquela polega na tym, jak przedstawia postaci, miejsca i sytuacje z epok dawnych w nowoczesnych technikach malarskich. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać zasady czasu. Mówiąc wprost, Miquel Torner de Semir potrafi zdefiniować linie i kształty w sposób tak naturalny, że na pierwszy rzut oka można odnieść wrażenie, iż obraz to dwuwymiarowa płótnowa całość, podczas gdy wygląda jakby był zbiorem tekstur trójwymiarowego świata.

Niektóre z jego prac mają wyraźne akcenty fabuistyczne, z intensywną i ekspresyjną paletą barw, w kontrastowaniu do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, które zapraszają obserwatora do zagłębienia się w otoczenie dzieła i myśl artysty. Jednak Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Postacie żeńskie mają spokojne kształty sztuki sakralnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semiromu do domagania się porządku i rytmu w ludzkich działaniach.

Według Joana Lluísa Montañé, Barcelonczyka, członka Międzynarodowego Towarzystwa Krytyków Sztuki, prestiżowego katalońskiego malarza Tornera de Semira, w obszernej twórczości malarskiej „interesuje go kompozycja i kolor, generujący tworzenia szczególnie dopracowane, gdzie widać odcisk determinacji i kontrastującej palety kolorów. Prezentuje postacie, krajobrazy i kompozycje, które stanowią wyraźny przykład akademizmu malarskiego, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w charakterystycznym, niepowtarzalnym plastycznym stylu".

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz kreśli mocnymi i precyzyjnymi liniami kontury głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, by wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, umieszcza obraz w obrazie i próbuje wprowadzać interpretacje i abstrakcyjne znaki w tła. Dzięki temu tworzy pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny staje się znacznie bogatszy i atrakcyjny. Posiada własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Jego postacie żeńskie mają spokojne formy sztuki sakralnej i wyrażają spokój, jaki musi towarzyszyć realizacjom ducha. Figura służy mu do domagania się porządku i rytmu w ludzkich działaniach, jego malarstwo jest etyczne. Komunikuje łatwo pozytywne odczucia u tych, którzy znają jego dzieło".

Dla J. Llopa S.: „Rysunek, fundamentowy, mocny, precyzyjny, wnikliwy, wykuwa formę, ogranicza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które przedstawia Torner de Semir. A potem nadchodzi widzenie w innym sensie, wyobraźnia, sny, które wchodzą w związek z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera w chromatyzm łączący kolory podstawowe, delikatne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość pejzażu, postaci. Interesująca i urzekająca praca, która wciąga widza i prowadzi go ścieżką wyobraźni".

Zgodny z jego wizją prymitywności, nie interesował się zbyt mocno swoją społeczną projekcją wobec swoich mistrzów, czasem nieznani, a mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i Japonii; trudno sporządzić wyczerpujący przegląd jego CV. Obecnie wystawia na stałe w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 wybrano go przez Muzeum Domu Monety Królewskiej, aby jedna z jego prac została wybita na znaczkach pocztowych i wzięła udział w wystawie XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Domu Monety Królewskiej w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera prezentowano w licznych miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, itd. Poniżej przedstawiamy niektóre z najważniejszych wystaw katalońskiego artysty:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.

Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.

Sociéte des Artistes Independants. Paris.

Grand Palais. Paris.

Dan Art, Béziers-Francja.

Galerie Espace. Paris - Beaubourg.

Lyions Club. Chartres Doyen - Francja.

Honory guest na wystawie Cercle Espanyol. Dreux - Francja.

Salon d’Automne. Clermont-Ferrand - Francja.

Grand Prix la Femme et l’Imabon... Jeanne Gatineau. Paris.

Sala Gavina. Palamós - Girona.

Sala Clará, Olot-Barcelona.

Espai cultural Francolí-Barcelona.

Galerie Boutique. Paris, Francja.

La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.

L’Atelier. Platja d’Aro, Girona.

Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Szwajcaria.

Galería Arcadia- Madrid.

Galería de arte Star. Colectiva. Madrid.

Galería 4 Cantons. Olot. Girona.

Galería Catalonia-Barcelona.

Galería Art 16. Olot. Girona.

Pedreguet Art espai contemporani. Girona.

Galería Da Vinci Art. Girona.

Galerie Ducs de Dijon. Francja.

Galería Campo u Campo. Belgia.

Galería B.C.S. Estrasburgo. Francja.

Haus Arnold. Frankfurt am Main. Niemcy.

Haus Berlinghoff. Heidelberg. Niemcy.

Naumilenium. Barcelona.

Lart century art. Barcelona.

Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.

Picassomio.com Madrid.

Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.

Wystawa upamiętniająca 25. rocznicę Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.

Sala Constanti Art, Reus. Zbiorowa wystawa bożonarodzeniowa, 2009-Tarragona.

#parisapartment