Marco Pasqual - Mrs. Charles Eames _ The shadow does not bend

Tytuł:
"Mrs. Charles Eames_ The shadow does not bend"
1944 - Kiedy MoMA nie było zbyt nowoczesne.
2024 - Hołd dla Bernice Alexandra (Ray) Kaiser.

Cechy:
Rzeźba z drewna orzechowego sklejki składająca się z dwóch oddzielnych elementów, wymiary: 26x22x11,5 cm / 28,5x28,5x0,5 cm.
Rzeźba oryginalna i unikalna, numerowana i podpisana, kompletna z certyfikatem CoA galerii sztuki:

Numeracja:
Tribute-Sculpture to Ray Eames: wersja z orzechową sklejką.
Test numer T 25 (IN 44.1155 "PROVA + OMBRA") -
Jako test wykonany ręcznie, każda praca różni się od siebie ze względu na zastosowanie różnych technik i procedur stosowanych w eksperymencie z wyginaniem sklejki. Ten test numerowany T25 osiągnął jakość wyższą niż AAA+

Artysta:
Marco Pasqual - Wenecja, Włochy _ https://www.marcopasqual.it/the-shadow-does-not-bend

Koncepcja:
Ta pochodna praca, rzeźba unikalna numerowana T-25 w całości wykonana ręcznie przez weneckiego artystę Pasqala, oryginalnie ukazuje zacofanie i dyskryminację płci kobiet w Stanach Zjednoczonych lat 40.

Pierwsze wyimaginowane testy wykonywane przez artystkę Ray Eames w celu zdefiniowania designu rzeźby, która następnie została wystawiona w 1944 r. w MoMA - The Museum of Modern Art w Nowym Jorku - NA WYSTAWĘ NA 15-TĄ ROCZNICĘ "Art in Progress".
"Testy wyimaginowane: niedoskonałe więc odrzucone." Rzeźba z drewna wykonana jako hołd Ray Kaiser, hołd dla licznych odrzuconych świadectw z imaginacyjnego procesu początkowego ręcznego wyginania sklejki. Anatomia procesu twórczego: ile prób podejmowano w latach 40., aby stworzyć to skomplikowane dzieło rzeźbowe? Ile testów wykonano i odrzucono, zanim uzyskano ostateczny rezultat do ekspozycji w MoMA? W rekonstrukcji wyobrażonej pracy badawczej Ray Eames nad definicją designu i doskonaleniem metody konstrukcji, artysta Marco Pasqual odtworzył wizjonerski proces początkowej ręcznej konstrukcji, którego rezultat dał serię „Dzieł Niewynalezionych” (ang. “Imperfect Works”). Te „Dzieła odrzucone” były postrzegane jako istotne elementy badań, które miały być numerowane i zestawiane w kodzie T-Test.
W Cieniu, który towarzyszy dziełu, panuje całkowita ciemność: przedmiot traci swoją trójwymiarowość i staje się płaski, jakby był tylko czarną plamą narysowaną w powietrzu. To, co wydaje się obiektywnością cienia, byłoby obiektywnością przepisów dotyczących sposobu i stopnia oświetlenia obiektów, czyli właściwości relacyjnych dotyczących tego, jak określona ilość fotonów zachowuje się na danej powierzchni. Podejście naukowe ostatecznie zdaje się negować istnienie cienia. Materiał wybrany do przedstawienia ciemności cienia w tej pracy powstał w brytyjskim ośrodku badawczym, pierwotnie opracowanym na zlecenie NASA i opisywany przez badaczy jako ciemny (prawie) jak serce czarnej dziury.

Dowiedz się więcej:
https://www.marcopasqual.it/the-shadow-does-not-bend