Sergio Romero - Pulse Reactor

To dzieło stanowi część niedawnych badań malarskich, w których gest automatyczny, struktura przestrzenna i symboliczna powtarzalność stają się jednym językiem wizualnym. Choć na pierwszy rzut oka mogą wydawać się impulsywne lub spontaniczne, każdy z nich narodzi się z procesu obserwacji i wyłaniania z wcześniejszego dzieła o wiele bardziej architektonicznego i precyzyjnego, rozwijanego przez lata za pomocą markerów, rysunku liniowego i ręcznej budowy przestrzeni.

W tej nowej serii ta precyzja nie znika: przeistacza się.

Linia przestaje zachowywać się wyłącznie jako kontur lub struktura i zaczyna działać również jako energia, rytm i fizyczna ekspansja na powierzchni. Gest zostaje uwolniony, ale wciąż istnieje wewnętrzny system organizacyjny. Znaki powtarzają się, trasy przecinają, napięcia równoważą się, a przestrzeń zostaje ograniczona przez niewidzialną architekturę, która utrzymuje całą kompozycję.

Każde dzieło funkcjonuje jak ruchoma mapa myśli:
warstwy pamięci, impulsy, trasy i struktury emocjonalne, które współistnieją na tej samej płaszczyźnie. Pozorny chaos jest przerwany świadomymi decyzjami dotyczącymi gęstości, pustki, równowagi, nasycenia i kierunku wizualnego.

Powtarzanie ram, orbit, nerwowych linii i okrągłych jąder generuje własną gramatykę rozpoznawalną w całej serii. Nie jest to przypadek ani czysty automatizm, lecz badanie sposobu przekładania myśli, napięcia i wrażliwości na współczesne malarskie pisanie.

Farba akrylowa zastępuje tutaj część sztywności rysunku technicznego obecnością bardziej ciała i fizycznością. Dzieło nie jest już tylko konstruowane: również się dzieje. Wpust prowadzi pamięć ruchu, czasu i bezpośredniego gestu, zawsze zachowując ten sam znak wizualny, który definiuje całość badań.

Te prace oscylują między:

rysunkiem a malarstwem,
kontrolą a ekspansją,
architekturą a automatyzmem,
pisaniem a abstrakcją.

Wynikiem jest seria, która proponuje własny język wizualny, w którym intensywność gestu współistnieje z surową wewnętrzną strukturą i w którym każda kompozycja działa jak bezpośrednie przedłużenie systemu mentalnego, emocjonalnego i przestrzennego w stałej transformacji.