Corneille (1922-2010) - L’arbre, l’oiseau

Autentyczna ręcznie podpisana serigrafia Corneille (1922–2010), jeden z najważniejszych członków ruchu CoBrA. Dzieło z 1981 roku, zatytułowane „L’arbre, l’oiseau”, prezentuje typowy język obrazowy Corneille: figlarne postaci, motyw ptaka i silne, kontrastowe kolory, które ugruntowały jego międzynarodową reputację ekspresjonisty. Dzieło w prawym dolnym rogu zostało odręcznie podpisane ołówkiem przez artystę i oznaczone numerem 99/200 (limitowana edycja).
Stan:
W dobrym stanie ogólnym. Papier wygląda świeżo; dzieło jest w dobrym stanie z lekkimi przebarwieniami wieku zgodnie z wiekiem (delikatne ślady użytkowania) i rama wykazuje normalne oznaki starzenia)
To atrakcyjne i reprezentatywne dzieło z dorobku Corneille’a, bardzo odpowiednie zarówno dla początkujących, jak i doświadczonych kolekcjonerów CoBrA grafiki.
Cechy:
Twórca: Corneille
Tytuł: L’arbre, l’oiseau
Rok: 1981
Technika: Serigrafia na papierze
Edycja: 99/200
Podpisane odręcznie (olówek)
Wielkość strony: 48,5 × 63,5 cm
Wymiary z ramą: 66,5 × 81 cm
Dzieło zostało profesjonalnie oprawione (bez szyby).

O artyście:
Corneille (artystyczne imię Guillaume’a Cornelisa van Beverloo, 1922–2010) był jednym z prekursorów wolnego malarstwa w Europie. W 1948 roku poznał również Constant i wspólnie z innymi założył holenderską Grupę Eksperymentalną, a później Cobra. Cobra została założona przez belgów Christiana Dotremonta i Josepha Noireta, Dunę Asgera Jorn oraz Holendrów Karla Appela, Constant i Corneille. Nazwa Cobra odnosi się do międzynarodowego charakteru tej sztuki. Skrót oznacza Kopenhagę, Brukselę i Amsterdam, stolice państw, z których pochodziło najwięcej artystów Cobra. W 1948 roku osiedlił się w Paryżu. Okres Cobra dla Corneille’a był przede wszystkim czasem eksperymentu. Sztuka miała być naiwną i przede wszystkim spontaniczną. Akademickie i intelektualne podejście zostało odrzucone przez artystów Cobra. Czerpali oni inspirację głównie z rysunków dziecięcych, prymitywnej sztuki ludowej i „outsider art” – sztuki tworzonej przez artystów z zaburzeniami psychicznymi. Ta „naiwna” forma sztuki jest przez krytyków sztuki postrzegana jako reakcja na okrucieństwo i arbitralność II wojny światowej.