Roberto Lazzarini (1951) - Ciop

Roberto Lazzarini (1951, Massarosa) Włochy
“Amico mio”
technik mieszana na płótnie
2000
60 x 30 cm. cm
- WYSYŁKA;
Płacisz tylko jeden koszt wysyłki zgodnie z ustawieniami automatycznymi, automatycznie, jeśli kupujesz w TYM samym aukcji, zgodnie z ustaleniami z Catawiki
- JEŚLI natomiast kupujesz w kilku różnych aukcjach, możesz skontaktować się z nami przed płatnością, podając odniesienia do partii, a my ręcznie usuniemy dodatkowe koszty, aby zapłacić tylko jeden koszt wysyłki i wysłać wszystko w jednym paczce
Dzieło podpisane od tyłu; certyfikat autentyczności galerii De Lauretis Art
Biografia
Roberto Lazzarini urodził się w Massarosa w 1951 roku, jego korzenie są mocno związane z Versilią, tuż nad morzem. Jego artystyczna droga zaczyna się już w młodym wieku, w nieustannych poszukiwaniach i eksperymentowaniu; kto go zna osobiście powiedziałby: dusza w strapieniu, która nie stoi w opozycji do artystycznego ducha. Pierwsze dzieła o ekspresjonistycznym odcieniu już ukazują silną osobowość i twórczy impuls, który wyraża się w użyciu koloru. Mieszaniny chromatyczne są energetyczne, zdecydowane, często kontrastowe, masa jest bogata i materialna. Przez wiele lat Lazzarini nie potrafił całkowicie oderwać się od figury, malował ludzi, domy, drzewa, rzeki, zwierzęta, osadzone w przestrzeni całkiem wyjątkowej, gdzie kolor dominuje nad formami. Jego obrazy nie mają porządku kompozycyjnego i nie podążają za zasadami perspektywy, są obrazami umysłu i wewnętrznej rzeczywistości, które materializują się na płótnie w przypadkowym, gestualnym porządku; nie ma szkicu przygotowawczego, nie ma racjonalnego schematu, idea wyłania się w sposób wybuchowy i wdziera się w przestrzeń płótna. Lazzarini używa szpachelki, preferuje ją nad pędzlem, bo znak jest wyraźny, gest wyraża siłę i determinację, i nie ma powrotu. Z biegiem lat stopniowo odchodzi od przedstawień figuralnych i zaczyna drogę abstrakcji, która wydaje się być jego domem. Nigdy kolor nie był tak ekspresyjny, gest szybki i pewny, formy wyłaniają się z głębi zestawień kolorystycznych w ciągłym nakładaniu. Kolorowe collages z 2008 roku wyznaczają przejście ku poszukiwaniu głębi lub trójwymiarowości, która nie ma już iluzji i pozorów, kolor umiejętnie dozowany na dwuwymiarowość powierzchni. Dzięki tym dziełom płótna przyklejone i na siebie nałożone, wyłażą z obrazu, tworząc prawdziwe cienie i reliefy, nawet jeśli są lekko widoczne.”}{