Luciano Ricchetti (1897-1977) - Ritratto di donna

Luciano Ricchetti (Piacenza 1897 - Piacenza 1977)

Rysunek portret kobiety

Olej na panelu

Podpisano w dolnym prawym rogu


Wymiary z ramą: 48x44 cm
Obraz: 30x25 cm


W 1909 roku Ricchetti, mając 12 lat, uczęszczał do Istituto d’Arte Gazzola, gdzie uczył Francesco Ghittoni, wobec którego okazywał pewną niecierpliwość. W sierpniu tego roku zaprezentował na „Mostra Artistica” dwa szkice ołówkiem: „portret dziadka” i „Madonna”, zdobywając Brązowy Medal i dyplom I klasy.
W wieku 15 lat zwrócił uwagę, gdy w cukierni wystawił modelkę Bacchusa; dziennik „Libertà” odnotował to wydarzenie, podkreślając że „idealne podobieństwo i pewny dotyk pokazują, iż autor, będąc jeszcze młodziutkim i niepiśmiennym, ma przed sobą prawdziwą przyszłość artysty w dosłownym sensie tego słowa.”
W 1920 roku na „I Mostra d’Arte” organizowanej przez Przyjaciół Sztuki z Piacenzi Ricchetti zaprezentował 80 prac malarskich i rzeźbiarskich. W 1921 roku, z okazji „II Mostra d’Arte” w Piacenzi, C. Rosa Brighenti, prezentując salę poświęconą pracom Ricchettiego, napisała: „Najśmielejszy z młodych”.
W 1923 zdobył stypendium artystyczne Remo Biaggi (sześć tysięcy lir na rok przez 3 lata) na studiowanie w Akademii Brera, gdzie uczestniczył w zajęciach Ambrogio Alciati, który w liście z 1926 napisał do niego: „...kontynuuj pracę i naukę tak jak robisz, i jak dziś jesteś jednym z najlepszych uczniów mojej szkoły malarstwa…”.
W Brerze w 1924 zdobył nagrodę Bozzi-Caimi za „głowę młodej kobiety”.
Na IV Wystawie Towarzystwa Przyjaciół Sztuki w 1926 zaprezentował dwa arcydzieła: „Czerwony goździk” i „Vejo Matador”.
W 1931 na VI wystawie sztuki artystów piacentynich pokazał osiemnaście obrazów, w tym dwa małe portrety matki i pani Cappelletti.
W ’32 brał udział w Biennale w Wenecji z „Portretem Posła Steiner” i ex aequo zdobył nagrodę za najlepszy portret.
Lata ’30 przyniosły dekoracje dla Casa del Littorio z postacią Mussoliniego na koniu oraz, wykonane w 1945, te barwne, a także dekoracje Liceum Klasycznego Melchiorre Gioia, skasowane w 1950, przedstawiające cztery kobiece postacie: rzymską Piacentę, średniowieczną, jedynaczkę i faszystkę.
W 1934 roku na „XV Premio Artistico Perpetuo di Parma” z obrazem „Gitana” uzyskał ponownie wyróżnienie honorable, a także pochwały Giovannino Guareschi, wtedy jeszcze nieznanego, w Corriere Emiliano z 7 maja. Obraz ten znajduje się obecnie w Izbie Przemysłowo-Handlowej w Piacenzy.
Również w 1934 roku na „Mostra interprovinciale sindacale emiliana” przedstawił „Modele w odpoczynku”, co przyniosło mu I nagrodę. Obraz zakupiono przez Gminę Piacenza dla Galerii Ricci Oddi, czyniąc Ricchettiego godnym miejsca w Galerii Sztuki.
W 1939 Ricchetti wygrał pierwszą edycję „Premio Cremona” za obraz „W słuchaniu przemówienia Duce’a”, co uczyniło go artystą na skalę ogólnokrajową i przyniosło znaczną nagrodę w wysokości czterdziestu tysięcy lir. Przedstawia on rodzinę wiejską słuchającą na radiu przemówienia Duce’a; dzieło przeznaczono do Muzeum Civico Ala Ponzone w Cremonie.
W tym samym roku brał udział w Biennale w Wenecji, projektuje lunetę dla galerii XXIII Marzo w Cremonie, wykonana w 1940, która została zniszczona wraz z innymi w bezpośrednim powojennym okresie, oraz szkic na arras do nowej siedziby Senatu, z którego zrealizowano jedynie karton.
W 1940 roku brał udział w drugiej edycji „Premio Cremona” z obrazem zatytułowanym „Głębiej jest bruzda, wyżej jest przeznaczenie”, który nie wygrał, lecz zaprezentowano go na Wystawie sztuki włoskiej w Hanowerze, gdzie kupił go generał Lutze. Uczestniczył także w XXII Biennale w Wenecji z trzema obrazami, w tym „dwie mammy” obecnie w Banku Italii w Ferrara. W 1941 r. brał udział w III Wystawie Syndykatu Sztuki Pięknej w Mediolanie z trzema dziełami.
W trzeciej edycji Premia Cremona wygrał ex aequo z Gian Giacomo Dal Forno i Cesare Maggi, obrazem przedstawiającym inwalidę wojenną przekazującego karabin synowi wyruszającemu na front.
W 1942 roku na XXIII Biennale w Wenecji brał udział z dużym płótnem (3x4 m) zatytułowanym „Hetere Duka”? – „Il Ferreo Duca”, które upamiętniało bohaterstwo Duca D’Aosty; przyznano mu nagrodę 10.000 lir i zostało ono wydrukowane na kartkach pocztowych jako obraz włoskiego bohatera.
Po wojnie Ricchetti poświęcił się sztuce sakralnej, nadal brał udział w ważnych przeglądach i oddał swoją uwagę miastu.


Spedizione assicurata

Autentyczne dzieło i w dobrym stanie zachowania


Ramka pokazana na zdjęciach jest dostarczana bez dodatkowych kosztów, aby dzieło można było od razu wyeksponować po przybyciu. Jest ona dołączona jako gest uprzejmości i nie stanowi integralnej części dzieła sztuki. W związku z tym wszelkie potencjalne uszkodzenia ramy, które nie wpływają na sam obraz, nie będą uznawane za ważny powód do otwarcia reklamacji ani do anulowania zamówienia.