Viktor Ivanovyč Kovtun (1958) - Natura Morta con Girasoli

AUTORE

Viktor Ivanovyč Kovtun (1958) ukraiński malarz. Urodzony w wsi Mezyn w obwodzie czernihowskim, jest jedną z najbardziej wpływowych i reprezentatywnych postaci współczesnego ukraińskiego malarstwa. Jego solidne wykształcenie akademickie miało miejsce w Instytucie Sztuki i Designu w Charkowie, gdzie w 1984 roku uzyskał dyplom pod okiem wybitnych mistrzów, takich jak Adolf Konstantynopolsky i Oleksandr Khmelnytsky. Głęboko zakorzeniony w scenie kulturalnej Charkowa Kovtun z biegiem czasu stał się istotną postacią instytucjonalną, pełniąc funkcję prezesa lokalnego oddziału Związku Artystów Ukrainy i zyskując w 2002 roku prestiżowy tytuł „Artyści Narodu” za swój niezwykły wkład artystyczny.

Jego styl charakteryzuje się żywym i materialnym realizmem, często inspirowanym impresjonistyczną wrażliwością na studium naturalnego światła i koloru. Kovtun jest szczególnie słynny z lirystycznych pejzaży i martwych natur, takich jak słoneczniki, które interpretuje nie tylko jako ćwiczenie techniczne, lecz jako symbol tożsamości i ukraińskiej ziemi. Jego zdolność łączenia rygoru szkoły akademickiej z dynamicznym i nowoczesnym pociągnięciem pędzla pozwoliła mu w 2010 roku zdobyć Narodową Nagrodę Tarasa Szewczenki, najwyższe kulturowe wyróżnienie państwa ukraińskiego, umacniając jego sławę poza granicami kraju.

Dzieła Kovtuna były bohaterami licznych wystaw indywidualnych i zbiorowych w Europie, Stanach Zjednoczonych i Azji, i dziś na stałe znajdują się w prestiżowych instytucjach publicznych, w tym w Narodowym Muzeum Sztuki Ukrainy w Kijowie, Muzeum Sztuki w Charkowie i w kilku galeriach w Niemczech i na Słowacji.

OPIS

„Martwa natura z słonecznikami”, olej na płótnie, 75 × 90 cm, 1991, podpisane w prawym dolnym rogu. Na odwrocie autograf autora z podpisem, datą, tytułem i innymi informacjami o obrazie.

W centralnej części wyeksponowany jest duży wiklinowy kosz z uchwytem na górze i kawałkiem kolorowej pasiastej tkaniny owiniętej wokół niego. Na dole dominuje kilka dużych, ściętych kwiatów słonecznika. Scenę uzupełniają porozmieszczane owoce: czerwone jabłka w intensywnym odcieniu, a na pierwszym planie grzechoczące złociste i ochrowe tonacje jabłka lub gruszki. „Słoneczniki” tytułu nie są przedstawione w pełnym rozkwicie, lecz zbierane i już lekko wyschnięte. Tło składa się z mas barwnych, narzuconych za pomocą matericznych brązowych pociągnięć pędzla, wzbogaconych sporadycznymi czerwonymi plamami i jasnym kolorem tkanin.

Kompozycja charakteryzuje się nagromadzeniem materii, przedmioty nakładają się na siebie w ciasnej przestrzeni. Pociągnięcie pędzla jest pełne wigoru i faktury, gęstą i namacalną pastą, która nadaje formom pewną wytrzymałość, od wikliny po błyszczące owoce i wyschnięte, szorstkie słoneczniki. Gra barw jest mroczna i głęboka, dominuje ciemne odcienie brązu, czerni i ciemnego ochru, które uwydatniają rzadkie błyski koloru: żywe czerwienie jabłek, stare złoto i ochra owoców i wysuszonych słoneczników oraz kolory tkaniny w paski. Światło jest krawędziowe i bezpośrednie, niemal karawaggijski, z kontrastem światła i ciemności wyłaniającym się z cieni.

Dzieło, datowane na 1991 rok, rok ukraińskiej niepodległości, doskonale wpisuje się w dojrzałą twórczość Artysty. Wybór suchych słoneczników i mroczna gama kolorów oferuje refleksyjną interpretację tematu, oddalając go od klasycznych jasnych i radosnych przedstawień. Zgodnie z jego poetyką „żywego i materialnego realizmu” Kovtun przekształca samą konsystencję malarstwa w element narracyjny, wywołując land i tożsamość w okresie przejściowym. Suché słoneczniki, symbol ukraińskiej ziemi, stają się świadectwem historycznego momentu przemian i pamięci. Obraz o silnej kompozycji i znacznym impakcie.

STAN

Stan ogólny doskonały. Dzieło w całości, z żywymi i czytelnymi kolorami i fakturą.

Wysyłka z potwierdzeniem i ubezpieczeniem w odpowiednim opakowaniu.