Jacques Halbert - Cerises sur fond bleu






Ukończyła studia jako francuski licytator i pracowała w dziale wycen Sotheby’s Paryż.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 134742
Doskonała ocena na Trustpilot.
Cerises sur fond bleu, gouache na papierze Jacquesa Halberta, Francja, okres 1970–1980, niepodpisane, 24,5 × 33 cm, w doskonałym stanie.
Opis od sprzedawcy
Jacques Halbert (urodzony w 1955 roku)
Wiśnie na granatowym tle
Gwasz na papierze
24,5 x 33 cm
Jacques Halbert urodził się w 1955 roku w Bourgueil.
Mieszka i pracuje w Candes-Saint-Martin w Dolinie Loary.
Pierwsze lata
Jako student w szkole Sztuk Pięknych w Bourges, Jacques Halbert malował pierwsze wiśnie w przestrzeni publicznej na ogrodzeniu dłuższym niż 40 metrów. W tym samym roku regularnie wyjeżdżał do Paryża, by spotkać się z sceną artystyczną. Ubrany na kucharza, poznawał się na wernisażach, sprzedając małe płótna i tarty wiśniowe w skrzynce, którą nosił w pasie. Takie zachowanie pozwoliło mu zbliżyć się do wielu artystów (Ben Vautier, Raymond Hains, Andre Cadere, Catherine i Jacques Pineau, itd.) i być zaproszonym na FIAC w 1976 roku. Z tej okazji Jacques Halbert stworzył Galerie Cerise, triportaż przekształcony w galerię na kółkach.
Lata w USA
W 1978 roku Jacques Halbert po raz pierwszy wyjechał do USA, zaproszony do udziału w targach w Waszyngtonie. Podczas pobytu zobaczył Nowy Jork i spotkał artystę Jeana Dupuy’a, który pomógł mu osiedlić się tam. Jean Dupuy zapoznał go z całą sceną awangardową, z członkami Fluxus i wyrastającymi artystami, takimi jak Keith Haring. Jacques Halbert brał udział w licznych performansach i przeżywał ostatnie lata La Collective Consciouness. Wystawiał w galeriach nowojorskich Gracie Mansion i Emily Harvey. W 1985 roku, na wzór FOOD Gordona Matta-Clarka i Eat Art Galerie Daniela Spoerri, Jacques Halbert otworzył i prowadził przez 5 lat The Art Café na East Village. W 1990 roku opuszcza Nowy Jork, by skupić się wyłącznie na swojej twórczości. Najpierw mieszka na Florydzie, potem w Los Angeles, doświadczając obu wybrzeży amerykańskich. W 1999 roku, powróciwszy do Nowego Jorku, założył Magnifik Gallery w Williamsburg, kontynuując pracę, która była przedmiotem wystaw w USA i Europie.
Powrót do Francji
Kilka miesięcy po 11 września 2001 roku Jacques Halbert opuszcza Nowy Jork i osiedla się w Candes-Saint-Martin w Toursie (Val de Loire). Od 20 lat jego twórczość jest prezentowana na wystawach i retrospektywach w centrach sztuki: Creux de l’Enfer w Thiers, Centre de Création Contemporaine w Tours, Chapelle de Genneteil w Château-Gontier itp., z czego ostatnia miała miejsce w 2020 roku w Château de Montsoreau – Muzeum Sztuki Współczesnej. Dzieła Jacques’a Halberta znajdują się także w kolekcjach publicznych, takich jak Centre National des Arts Plastiques, Musée d’art de Nantes, Emily Harvey Foundation w Nowym Jorku, Artothèques w Caen i w Angers, FRAC Auvergne, …
Od ponad 45 lat wiśnie są motywem powracającym w jego twórczości, a dwa kierunki jego działalności to malarstwo i performance.
W 2021 roku zamek Montsoreau – Muzeum Sztuki Współczesnej opublikował „Autoportrait”, książkę, w której ponad trzydziestu artystów, krytyków i historyków sztuki szkicuje portret artysty (Daniel Dezeuze, ORLAN, Ben Vautier, Mathieu Mercier, Fabrice Hyber, Claire Chevrier, Patrick Tosani, Olivier Mosset, …).
Jacques Halbert (urodzony w 1955 roku)
Wiśnie na granatowym tle
Gwasz na papierze
24,5 x 33 cm
Jacques Halbert urodził się w 1955 roku w Bourgueil.
Mieszka i pracuje w Candes-Saint-Martin w Dolinie Loary.
Pierwsze lata
Jako student w szkole Sztuk Pięknych w Bourges, Jacques Halbert malował pierwsze wiśnie w przestrzeni publicznej na ogrodzeniu dłuższym niż 40 metrów. W tym samym roku regularnie wyjeżdżał do Paryża, by spotkać się z sceną artystyczną. Ubrany na kucharza, poznawał się na wernisażach, sprzedając małe płótna i tarty wiśniowe w skrzynce, którą nosił w pasie. Takie zachowanie pozwoliło mu zbliżyć się do wielu artystów (Ben Vautier, Raymond Hains, Andre Cadere, Catherine i Jacques Pineau, itd.) i być zaproszonym na FIAC w 1976 roku. Z tej okazji Jacques Halbert stworzył Galerie Cerise, triportaż przekształcony w galerię na kółkach.
Lata w USA
W 1978 roku Jacques Halbert po raz pierwszy wyjechał do USA, zaproszony do udziału w targach w Waszyngtonie. Podczas pobytu zobaczył Nowy Jork i spotkał artystę Jeana Dupuy’a, który pomógł mu osiedlić się tam. Jean Dupuy zapoznał go z całą sceną awangardową, z członkami Fluxus i wyrastającymi artystami, takimi jak Keith Haring. Jacques Halbert brał udział w licznych performansach i przeżywał ostatnie lata La Collective Consciouness. Wystawiał w galeriach nowojorskich Gracie Mansion i Emily Harvey. W 1985 roku, na wzór FOOD Gordona Matta-Clarka i Eat Art Galerie Daniela Spoerri, Jacques Halbert otworzył i prowadził przez 5 lat The Art Café na East Village. W 1990 roku opuszcza Nowy Jork, by skupić się wyłącznie na swojej twórczości. Najpierw mieszka na Florydzie, potem w Los Angeles, doświadczając obu wybrzeży amerykańskich. W 1999 roku, powróciwszy do Nowego Jorku, założył Magnifik Gallery w Williamsburg, kontynuując pracę, która była przedmiotem wystaw w USA i Europie.
Powrót do Francji
Kilka miesięcy po 11 września 2001 roku Jacques Halbert opuszcza Nowy Jork i osiedla się w Candes-Saint-Martin w Toursie (Val de Loire). Od 20 lat jego twórczość jest prezentowana na wystawach i retrospektywach w centrach sztuki: Creux de l’Enfer w Thiers, Centre de Création Contemporaine w Tours, Chapelle de Genneteil w Château-Gontier itp., z czego ostatnia miała miejsce w 2020 roku w Château de Montsoreau – Muzeum Sztuki Współczesnej. Dzieła Jacques’a Halberta znajdują się także w kolekcjach publicznych, takich jak Centre National des Arts Plastiques, Musée d’art de Nantes, Emily Harvey Foundation w Nowym Jorku, Artothèques w Caen i w Angers, FRAC Auvergne, …
Od ponad 45 lat wiśnie są motywem powracającym w jego twórczości, a dwa kierunki jego działalności to malarstwo i performance.
W 2021 roku zamek Montsoreau – Muzeum Sztuki Współczesnej opublikował „Autoportrait”, książkę, w której ponad trzydziestu artystów, krytyków i historyków sztuki szkicuje portret artysty (Daniel Dezeuze, ORLAN, Ben Vautier, Mathieu Mercier, Fabrice Hyber, Claire Chevrier, Patrick Tosani, Olivier Mosset, …).
