Samantha Bonanno - Occursum

OCCURSUM
Papier na płótnie, 2026
70 x 50 cm x 4 cm h (zmienna głębokość ze względu na warstwy)
Unikatowy egzemplarz, ręcznie sygnowany z tyłu
Certyfikat autentyczności dołączony

"Occursum" dosłownie oznacza „spotkanie” i wskazuje na aktywny, pożądany ruch. Nie przypadkowe spotkanie, lecz dwie siły zmierzające ku sobie, aż dotkną.
W dziele „occursum” jest żywym progiem, w którym 1 400 przeciwstawnych kierunków staje ze sobą w kontakcie: jak dwa morza, które spotykają się, nie łącząc się od razu.
1 400 pasów papieru, nachodzących na siebie milimetr po milimetrze, dwie brzeża szukające siebie.
Z prawej i lewej strony tysiące pionowych pasów posuwa się w przeciwnych kierunkach, ocierając się o siebie warstwa po warstwie. W centrum spotykają się. Dotykają.
Inspiracja pochodzi z tych nielicznych miejsc na planecie, gdzie dwa morza patrzą na siebie, lecz nie mieszają się od razu. Gdy bąbelki tworzą żywą granicę między różnymi prądy. „Occursum” to ta granica: dokładny punkt, w którym „inny” przestaje być odległy i staje się kontaktem.
Symbolicznie może to być spotkanie nie tylko z innym, lecz także z nieznanym, lub z częścią samego siebie.
Każdy pas jest wycinany i układany ręcznie. Jeden po drugim napięcie narasta ku centrum kompozycji, gdzie światło bawi się z reliefami i ujawnia tarcie, wibracje, bezruch, który następuje po uderzeniu.
To praca o dystansie i progu: co się dzieje, gdy dwie siły, dwie historie, dwie tożsamości spotykają się naprawdę?
To dzieło nie tylko do oglądania, lecz do doświadczania. Dla tych, którzy czują, że każde prawdziwe spotkanie pozostawia ślad.

Dzieło zostanie wysłane w sposób pokazany na zdjęciu (nie oprawione) i zapakowane w opakowanie na wymiar z certyfikatem autentyczności.

Samantha Bonanno to artystka zajmująca się papierem, z siedzibą w Mediolanie, której badania koncentrują się na przekształcaniu papieru w modułowe formy opowiadające historie o przestrzeni, znaczeniu i emocjach. Każde dzieło rodzi się z koncepcji, głębokiej refleksji nad słowem lub frazą, jako punkt wyjścia do twórczej podróży. Dzięki cięciom, zgięciom i ręcznemu montażowi czyni niewidzialne namacalnym, próbuje uświadomić sobie koncepcje, które często są zapominane, tworząc kompozycje estetycznie potężne i emocjonalnie angażujące.
Jej sztuka to sposób na zgłębianie nieskończonego ukrytego sensu nawet najprostszych rzeczy, pobudzając refleksje i myśli, które mogą głęboko rezonować z tymi, którzy obserwują jej prace.