Fern - Pinkay

Rzeźba o wykończeniu w oksydowanej patynie, gdzie patyna nie jest końcem, lecz procesem w nieustannej przemianie. Zaprojektowana do przebywania na zewnątrz —w dialogu z czasem, warunkami atmosferycznymi i materią—, forma zachowuje jednak otwartą, elastyczną zdolność, która pozwala jej także zintegrować się z przestrzenią wewnętrzną jako autonomiczna obecność.

Dzieło kształtuje się jak próg między tym, co intymne, a tym, co widoczne, gdzie emocja kondensuje się w wrażliwej geometrii. Jej formy, napięte między równowagą a przemieszczeniem, proponują gramatykę przestrzenną, w której każdy kąt redefiniuje percepcję i przesuwa ideę piękna w stronę niestabilności. W jej obecności przestrzeń się nie zajmuje, lecz aktywuje: staje się polem sił, architekturą latentną, w której materia, energia i proporcja dialogują w otwartym doświadczeniu.

Jej konstrukcja została przewidziana do przymocowania do podstawy lub piedestału, umożliwiając różne formy instalacji w zależności od kontekstu wystawowego.

Fern to pseudonim, pod którym wspólnie pracują rzeźbiarz Clavo i rzeźbiarka Carmen Lop.

Ich praktyka koncentruje się na kowalstwie żelaza i stali, technikami kowalstwa i spawalnictwa. Ich dzieło oscyluje między figuratywnym a abstrakcyjnym, okazjonalnie włączając wpływy pop-artu.

Z silnym naciskiem na rzemiosło i pracę ręczną, rozwinęli dorobek z obecnością na wystawach zbiorowych i indywidualnych, głównie w kraju.

Otrzymali liczne wyróżnienia, w tym Nagrodę Rzeźby Miejskiej Ciudad de Ávila (2006) oraz Memoriał Ofiar Przemocy Wobec Kobiet w Saragossie (2016).

Ich praca wpisuje się w tradycję współczesnej rzeźby hiszpańskiej, w dialogu z artystami takimi jak Martín Chirino, Jorge Oteiza, Eduardo Chillida i Julio González.