Sergio Romero - Hidden Frequencies

To dzieło jest częścią niedawnych badań malarskich, w których gest automatyczny, struktura przestrzenna i symboliczna powtarzalność stają się jednym językiem wizualnym. Na pierwszy rzut oka mogą wydawać się impulsywne lub spontaniczne, lecz każdy z nich rodzi się z procesu obserwacji i oczyszczania, wynikającego z wcześniejszego dzieła znacznie bardziej architektonicznego i precyzyjnego, rozwijanego przez lata przy użyciu markerów, rysunku liniowego i ręcznej konstrukcji przestrzeni.

W tej nowej serii ta precyzja nie znika: przechodzi w transformację.

Linia przestaje zachowywać się wyłącznie jako kontur czy struktura i zaczyna działać także jako energia, rytm i fizyczne rozszerzenie na powierzchni. Gest zostaje uwolniony, ale wciąż istnieje wewnętrzny system organizacyjny. Znaki powtarzają się, trasy krzyżują, napięcia równoważą się, a przestrzeń jest ograniczana przez niewidzialną architekturę, która utrzymuje całą kompozycję.

Każde dzieło funkcjonuje jak ruchoma mapa mentalna:
warstwy pamięci, impulsy, trasy i struktury emocjonalne, które współistnieją w jednym planie. Pozorny chaos przecinają świadome decyzje dotyczące zagęszczenia, pustki, równowagi, nasycenia i kierunku wzrokowego.

Powtarzanie kadrów, orbit, nerwowych linii i okrągłych jąder tworzy własną rozpoznawalną gramatykę w całej serii. Nie chodzi o przypadek ani o czysty automatyzm, lecz o badanie sposobu przekształcania myśli, napięcia i wrażliwości w współczesne malarskie pismo.

Piana akrylowa zastępuje tutaj część sztywności rysunku technicznego obecnością bardziej ciała i fizycznością. Dzieło nie tylko jest budowane: także się dzieje. Ślad zachowuje pamięć ruchu, czasu i bezpośredniego gestu, utrzymując zawsze ten sam znak wizualny, który definiuje całość badania.

Te prace oscylują między:

drawingiem a malarstwem,
kontrolą a ekspansją,
architekturą a automatyzmem,
pisem a abstrakcją.

Efektem jest seria, która proponuje własny język wizualny, w którym intensywność gestu współistnieje z surową, wewnętrzną strukturą, a każda kompozycja działa jak bezpośrednie przedłużenie systemu mentalnego, emocjonalnego i przestrzennego w nieustannej transformacji.