J. W. Dunne - An Experiment with Time - 1927

Bardzo RZADKA i interesująca książka... TYLKO pierwsze wydanie z 1927 roku sprzedane na całym świecie... „An Experiment with Time” autorstwa J.W. Dunne… To książka brytyjskiego żołnierza, inżyniera lotniczego i filozofa J. W. Dunne (1875–1949) o jego precognicyjnych snach i teorii czasu, którą później nazwał „Serialism”. Po raz pierwszy opublikowana w marcu 1927 roku, książka była szeroko czytana. Choć nigdy nie została zaakceptowana przez główny nurt naukowców ani filozofów, wywarła wpływ na literaturę wyobraźni od tamtej pory. „An Experiment with Time” omawia dwa główne tematy.
Pierwsza połowa książki opisuje szereg precognicyjnych snów, z których większość Dunne sam doświadczył. Jego kluczowe wnioski były takie, że takie precognitywne wizje przewidują przyszłe osobiste doświadczenia śniącego, a nie jedynie ogólne zdarzenia.
Druga połowa rozwija teorię, mając na celu ich wyjaśnienie. Punkt wyjścia Dunne’a stanowi obserwacja, że moment „teraz” nie jest opisywany przez naukę. Współczesna nauka opisywała czas fizyczny jako czwartą wymiar, a argument Dunne’a doprowadził do nieskończonej sekwencji wyższych wymiarów czasu, których pomiar służyłby do prześledzenia naszego przejścia przez wymiar poniżej. Towarzyszył mu każdy kolejny poziom świadomości. Na końcu łańcucha znajdował się surowy, ostateczny obserwator.
Według Dunne’a nasza czujna uwaga budzi powoduje, że nie dostrzegamy nic poza bieżącą chwilą, podczas gdy we śnie ta uwaga zanika i zyskujemy możliwość przypominania sobie większej części naszej osi czasowej. To pozwala fragmentom naszej przyszłości pojawić się w precognitywnych snach, mieszanych z fragmentami lub wspomnieniami naszej przeszłości. Inne konsekwencje to zjawisko znane jako déjà vu oraz istnienie życia po śmierci.
Teoria Dunne’a miała silny wpływ na niedokończone powieści The Notion Club Papers autorstwa J. R. R. Tolkiena i The Dark Tower C. S. Lewisa. Tolkien i Lewis byli członkami kręgu literackiego Inklingów. Tolkien wykorzystał idee Dunne’a dotyczące równoległych wymiarów czasu w rozwijaniu odmiennych natur czasu w The Lord of the Rings między „czasem Lórien” a czasem w reszcie Śródziemia.[15] Lewis użył wyobraźni serializmu w życiu pozagrobowym ukazanym na końcu The Last Battle, zamykającej opowieści w Kronikach Narnii.
Książka w dobrym stanie, w środku czysta i kompletna, na zewnątrz ślady noszenia na krawędziach i rogach, noszenie na górze i dole grzbietu, grzbiet popalany, lekkie plamy na okładkach.
RZADKOŚĆ!!!