Alfredo Grimaldi (1950) - Scorcio ligure a picco sul mare

Artysta: Alfredo Grimaldi
​Tytuł: Scorcio ligure a picco sul mare
​Technika: Olej na desce
​Wymiary: 24 x 30 cm

​Ten urzekający obraz olejny na płótnie uchwyca esencję pulsującego i malowniczego klimatu włoskich wiosek nad morzem, mocno odnosząc się do charakterystycznych architektur nad urwiskiem nad Morzem Liguryjskim, typowych dla Cinque Terre lub wybrzeża liguryjskiego. Dzieło doskonale wpisuje się w styl Alfredo Grimaldiego, charakteryzujący się poetycką, radosną i lekko naiwną reinterpretacją pejzażu śródziemnomorskiego.
Konstrukcja kompozycyjna rozwija się wzdłuż mocnej diagonali, przecinającej płótno z lewej na prawą stronę. Po lewej stronie gęsta zabudowa kolorowych domów piąta się na skalisty cypel, tworząc kaskadę objęć geometrycznych, które łagodnie zwężają się ku brzegowi. Ten blok architektoniczny i materialny znajduje swoje idealne przeciwstawienie po prawej stronie, zdominowane przez bezmiazgową potęgę morza i przez czyste niebo. Linia wybrzeża, nieregularność skał i kierunek wzroku prowadzą do tła, gdzie zielona dolina w rozpływnej fali wchodzi w wodę, zamykając zatokę.
Paleta barw jest bogata, nasycona i przesiąknięta czystym światłem.
Fasady domów są oddane różnorodnymi odcieniami ciepłymi i pastelowymi, wśród których wyróżniają się staroróżowy, ceglastoczerwony, ochra i biały wapienny, przerywane drobnymi niebieskimi geometriami okien.
Zieleń otaczająca wioskę błyszczy intensywnymi odcieniami zieleni i odrobiną żółtego cytrynowego na szczycie, podczas gdy klify koło morza rozświetlają się ciepłymi refleksami purpury, czerwonawo i pomarańczowo, świadectwo mocnego słońca.
Morze jest prawdziwym energetycznym centrum dzieła, zrealizowanymi gęstymi, wyraźnymi pociąganiami pędzla (malowidło materialne). Grimaldi nakłada pigmenty w poziomych i błyskotliwych ruchach niebieskiego ultramaryny, ultramaryny i turkalu, podczas gdy falowanie przy brzegu i bryzgające w skałach opisywane są mocnymi i grubymi błyskami czystej bieli.
Podejście artysty duchowo przemienia rzeczywistość w niemal bajkowy i bezczasowy wymiar. Rozbiórka kształtów na czyste pola barwne oraz brak ponurych cieni nadaje scenie wiekuistą jasność słońca. Widać puls życia i spokojną wiejską pracowitość, która przejawia się w niemal chóralnym rozmieszczeniu domów.
Podpis, umieszczony w dolnym lewem rogu charakterystycznym ciemnym, graficznym ductus autora, harmonijnie wtapia się w pierwszoplanowy zarys, niemal wyłaniając się z roślinności przybrzeżnej. Dzieło to jawi się jako mały, cenny skarb światła, zdolny syntetyzować najprawdziwsze piękno włoskiego pejzażu morskiego.