Cicero - M. Tullii Ciceronis (works) - 1546

Wyjątkowy i niezwykle kolekcjonerski, komplet dwutomowy zestaw traktatów filozoficznych Marcusa Tulliusza Cicerona, wydany w Wenecji w 1546 roku przez legendarne Aldine Press (Apud Aldi Filios). Oba tomy zostały skrupulatnie zrewidowane, poprawione i opatrzone komentarzami przez wielkiego renesansowego humanistę Paolo Manuzio (Corrigente Paulo Manutio Aldi Filio).

Ten jednolity zestaw reprezentuje pełny zestaw edycyjny, w tym:

Tom I: Zawiera najważniejsze wczesne traktaty. Zawiera piękne duże inicjały woodcut (np. „S” i „N”) subtelnie ręcznie rubrykowane na czerwono współczesną ręką i kończy się oryginalną leafką colophon z 1546 roku.

Zawiera najważniejsze wczesne traktaty, w tym Academicarum quaestionum (historycznie określany lub związany z „Brutus” ze względu na dialogi z Markiem Brutusem), De finibus bonorum & malorum oraz Tusculanae quaestiones.

Tom II (Volumen Secundum): Zawiera De natura deorum, De divinatione, De fato, De legibus, De universitate i De petitione Consulatus. Rozpoczyna się historycznym przedmową Paola Manuzio dedykowaną Marcello Cervini (późniejszy papież Marcellus II), zdobioną trzecią ręcznie rubrykowaną inicjałą „E” w czerwieni.

Obie strony tytułowe prezentują duże, bogate godło Aldine (Kotwica i Delfin otoczone cherubiny/putti) z tekstem „ALDI FILII”.

Ostatni liść wsteczny drugiego tomu zawiera kultowy, samodzielny odcisk wielkiego emblem Aldine („ALDVS”).

Stan: Jednolite, pełne skórzane oprawy z epoki, z bocznymi panelami spine’u zdobionymi złotem i klasycznym, złotym napisem „AP. ALDVM”. Wykazują spodziewane zużycie wiekowe, otarcia na krawędziach/rogach oraz drobne utraty skóry na wierzchnich zakończeniach grzbietów. Oprawy pozostają nienaruszone i solidne. Luksusowy element: oba tomy zachwycają całkowicie złocone brzegi (gilt edges), które pozostają niezwykle jasne. Wyjątkowo świeże, krystalicznie czyste wewnętrznie stany obu tomów. Ostra typografia Aldine italic z zauważalnie szerokimi marginesami w całym tekście. Naturalne starzenie tonacji papieru i bardzo lekkie, pojedyncze wczesne zawilgocenia lub plamy na kilku kartach, całkowicie nieinwazyjne. Na str. 108 tomu II tekst zawiera współczesny drukowany notatkę edytorską „Defunt pauca quaedam”, wskazującą na znaną historyczną lukę w antycznym manuskrypcie użytym przez Manuzio, co potwierdza nienaruszoną integralność edytorską tekstu.