Agathe Toman - CLOUD #7 3/15

To dzieło należy do „KOLLEKCJI DZIELONEJ” artysty.
Fotografia drukowana na wysokiej jakości połyskliwym papierze artystycznym z widocznym ziarnem. Zrobione w Rzymie, Włochy. Wiosna 2026. Wysokiej jakości pigmentowy druk artystyczny na papierze połyskującym.
Fotografia zostanie wysłana zwinięta, bez oprawy, dołączony zostanie certyfikat autentyczności, wypełniony i podpisany przez artystę. Dzieło numerowane, podpisane odręcznie, z przodu i z tyłu.
Agathe Toman – artystka, od 2021 roku notowana w Sotheby’s.

Życiorys artystki:
Urodzona w 1989 roku, o francuskich, austriackich i czeskich korzeniach, Agathe Toman to francuska artystka multidyscyplinarna, której talent obejmuje malarstwo, poezję, rzeźbę, rysunek i fotografię. Po studiach w prestiżowej École de la Chambre Syndicale de la Couture Parisienne i latach pracy jako stylistka w domach haute couture we Francji w Paryżu — dziewięć lat temu — Agathe poczuła potrzebę skupienia się wyłącznie na twórczości artystycznej.
Dziś osiadła w Landes od trzynastu lat, Agathe wyłania się jako rosnąca gwiazda sceny sztuki współczesnej, ceniona zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej.

Poniższa część: Notowana w Sotheby’s od 2021 roku, jej prace były licytowane trzykrotnie, co świadczy o szybkim awansie i akceptacji w kręgach prestiżowej sztuki. Jej istotny udział w różnych salonach, w tym Art Paris, przyniósł jej ogromny sukces, konsolidując obecność w licznych prywatnych kolekcjach na całym świecie.

Paleta Agathe faworyzuje głębokie odcienie czerni i niebieskiego, dyskretną chromatyczność w ruchu. Jej malarstwo wykorzystuje czyste pigmenty, tusze, oleje i akryle o oszałamiającej intensywności, które dążą do ponownego nawiązania kontaktu z ukrytymi rzeczami, przenosząc widza poza to, co widzialne. Tkanina ma moc, oferując echo jej własnych doświadczeń.

Jej rysunki, wykonane długopisem Bic, mają w sobie dezorientującą siłę przyciągania.
Fotografie Agathe intrygują swoim kalejdoskopowym abstrakcyjnością; napełniają nas spokojnymi doznaniami, wspomnieniem doskonałej bezwładności, która była naszym początkiem.
Setki jej wierszy kształtuje jej uniwersum natchnione liryzmem, charakteryzującym jej twórczość. Pierwszy tom poezji „You will have to learn to smile again” ukazuje się zimą 2024 roku.

Poza praktyką artystyczną, Agathe jest również głęboko zaangażowana w studia psychoanalizy w nurcie analizy transactionalnej, które kontynuuje od czterech lat w Paryżu. Ta eksploracja wzbogaca jej proces koncepcyjny, umożliwiając integrację głębokich wymiarów psychologicznych w sztuce, która nabiera nowych warstw.

Agathe nie rozdziela swojej sztuki od swoich zaangażowań społecznych. Skupia swoje dzieło na tematах krytycznych takich jak zdrowie psychiczne, środowisko i edukacja. Te osi refleksji są obecne nie tylko w jej sztuce; stanowią integralną część jej tożsamości artystycznej i osobowości.

Jej praca była uznawana i celebrowana w licznych renomowanych publikacjach, w tym Forbes, L’Oeil i Elle, co zaznacza jej znaczący wpływ na współczesną sztukę.

Agathe Toman nadal fascynuje i inspiruje publiczność na całym świecie, oferując poprzez swoje prace okno na złożoność ludzkiego doświadczenia, tak jak je postrzega i przekształca w sztukę. Doświadczenia, które dzieli z wielką szczodrością.

„MOJA WIZJA:
Moja praca bada głębokie powiązania między psychiką a ciałem, tkając dialogi między umysłem a materią. Pytam o ich sposoby funkcjonowania w ich otoczeniu, o związki, które nawiązują, oraz o drgania, zarówno wyczuwalne, jak i niewyczuwalne, które z nich wynikają.
Badałem takie tematy jak tożsamość, pamięć, natura ludzka oraz relacja jednostki z otoczeniem. Moje prace mają w sobie emocjonalną głębię i pewne napięcie, zapraszające widza do introspekcyjnej refleksji, otwierającej przejście do nieświadomości.

Wpisuję tę Wolę w materialność samych moich dzieł: zdecydowanie abstrakcyjne, w monochromii, zniuansowane, tam gdzie mrok współistnieje z jasnością, niebieski błyska w kontakcie z czernią lub rozświetla się sam. Jesteśmy w bezczasie/obecności światła.
Moje obrazy, instalacje, rysunki i fotografie każdy stanowi absolutne stworzenie, uwolnione od imitacji, wywołujące czystą emocję, prowokujące przebudzenie Niewidzialnego; moje dzieła stają się w ten sposób lustrem tych ukrytych wewnętrznych aspektów.

Dokładne współdziałanie między moimi rękami a pigmentami, węgielkami, długopisem i farbami, poprzez osadzanie materii na papierze lub na płótnie. Moje techniki wykonania nigdy się nie powtarzają, wynik niekontrolowany. Wyższa wyjątkowość.
W ten sposób pracuję nad utrwaleniem ruchu materii, gęstości światła, wprowadzając w siebie, aby obudzić Ja.

Zawsze jest coś, czego nie podejrzewaliśmy. Coś nieoczekiwanego. To niemierzalne intensywnie skompresowane, subtelnie rozpalane, które nas zniewala i przytłacza. Woda, grawitacja, kora drzew, te wszechobecności metamorfozują obserwatora swoją siłą. Narodziny wyraźnie unikalnego odcisku, poetyckiej abstrakcji, moje prace są autoportretami, portretami części mnie.
Mówię, że moje twórczości to „materializacje stanów psychicznych”, pejzaże ludzkie, nici mojej duszy, zapraszające innych, by się w nich zatopić.
Ich wartość nie leży w estetyce, lecz w drganiach, które wywołują w obserwatorze. To dwie wrażliwości, które spotykają się, a nie dwie odrębne indywidualności. To proces żywy. Dzieło przekracza natychmiastowość. Uważam je za byty czynne, tworzące nowatorskie łącza między Nami, w nas.

Oglądający staje się również twórcą, tchnąc życie w dzieło w alchemii psychicznych rezonansów.

Prowadzę ku ścieżce ku nowej wizji Ja, siebie, świata i innych.

Jeśli oglądający zechce teraz zostać zaproszony, to rezonansy psychiczne składają się w jedną wspólną symfonię, zaczyna się dialog, odczuwa się rytm. Anamorfoza jego duszy rysuje się, nieuchwytny odblask. To poetyczne doświadczenie.
Intensywna i potężna obecność. Wymagające doświadczenie.

Chcę, by moje prace doskonaliły ludzkie umysły, ostrzyły dusze i by towarzyszyły im emocje, aby znalazły w nich echo słowa.
Co ważne, to co dzieło wywołuje w nas, oraz efekt tego spotkania.

„Czuciowe cierpienie jest związane ze wszystkim, co wymyka się procesowi symbolizacji subiektywnej. Cierpimy z powodu tego, co jest psychicznie zablokowane, lub czeka na zapis psychiczny. Człowiek cierpi nie tylko z powodu wydarzeń ani myśli, ale ponieważ niektóre procesy w nim nie znalazły lustra, echa, wysłuchania i recepty, i dlatego błąkają się.” René Roussillon - Podręcznik psychologii i psychopathologii klinicznej ogólnej, s. 146.