Agathe Toman - CLOUD #4 15/15

To dzieło należy do „Kolekcji Wspólnej” artysty. Papier fine art o wysokiej jakości.
Fotografia artystyczna z ziarrem. Zdjęcie wykonane w Hossegor, Francja. Lato 2021.
Fotografia zostanie wysłana zwinięta, nie jest oprawiona, dołączony zostanie certyfikat autentyczności, uzupełniony i podpisany przez artystę. Dzieło numerowane, ręcznie podpisane z przodu i z tyłu.
Agathe Toman, artystka, od 2021 roku notowana w Sotheby’s.

Biografia artystki :
Urodzona w 1989 roku, o francusko-austriacko-czeskich korzeniach, Agathe Toman jest francuską artystką multidyscyplinarną, której talent rozciąga się od malarstwa po poezję, przechodząc przez rzeźbę, rysunek i fotografię. Po studiach w renomowanej szkole Chambre Syndicale de la Couture Parisienne i latach pracy jako projektantka w domach haute couture we Francji w Paryżu, dziewięć lat temu Agathe poczuła potrzebę skoncentrowania się wyłącznie na swojej twórczości artystycznej.
Dziś osiadła w Landes od trzynastu lat, Agathe ukierunkowuje się na rosnącą postać sceny sztuki współczesnej, cenioną zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej.

Notowana w Sotheby’s od 2021 roku, jej prace były aukcjonowane trzy razy, co świadczy o jej szybkim rozwoju i akceptacji w kręgach sztuki prestiżowych. Jej istotny wkład w różne targi, w tym Art Paris, przyniósł ogromny sukces i ugruntował jej obecność w wielu prywatnych kolekcjach na całym świecie.

Paleta Agathe sprzyja głębokim odcieniom czerni i błękitu, dyskretny chromatyzm w ruchu. Jej malowidła wykorzystują czyste pigmenty, tusze, oleje i akryle o niezwykłej intensywności, które skłaniają do ponownego nawiązywania kontaktu z ukrytymi rzeczami, przenosząc widza poza widzialne. Tkanina wywiera moc, odpowiadając na własne doświadczenia.

Jej rysunki, tworzone długopisem Bic, niosą ze sobą destabilizującą siłę przyciągania.
Fotografie Agathe poruszają abstrakcjami kalejdoskopowymi, pochłaniają nas spokojnymi wrażeniami, wspomnieniem doskonałej bezgrawitowości, która była naszym początkiem.
Setki jej wierszy rytmicznie wypełniają jej uniwersum liryzmem charakteryzującym dzieło. Pierwszy zbiór poezji zatytułowany „You will have to learn to smile again” ukaże się zimą 2024.

Poza praktyką artystyczną Agathe jest również głęboko zaangażowana w studia psychoanalityki z perspektywy analizy transakcyjnej, które kontynuuje od czterech lat w Paryżu. To badanie ubogaca jej proces koncepcyjny, pozwalając na wprowadzenie do sztuki bardzo głębokich wymiarów psychologicznych, które nabierają nowych grubości.

Agathe nie rozdziela swojej sztuki od swoich zaangażowań społecznych. Skupia swoje dzieła wokół kluczowych tematów takich jak zdrowie psychiczne, środowisko naturalne i edukacja. Te kierunki myślenia nie tylko występują w jej sztuce, ale stanowią integralną część jej tożsamości artystycznej i osobowości.

Jej praca została uznana i doceniana w kilku renomowanych publikacjach, w tym Forbes, L’Oeil i Elle, co podkreśla jej znaczący wpływ na dziedzinę sztuki współczesnej.

Jacqui Ottoman nadal fascynuje i inspiruje publiczność na całym świecie, oferując poprzez swoje prace okno na złożoność ludzkiego doświadczenia, tak jak to postrzega i przekształca w sztukę. Doświadczenia, które dzieli z dużą hojnością.

„MOJA WIZJA :
Moja praca bada głębokie więzy między psychiką a ciałem, tka dialogy między umysłem a materią. Pytam o ich sposoby funkcjonowania w ich środowisku, o połączenia, które nawiązują, oraz o wibracje, zarówno odczuwalne, jak i niedostrzegalne, które z nich wynikają.
Badam takie tematy jak tożsamość, pamięć, natura ludzka i relacja jednostki z otoczeniem. Moje prace są nasycone emocjonalną głębią i pewnym napięciem, zapraszając widza do refleksji introspektywnej, otwierając przejście do nieświadomości.

Wpisuję tę wolę w samą materialność moich prac: zdecydowanie abstrakcyjne, monochromatyczne, subtelne odcienie, tam gdzie ciemność współistnieje z jasnością, niebieski trzaska w kontakcie z czernią lub rozświetla się sam. Jesteśmy w obecności/nieobecności światła.
Moje malowidła, instalacje, rysunki i fotografie są każdorazowo absolutnym tworzeniem, wolnym od imitacji, wywołującym czystą emocję, pobudzającym przebudzenie Nierealnego; moje prace stają się lustrem tych wewnętrznych aspektów nieujawnionych.

Dlatego delikatne połączenie między moimi rękami a pigmentami, tuszami, długopisem i farbami, poprzez osadzanie materii na papierze lub płótnie. Moje techniki wykonania nigdy się nie powtarzają, wynik niekontrolowany. Zwiększona wyjątkowość.
Tak pracuję nad utrwaleniem ruchu materii, gęstości światła, wkładając w to cząstkę siebie, aby obudzić Jaźń.

Zawsze jest coś, czego się nie podejrzewało. Coś nieoczekiwanego. To niesytelizowanie intensywnie skompresowane, subtelnie rozpalone, co nas zniewala i zalewa. Woda, grawitacja, kora drzew, te wszechobecności, metamorfozują obserwatora swoją siłą. Pojawia się wyraźnie niepowtarzalny ślad, romantycznie poetycka abstrakcja, moje prace są autoportretami, portretami części mnie.
Mówię, że moje twórczości są „materializacjami stanów psychicznych”, pejzażami ludzkimi, nitkami mojej duszy, zapraszającymi innych do zagłębienia się w nie.
Ich wartość nie jest estetyczna, leży w wibracjach, które moje prace wywołują w obserwatorze. To dwie wrażliwości, które spotykają się, a nie dwie odrębne indywidualności. To proces, który jest żywy. Dzieło przekracza chwilę. Traktuję je jak byty aktywne, tworzące nowe więzi między Nami, w nas.

Obserwator staje się z kolei twórcą, ożywiając dzieło w alchemii rezonansów psychicznych.

Zobowiązuję się do ścieżki ku nowej wizji Bytu, samego siebie, świata i innych.

Jeśli obserwator pozwoli się teraz zaprosić, będą to rezonanse psychiczne, które zgadzają się i dopasowują w jedną wspólną symfonię, zaczyna się dialog, odczuwa się rytm. Anamorfoza jego duszy rysuje się, nieuchwytne odbicie. To poetyczne doświadczenie.
Intensywna i potężna obecność. Wymagające doświadczenie.

Chcę, aby moje dzieła udoskonalały ludzkie umysły, ostrzyły dusze i aby emocje znalazły w nich echo, by słowa w nich rezonowały.
Ważne jest to, co dzieło mobilizuje w nas i wynik tego spotkania.

„Psychiczna cierpienie jest związane z wszystkim, co uchodzi procesowi symbolizacji subiektywnej. Cierpimy z powodu tego, co jest zablokowane psychicznie lub oczekuje zapisania psychicznego. Człowiek cierpi nie tylko z powodu wydarzeń, ani z powodu pewnych myśli, lecz dlatego że niektóre procesy w nim nie znalazły lustra, echa, słuchu i recepty i pozostają w wanderingu.” René Roussillon - Podręcznik psychologii i psychopathologii klinicznej ogólnej, strona 146.

#Exclusivedfta