Thorsten Klapsch - Palast der Republik - 2010





Dodaj do ulubionych, aby otrzymać powiadomienie o rozpoczęciu aukcji.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145304
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Klapsch, Thorsten:
Pałac Republiki
Pałac Republiki, nazywany również „sklepem z lampami Ericha” ze względu na ogromną liczbę żyrandoli i lamp sufitowych, był wyjątkowym świadectwem architektury NRD. Po otwarciu w kwietniu 1976 roku służył nie tylko jako siedziba Izby Ludowej, parlamentu NRD, i miejsce prestiżowych wydarzeń podczas zjazdów partyjnych SED, lecz także jako ogólnodostępny dom kultury, w którym odbywały się różnego rodzaju wydarzenia i programy kulturalne. W wielkiej sali, mieszczącej do 5 000 widzów, występowali krajowi i zagraniczni artyści. Własny teatr, duże wystawy, restauracje i kręgielnie sprawiały, że pałac przyciągał wszystkich obywateli NRD. Miał ukazywać postęp, wysoki poziom życia, stabilność gospodarczą i bliskość władzy wobec społeczeństwa. Z jednej strony Pałac Republiki, dzięki szerokiej ofercie kulturalnej i rozrywkowej, był więc instytucją bliską zwykłym ludziom, z drugiej zaś służył reprezentowaniu państwa i jego ideologii. W styczniu 1993 roku, a więc niemal trzy lata po ostatecznym zamknięciu, Thorsten Klapsch jako jedyny fotograf uwiecznił nietknięty, w pełni umeblowany pałac, zachowując w swoim obszernym dziele na zawsze część niemieckiej historii.
Historie sprzedawców
Klapsch, Thorsten:
Pałac Republiki
Pałac Republiki, nazywany również „sklepem z lampami Ericha” ze względu na ogromną liczbę żyrandoli i lamp sufitowych, był wyjątkowym świadectwem architektury NRD. Po otwarciu w kwietniu 1976 roku służył nie tylko jako siedziba Izby Ludowej, parlamentu NRD, i miejsce prestiżowych wydarzeń podczas zjazdów partyjnych SED, lecz także jako ogólnodostępny dom kultury, w którym odbywały się różnego rodzaju wydarzenia i programy kulturalne. W wielkiej sali, mieszczącej do 5 000 widzów, występowali krajowi i zagraniczni artyści. Własny teatr, duże wystawy, restauracje i kręgielnie sprawiały, że pałac przyciągał wszystkich obywateli NRD. Miał ukazywać postęp, wysoki poziom życia, stabilność gospodarczą i bliskość władzy wobec społeczeństwa. Z jednej strony Pałac Republiki, dzięki szerokiej ofercie kulturalnej i rozrywkowej, był więc instytucją bliską zwykłym ludziom, z drugiej zaś służył reprezentowaniu państwa i jego ideologii. W styczniu 1993 roku, a więc niemal trzy lata po ostatecznym zamknięciu, Thorsten Klapsch jako jedyny fotograf uwiecznił nietknięty, w pełni umeblowany pałac, zachowując w swoim obszernym dziele na zawsze część niemieckiej historii.

