Miquel Torner de Semir (1938) - Composición figurativa

Podpisane przez artystę u dołu

Dzieło prezentuje się bardzo ładnie w oprawie z kolorowego drewna

Wymiary dzieła: 73 cm wysokości x 60 cm szerokości

Wymiary ramy: 90 cm wysokości x 77 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią żyjącą osobą urodzoną w tej emblematycznej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Feliu de Guíxols). Fakt ten kształtuje jego oblicze jako malarza. Człowiek dawnej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociąga go średniowiecze, romańska sztuka Pirenejów i wczesnośredniowieczni gotycy. Śladem włoskiej sztuki renesansu, zwłaszcza malarzy quattrocenta, takich jak Fra Angeli czy Rafael, które wyczuwalne są w wielu portretach kobiecych Tornera de Semir, w tym w omawianej sztuce. To właśnie ta mieszanka starego i nowego stanowi o oryginalności jego twórczości. To, co najwięcej go kształtowało, to znajomość romańskiego i gotyku. Jego postacie często obramowane grubą czarną linią przywodzą na myśl gotyckie witraże—jasne, piękne same w sobie. Uczeń malarza muralisty i rytownika Ricarda Marleta, uczy się tego, co według niego najważniejsze: dyscypliny rysunku. Pod mistrzem Marletem poznaje modernizm i kataloński Nouveatau (Nuevocentismo). Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Akademii San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Muzeum Prado i nasyci się malarstwem Velázquesa, wybierając reprodukcję „Les Meninas” według własnego gustu, swoim stylu, w odcieniach żywych kolorów, takich jak róż i fosforyzujący fiolet, które nie pozostawiają wątpliwości co do podkreślenia, nowoczesności i sympatii artysty. Co więcej, jeśli uważnie się przyjrzeć, można dostrzec, że artysta używa techniki kolażu, w którą wplata kawałek tkaniny, kartonu, a nawet partyturę muzyczną.

W Paryżu zaczyna tworzyć dzieło, które nazywa „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął wystawianie w Terrassa w 1968 roku, kontynuując to w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczynała się od figuratyzmu śródziemnomorskiego, by później przejść w abstrakcję, a następnie powrócić do współczesnej figuracji. Uważany jest ostatecznie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, gdyż w Barcelonie miał okazję zapoznać się z grupą Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka artystów tak znanych jak Tharrats, Muxart czy Ta-pies. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych i bogatych kolorów. Jego twórczość można zdefiniować w jednym słowie: ŻYCIE. Zatem wybitne dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje się bogatą i gęstą kolorystyką, która w połączeniu z różnymi materiałami, które używa jako podkład, daje efekt ekspresjonistycznego malarstwa wysokiej jakości barw i wyraźnej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

To, co klasyczne i to, co nowe, łączą się na jego pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas się rozpuszcza, rozwiewa. Linia graniczna między przeszłością a teraźniejszością znika w jego obrazach, w jego sposobie prowadzenia linii na płótnie. Miquel osiąga to, co bardzo niewielu wcześniej osiągnęło: mówić o przeszłości głosem teraźniejszości. Jego głos to jego obrazy. Jego metoda to pasja. Jego osiągnięcie to całe jego dzieło.

Malarz z Girona jest pod wpływem dawnych mistrzów, Giotta, renesansu włoskiego i poszukiwań nieformalnych abstrakcjonistów. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go zarówno rzemiosło, jak i koncepcja, stara się być mostem między przeszłością a teraźniejszością, a także otwarty na nowości i ciągłe poszukiwania. Interesujący kontrast w pracach Miquela to sposób, w jaki przedstawia postaci, miejsca i sceny z dawnych epok, odzwierciedlone technikami malarskimi nowoczesnego stylu. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać zasady czasu. Tak bezpośrednie jest określanie linii i kształtów przez Miquela Tornera de Semira, że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, że obraz to dwuwymiarowy obraz, gdyż wydaje się, że malarstwo to raczej zbiór tekstur świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent faszystowski, z intensywną i ekspresyjną paletą barw, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia portretów, które zachęcają obserwatora do wejścia w otoczenie dzieła i myśl artysty. Niemniej Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Postacie kobiece mają spokojne kształty sztuki sakralnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semirovi do domagania się porządku i rytmu ludzkich działań.

Według Joana Lluís Montañé, Barcelonczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, prestiżowy kataloński malarz Torner de Semir w swojej obszernej twórczości „interesuje się kompozycją i kolorem, generatorem wyjątkowo dopracowanych twórczo, gdzie widać odcisk determinacji i kontrastującej palety barw. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią wyraźne ćwiczenie akademickiego malarstwa, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w niepowtarzalnym plastycznym znaku własnym".

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz zaznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami zarysy głównych elementów każdej kompozycji i używa kolorów podstawowych i czystych, by wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, maluje obraz w obrazie, i stara się w swoich tłach wprowadzać interpretacje i znaki abstrakcyjne. W ten sposób osiąga pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny staje się bogatszy i atrakcyjniejszy. Ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Jego kobiece postacie mają spokojne formy sztuki sakralnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy mu do proszenia o porządek i rytm działań ludzkich, jego malarstwo jest etyczne. Komunikuje łatwo pozytywne odczucia u tych, którzy jego dzieło znają".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, fundamentalny, silny, precyzyjny, incyzyjny, określa formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam prezentuje. A potem pojawia się widzenie inaczej, to wyobraźnia, sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera w chromatykę łączącą kolory podstawowe i delikatne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną realność krajobrazu, postaci. Interesująca i przyciągająca praca, która wciąga widza i prowadzi go śladem wyobraźni".

Zgodny z jego wizją prymitywnych, nie martwił się zbyt bardzo o społeczną projekcję w stronę swoich mistrzów; ci często pozostawali nieznani, a mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał się w Europie, Ameryce i w Japonii, trudno sporządzić wyczerpujący przegląd jego Curriculum. Obecnie wystawia na stałe w Galerii Arcadia w Madrycie.

W 2003 roku wybrany przez Muzeum Domu Królewskiej Monety, aby jedna z jego prac została wydana na znaczkach pocztowych i brać udział w wystawie XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. W międzyczasie Muzeum Domu Królewskiej Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były prezentowane w wielu miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasbourg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sevilla, Pontevedra, Oviedo i inne. Poniżej, niektóre z najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Societé des Artistes Indépendants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Francja.
Galerie Espace. Paris - Beaubourg.
Lions Club. Chartres Doyen - Francja.
Honored guest na wystawie Cercle Espanyol. Dreux - Francja.
Salon d’Automne. Clermont Ferrand - Francja.
Grand Prix la Femme et l’Imaginaire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris.Francja.
La Galerie de l’Hotel Meridian. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsraum der Mineralquelle Eptigen.Szwajcaria.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Belgia.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Niemcy.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Niemcy.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.
Wystawa upamiętniająca 25. rocznicę Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.
Sala Constanti Art, Reus. Wspólnotowe święta Bożego Narodzenia, 2009-Tarragona.
#parisapartment