Jacques Halbert - Cerises fondues






Ukończyła studia jako francuski licytator i pracowała w dziale wycen Sotheby’s Paryż.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 134742
Doskonała ocena na Trustpilot.
Cerises fondues, gouache na papierze Jacquesa Halberta (ur. 1955) z lat 1970–1980, Francja, 24,5 × 33 cm, niepodpisany, edycja oryginalna, w doskonałym stanie, sprzedawane przez Galerie.
Opis od sprzedawcy
Jacques Halbert (urodzony w 1955 roku)
Kandyzowane wiśnie
Gwasz na papierze
24,5 x 33 cm
Jacques Halbert urodził się w 1955 roku w Bourgueil.
Mieszka i pracuje w Candès Saint Martin w dolinie Loary.
Pierwsze lata
Studenci Akademii Sztuk Pięknych w Bourges, Jacques Halbert malował swoje pierwsze wiśnie na przejściu publicznym na palisadzie o długości ponad 40 metrów. W tym samym roku regularnie jeździł do Paryża, aby spotkać się ze sceną artystyczną. Ubrany jak szef kuchni, poznał się na vernisażach, sprzedając małe płótna i tarty wiśniowe w koszyku, który nosił w talii. Takie zachowanie pozwoliło mu zbliżyć się do licznych artystów (Ben Vautier, Raymond Hains, Andre Cadere, Catherine i Jacques Pineau itp.) i zostać zaproszonym na FIAC w 1976 roku. Z tej okazji Jacques Halbert założył Galerię Wiśnię, tricikl przekształcony w galerię ambulantną.
Lata w USA
W 1978 roku Jacques Halbert po raz pierwszy udał się do USA, zaproszony do udziału w targach w Waszyngtonie. Podczas pobytu odkrył Nowy Jork i spotkał artystę Jeana Dupuy’a, który pomógł mu osiedlić się tam. Jean Dupuy zaprowadził go do kontaktów z całą sceną awangardową, z członkami Fluxus i wschodzącymi artystami takimi jak Keith Haring. Jacques Halbert brał udział w licznych performansach i przeżył ostatnie lata La Collective Consciousness. Prezentował się w galeriach nowojorskich Gracie Mansion i Emily Harvey. W 1985 roku, podobnie jak FOOD Gordona Matta-Clarka i Eat Art Galerie Daniela Spoerri'ego, Jacques Halbert otworzył i przez 5 lat prowadził The Art Café na East Village. W 1990 roku Halbert opuszcza Nowy Jork, by skupić się wyłącznie na swojej twórczości. Spędza pierwsze lata na Florydzie, potem w Los Angeles, doświadczając obu wybrzeży amerykańskich. W 1999 roku, powracając do Nowego Jorku, zakłada Magnifik Gallery w Williamsburg, kontynuując pracę, która prezentowana jest na wystawach w USA i Europie.
Powrót do Francji
Kilka miesięcy po 11 września 2001 roku Jacques Halbert opuszcza Nowy Jork i osiedla się w Candès-Saint-Martin w Tours. Od 20 lat jego twórczość jest prezentowana na wystawach i retrospektywach w centrach sztuki: Creux de l’Enfer w Thiers, Centre de Création Contemporaine w Tours, chapelle de Genetéil w Château-Gontier, itd., w tym ostatnia w 2020 roku w zamku Montsoreau – Muzeum Sztuki Współczesnej. Dzieła Jacques’a Halberta znajdują się także w kolekcjach publicznych, takich jak Centre National des Arts Plastiques, Musée d’art de Nantes, Emily Harvey Foundation w Nowym Jorku, Artothèques w Caen i Angers, FRAC Auvergne, …
Przez ponad 45 lat wiśnia jest motywem przewodnim w jego twórczości i ma dwie główne linie: malarstwo i performance.
W roku 2021 zamek Montsoreau – Muzeum Sztuki Współczesnej wydał „Autoportret”, książkę, w której ponad trzydzieści artystów, krytyków i historyków sztuki tworzy portret artysty (Daniel Dezeuze, ORLAN, Ben Vautier, Mathieu Mercier, Fabrice Hyber, Claire Chevrier, Patrick Tosani, Olivier Mosset, …).
Jacques Halbert (urodzony w 1955 roku)
Kandyzowane wiśnie
Gwasz na papierze
24,5 x 33 cm
Jacques Halbert urodził się w 1955 roku w Bourgueil.
Mieszka i pracuje w Candès Saint Martin w dolinie Loary.
Pierwsze lata
Studenci Akademii Sztuk Pięknych w Bourges, Jacques Halbert malował swoje pierwsze wiśnie na przejściu publicznym na palisadzie o długości ponad 40 metrów. W tym samym roku regularnie jeździł do Paryża, aby spotkać się ze sceną artystyczną. Ubrany jak szef kuchni, poznał się na vernisażach, sprzedając małe płótna i tarty wiśniowe w koszyku, który nosił w talii. Takie zachowanie pozwoliło mu zbliżyć się do licznych artystów (Ben Vautier, Raymond Hains, Andre Cadere, Catherine i Jacques Pineau itp.) i zostać zaproszonym na FIAC w 1976 roku. Z tej okazji Jacques Halbert założył Galerię Wiśnię, tricikl przekształcony w galerię ambulantną.
Lata w USA
W 1978 roku Jacques Halbert po raz pierwszy udał się do USA, zaproszony do udziału w targach w Waszyngtonie. Podczas pobytu odkrył Nowy Jork i spotkał artystę Jeana Dupuy’a, który pomógł mu osiedlić się tam. Jean Dupuy zaprowadził go do kontaktów z całą sceną awangardową, z członkami Fluxus i wschodzącymi artystami takimi jak Keith Haring. Jacques Halbert brał udział w licznych performansach i przeżył ostatnie lata La Collective Consciousness. Prezentował się w galeriach nowojorskich Gracie Mansion i Emily Harvey. W 1985 roku, podobnie jak FOOD Gordona Matta-Clarka i Eat Art Galerie Daniela Spoerri'ego, Jacques Halbert otworzył i przez 5 lat prowadził The Art Café na East Village. W 1990 roku Halbert opuszcza Nowy Jork, by skupić się wyłącznie na swojej twórczości. Spędza pierwsze lata na Florydzie, potem w Los Angeles, doświadczając obu wybrzeży amerykańskich. W 1999 roku, powracając do Nowego Jorku, zakłada Magnifik Gallery w Williamsburg, kontynuując pracę, która prezentowana jest na wystawach w USA i Europie.
Powrót do Francji
Kilka miesięcy po 11 września 2001 roku Jacques Halbert opuszcza Nowy Jork i osiedla się w Candès-Saint-Martin w Tours. Od 20 lat jego twórczość jest prezentowana na wystawach i retrospektywach w centrach sztuki: Creux de l’Enfer w Thiers, Centre de Création Contemporaine w Tours, chapelle de Genetéil w Château-Gontier, itd., w tym ostatnia w 2020 roku w zamku Montsoreau – Muzeum Sztuki Współczesnej. Dzieła Jacques’a Halberta znajdują się także w kolekcjach publicznych, takich jak Centre National des Arts Plastiques, Musée d’art de Nantes, Emily Harvey Foundation w Nowym Jorku, Artothèques w Caen i Angers, FRAC Auvergne, …
Przez ponad 45 lat wiśnia jest motywem przewodnim w jego twórczości i ma dwie główne linie: malarstwo i performance.
W roku 2021 zamek Montsoreau – Muzeum Sztuki Współczesnej wydał „Autoportret”, książkę, w której ponad trzydzieści artystów, krytyków i historyków sztuki tworzy portret artysty (Daniel Dezeuze, ORLAN, Ben Vautier, Mathieu Mercier, Fabrice Hyber, Claire Chevrier, Patrick Tosani, Olivier Mosset, …).
