autre - suspended spaces





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143806
Doskonała ocena na Trustpilot.
Rzeźba współczesna pod tytułem Suspended Spaces, wykonana z żywicy z tkaniną i błękitnym pigmentem oraz stalą, ręcznie podpisana, z 2026 roku, pochodząca z Francji, wymiary 170 cm wysokości, 71 cm szerokości, 36 cm głębokości, ciężar 15 kg, w dobrym stanie.
Opis od sprzedawcy
To dzieło wpisuje się w współczesną refleksję nad obecnością i nieobecnością, subtelnie dialogując ze sculpturalną tradycją XIX wieku. Umieszczone na minimalistycznym podłożu, centralny wolumen jest całkowicie przykryty ciemnym draperunem, którego fałdy, ciężkie i nieregularne, wydają się jednocześnie chronić i ujawniać to, co ukrywają. Forma leżąca pod spodem pozostaje nieokreślona, niemal upiorna, przywołując postać ludzką bez całkowitego oddania się jej.
Inspiracja rzeźbami z marmuru XIX wieku jest tu widoczna, zwłaszcza w traktowaniu tkaniny. Podobnie jak wirtuozi marmuru, którzy nadawali kamieniowi iluzjonistyczną elastyczność, artysta bada expressive możliwości draperunku: napięcie fałd, opad materiału, zróżnicowania gęstości i światła. Jednak tam, gdzie marmur exaltował klarowność i trwałość, to dzieło wybiera matowość czerni, strzępienie brzegów i pewną kruchość materiału.
Kontrast między historycznym majestatem odniesienia a niemal surową prostotą układu nadaje dziełu medytacyjny wymiar. Draperunek staje się woalem, nie tylko fizycznym, lecz symbolicznym — między pojawieniem się a zniknięciem, między pamięcią a zapomnieniem. Brak twarzy lub detali figuralnych zaprasza oglądającego do projekcji własnych interpretacji, przekształcając dzieło w milczącą obecność, zawieszoną w czasie.
Tak więc ta praca nie zadowala się jedynie cytowaniem dziedzictwa: przenosi je. Zastępuje demonstracyjną virtuozność enigmatyczną powściągliwością, gdzie tkanina nie celebruje już formy, którą obejmuje, lecz staje się samym przedmiotem, niosąc w sobie stłumioną emocję i subtelną, niepokojącą piękność.
To dzieło wpisuje się w współczesną refleksję nad obecnością i nieobecnością, subtelnie dialogując ze sculpturalną tradycją XIX wieku. Umieszczone na minimalistycznym podłożu, centralny wolumen jest całkowicie przykryty ciemnym draperunem, którego fałdy, ciężkie i nieregularne, wydają się jednocześnie chronić i ujawniać to, co ukrywają. Forma leżąca pod spodem pozostaje nieokreślona, niemal upiorna, przywołując postać ludzką bez całkowitego oddania się jej.
Inspiracja rzeźbami z marmuru XIX wieku jest tu widoczna, zwłaszcza w traktowaniu tkaniny. Podobnie jak wirtuozi marmuru, którzy nadawali kamieniowi iluzjonistyczną elastyczność, artysta bada expressive możliwości draperunku: napięcie fałd, opad materiału, zróżnicowania gęstości i światła. Jednak tam, gdzie marmur exaltował klarowność i trwałość, to dzieło wybiera matowość czerni, strzępienie brzegów i pewną kruchość materiału.
Kontrast między historycznym majestatem odniesienia a niemal surową prostotą układu nadaje dziełu medytacyjny wymiar. Draperunek staje się woalem, nie tylko fizycznym, lecz symbolicznym — między pojawieniem się a zniknięciem, między pamięcią a zapomnieniem. Brak twarzy lub detali figuralnych zaprasza oglądającego do projekcji własnych interpretacji, przekształcając dzieło w milczącą obecność, zawieszoną w czasie.
Tak więc ta praca nie zadowala się jedynie cytowaniem dziedzictwa: przenosi je. Zastępuje demonstracyjną virtuozność enigmatyczną powściągliwością, gdzie tkanina nie celebruje już formy, którą obejmuje, lecz staje się samym przedmiotem, niosąc w sobie stłumioną emocję i subtelną, niepokojącą piękność.

