Edward Hopper - Nighthawks (1942)

Nighthawks według Edwarda Hoppera.
Impression pigmentaire autoryzowana na papierze Fine art wysokiej jakości (310 g/m²).

Podpis wydrukowany na płycie.
Stempel wydawcy na odwrociu ramy.

Wydruk na papierze Canson Arches Aquarelle Rag 310 g/m², podłożu 100% bawełnianym o jakości muzealnej, cenionym za subtelną fakturę i matowy, jedwabisty efekt.

Stan: doskonały. Nigdy nie był oprawiany ani wystawiany.

Wymiary motywu: 55 x 30 cm (Wymiary zewnętrzne: 57 x 32 cm)

Dzieło przechowywane płasko w plastikowej kopercie w profesjonalnym segregatorze i w miejscu wolnym od dymu.

Starannie zapakowane w solidny tubus i wysyłka z numerem śledzenia.

Dla przesyłek na terenie Europy, aby skrócić czas dostawy, preferowana będzie dostawa do punktu odbioru (punktu relacyjnego), gdy taki punkt będzie znajdował się w promieniu poniżej 1 km.

"Nighthawks", dzieło ikoniczne, przedstawia nocną knajankę z czterema postaciami, z których każda wydaje się odizolowana pomimo bliskości. Knajna, zalana jasnym sztucznym światłem, kontrastuje z ciemną i opustoszałą ulicą na zewnątrz, wzmacniając poczucie samotności. Obraz był interpretowany na różne sposoby, ale centralny motyw izolacji miejskiej pozostaje kluczowy.

Edward Hopper (1882–1967) był amerykańskim realistycznym malarzem znanym z przedstawień życia nowoczesnej Ameryki, często charakteryzujących się poczuciem izolacji i samotności. Jego prace zwykle ukazują sceny miejskie i wiejskie, kładąc nacisk na grę światła i cienia. Charakterystyczny styl Hoppera cechuje klarowne kompozycje, uproszczone formy i dramatyczne kontrasty między światłem a mrokiem.
Uważany jest za jednego z najważniejszych amerykańskich artystów XX wieku, a jego dzieła stały się ikonami amerykańskiego życia w połowie wieku.

Jego spojrzenie na rzeczywistość, dzięki nowoczesności, łączy się z poszukiwaniami René Magritte’a, Davida Hockneya, Roya Lichtensteina czy Andy’ego Warhola, którzy każdy z nich zgłębiali światło, kolor i percepcję codzienności. Podejście Hoppera dialoguje też z Claude’em Monet, Pablo Picasso, Henri Matisse, Joan Miró i Marc’em Chagallem, jednocześnie zapowiadając architektoniczną rygorystyczność Pieta Mondriana lub chromatyczną wrażliwość Marka Rothko. Podobnie jak Basquiat, Kusama czy Banksy, kwestionuje jednostkę w nowoczesnej przestrzeni, między izolacją, pięknem a napięciem miejskim.

Dzieło ponadczasowe, na skrzyżowaniu realizmu i wizualnej poezji, które naturalnie wpisuje się w grono wielkich nazw sztuki nowoczesnej i współczesnej - od Haringa po Koonsa, od Soulages po Murakamiego, obejmując Botero, Modiglianiego czy Cézanne.