Thilo Maatsch (1900-1983) - Abstrakte Komposition

KOMPOZYCYJNA MALARSTWA
(Kurt Leonard o Thilo Maatsch 1976)

W aukcji znajduje się abstrakcyjna kompozycja wybitnego niemieckiego artysty Thilo Maatsch z 1923 roku. Wydanie prawdopodobnie z lat 60., numer wydania nie istnieje. Rozmiar: 20 x 22,5 cm, wymiar motywu 15 x 9 cm. Stan: bardzo dobry. Kartka nienaruszona. Drzeworyt na cienkim papierze japon, podpisany pod motywem z prawej strony.

W równoległej aukcji znajdują się jeszcze dwie inne grafiki MAATSCH oraz niemieccy konstruktjonaliści KESTING i BUCHHOLZ.

ŻYCIORYS THILO MAATSCH (źródło m.in. Wikipedia)

Thilo Friedrich Maatsch (* 13 sierpnia 1900 w Brunszwiku; † 20 marca 1983 w Königslutter) był niemieckim grafikiem, malarzem i rzeźbiarzem. Był artystą abstrakcyjnego i konkretnego artystycznego nurtu oraz konstruktivizmu.

W 1918 Maatsch założył wraz z Rudolfem Jahnsem i Johannesem Molzahnem „Towarzystwo Przyjaciół Młodej Sztuki” w Brunszwiku. Do członków należeli m.in. Lyonel Feininger i Paul Klee. Ponadto Wassily Kandinsky, który wspierał Maatscha i czcił go jak swojego ojca, zaprojektował sygnet grupy. Jeszcze w tym samym roku Maatsch zaprzyjaźnił się z kolekcjonerem sztuki Otto Ralfsem. W latach 1919 i 1921 odwiedzał on Heinricha Vogela w Worpswede.

W 1924 nastąpił pierwszy zakup dzieła Thilo Maatscha przez brunszwickiego kolekcjonera Otto Ralfsa. Z tej okazji spotkał się on w mieszkaniu Maatscha z Niną i Wassilym Kandinsky’m, aby wybrać obraz olejny. Dla Maatscha było wielkim zaszczytem widzieć swoje dzieło obok prac Mondriana, Kandinsky’ego, Klee i innych już wtedy znaczących artystów w kolekcji. W 1925 Ralfs zainicjował wystawę „Towarzystwa Przyjaciół Młodej Sztuki”.

W Bauhausie w Weimarze, a później Dessau, nawiązał znajomość z Paulom Klee, Lyonel Feiningerem, László Moholy-Nagyem, Williamem Wauerem i Lotharem Schreyerem. Kandinsky, Klee oraz Moholy-Nagy pozwolili mu przebywać w ich pracowniach i studiować u nich. Z Kurtem Schwittersem był nie tylko przyjacielem, lecz dzielił z nim podobny język form, przez co Maatsch bywa czasem zaliczany do kręgu Schwittersa.

Jeszcze w tym samym roku Maatsch przystąpił do Novembergruppe i został tam członkiem. Nastąpiły także coroczne uczestnictwa aż do 1932 w „Wielkiej Berliner Kunstausstellung”. W 1927 Herwarth Walden zorganizował dla niego w swojej galerii Der Sturm wystawę, o czym Maatsch sam z dumą wspominał w 1970 roku, iż były to „co najmniej 50 grafik i około 10 akwarel oraz kilku obrazów” w pojedynczej wystawie.

Pod rządami nazizmu podobnie jak wielu innych artystów awangardowych nastąpił upadek. W 1933 po raz pierwszy skonfiskowano prace Maatscha. W 1934 został wykluczony z Reichskammer der Bildenden Künste, Maatsch figurował jako „zdegenerowany”.

Dwadzieścia lat po zakończeniu wojny, około 1966 roku, nastąpiło ponowne odkrycie jego twórczości, a od tego czasu nawarstwiała się seria wystaw za wystawą. Dzieła Maatscha trafiały do znanych prywatnych kolekcji, w tym przede wszystkim do Carla Lazla, który aktywnie wspierał go poprzez wydanie m.in. kilku edycji map, publikacje książkowe oraz do Alfreda i Elisabeth Hoh. Thilo Maatsch zmarł w 1983 roku w Königslutter, uroczyście w wieku 83 lat.