Baptiste Laurent - Casa por la ventana

"Casa por la ventana", 100x100cm, akryl na płótnie, 2018.
Podpisano z tyłu. Sprzedane bez ramy, wysyłane zwinięte.

Bio artiste/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który mieszka i pracuje
w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych,
w tym Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Anthropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym mediumem jest malarstwo, ale pracuje także w rzeźbie
i rozwija projekty o silnym komponentcie literackim, społecznym i
antropologicznym.
W najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y
puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”,
ponownie eksperymentował z twórczą pracą we współpracy
z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta antyakademicki i eklektyczny lubi synkretyzować
style malarskie, oscylując między neofiguratywną narracją, malarstwem
graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnego studia Latolier w dzielnicy Usera w Madrycie,
prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów
wizualnych.

Série Exit/
Exit to seria dzieł plastycznych i książka, które były przedmiotem trzech wystaw, w Alliance
Française w Madrycie, Museo Antropológico de Madrid i Galerii Gazzambo w 2018 i 2019 roku.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą, seria Exit to malarskie i wyobrażeniowe opowieści o podróży migrantów, exile i ostatecznym sukcesie.
Rzeźby powstały wokół warsztatu w Museo Antropológico de Madrid, we współpracy
z imigrantami senegalskimi w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników tego warsztatu), sprzedawca uliczny, zmarł na zawał serca, będąc ścigany przez policję po ulicach Madrytu.
To tragiczne wydarzenie doprowadziło do powszechnego buntu w dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd dla Mame Mbaye serii odnosi się do kolekcji odlewów gipsowych twarzy
rdzennych wystawionej w Muzeum Antropologicznym. To zestawienie kontrastuje z formalnymi nawiązaniami do rzeźby nauk społecznych, tradycyjnej ceramiki,
masek śmierci, orientalizmu w sztuce i trofeów.
Wpływ tej mieszanki kontradykcyjnych efektów
stara się oddać paradoksy recepcji uchodźców w Europie.
Bez rygoru, który charakteryzuje podejście antropologa czy naukowca, ale
naśladując ich procesy, celem jest naszkicowanie
subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci żyjących w
Europie.