Miquel Torner de Semir (1938) - Dama con abanico

Podpisano przez artystę na dole

Dzieło prezentowane w oprawie z ramą drewnianą polichromowaną (rama ma kilka braków polichromii)

Wymiary dzieła: 65 cm wysokości x 54 cm szerokości

Wymiary ramy: 81 cm wysokości x 70 cm szerokości

Dobre zachowanie

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR:

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w XIII wieku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią żyjącą osobą urodzoną w tej emblematicznej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Feliu de Guíxols). Ten fakt kształtuje jego oblicze jako malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociągała go Średniowiecze, romański Pirenejów i wczesnośredniowieczni gotycy. Ślad renesanckiego włoskiego art, zwłaszcza malarzy Quattrocento włoskiego, takich jak Fra Angélico czy Rafael, dał się odczuć w wielu portretach kobiecych Tornera de Semir, jak ten, który omawiamy. To właśnie ta mieszanka starego i nowego stanowi o oryginalności jego twórczości. Najbardziej ukształtowało go poznanie romańskiego i gotyku. Jego postacie często obramowane grubą ciemną linią przywodzą na myśl gotyckie witraże – jasne, piękne sama w sobie i z siebie. Uczeń malarza murarza i rytownika Ricarda Marleta, nauczył się tego, co dla niego najważniejsze, dyscypliny rysunku. Pod mistrzem Marletem poznaje Modernizm i Nową Katalonię. Studiował w Escola de Belles Arts w Sant Jordi w Barcelonie i w Escuela de San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedza Muzeum Prado i nasiąka malarstwem Velázqueza, podejmując decyzję o reprodukowaniu meninas wedle własnego gustu, z własnym stylem, z żywymi odcieniami różu i fosforescencyjnego fioletu, które nie pozostawiają wątpliwości co do wyeksponowania, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli przyjrzeć się uważnie, można dostrzec u artysty technikę kolażu, w której wstawia kawałek tkaniny, tektury, a nawet partyturę musicalną.

W Paryżu zaczyna swoją pracę, jak sam nazywa, „między tym, co stare a tym, co nowe”. Rozpoczął indywidualne wystawy w Terrassie w 1968 roku, później w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczęła się od figuratywnego Mediterráneo, które potem przerodziło się w abstrakcję, aby powrócić do figuracji z nowoczesnym konceptem. Uważany jest w końcu za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te nurty nie były mu obce, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotkał artystów tak znanych jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych i bogatych kolorów. Jego prace można zdefiniować w jednym słowie: ŻYCIE. Zatem wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza cechuje bogata i gęsto nawarstwiona paleta barw o dużej żywiołowości, która w połączeniu z różnymi materiałami wykorzystanymi jako podłoże daje wynik malarstwa ekspresjonistycznego o wysokiej jakości chromatycznej i wyrazistej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

To, co klasyczne i nowoczesne, łączy się w pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas zdaje się rozmywać, zanikać. Linia podziału między przeszłością a teraźniejszością znika wraz z jego malarstwem, z jego sposobem malowania na płótnie. Miquel osiąga to, co niewielu before mu się udało: mówić o przeszłości głosem teraźniejszości. Jego głos: jego obrazy. Jego metoda: pasja. Jego osiągnięcie: całe jego dzieło.

Malarz z Geruny jest pod wpływem starożytnych, Giotto, włoskiego renesansu i poszukiwań nieformalnych malarzy abstrakcyjnych. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie lub bardziej rzemiosło niż koncepcja, stara się być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na nieustanne poszukiwanie. Interesujący kontrast w twórczości Miquela to sposób przedstawiania postaci, miejsc i sytuacji z dawnych epok, utrwalonych nowoczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać zasady czasu. Tak bezpośrednie jest określanie linii i kształtów przez Miquela Tornera de Semir, że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, że to płótno o dwóch wymiarach, wydaje się, że malarstwo to raczej suma faktur świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent fuabistyczny, z intensywną i ekspresyjną paletą kolorów, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, które zapraszają obserwatora do zagłębienia się w otoczenie dzieła i myśl artysty. Niemniej jednak Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Postacie kobiece mają spokojne kształty sztuki sakralnej i wyrażają spokój ducha. Postać służy Semirowi, by domagać się porządku i rytmu w ludzkich czynnościach.

Według Joana Lluís Montañé, Barcelonczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, wybitny kataloński malarz Torner de Semir w swoim bogatym dorobku malarskim „zajmuje się kompozycją i kolorem, generatorem wyjątkowo dopracowanych tworzeń, w których widać ślad determinacji i kontrastowej palety kolorów. Prezentuje postacie, krajobrazy i kompozycje, które stanowią wyraźne ćwiczenie malarskiego akademizmu, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w niezapomnianym osobistym plastycznym znaku.”

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz wyznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami sylwetki głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, aby wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, tworzy obraz w obrazie, a nawet stara się umieszczać w swoich tłem interpretacje i znaki abstraktywne. Dzięki temu uzyskuje pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny jest znacznie bogatszy i atrakcyjny. Ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Jego kobiece postacie mają spokojne kształty sztuki sakralnej i wyrażają spokój, jaki powinien towarzyszyć realizacjom duchowym. Postać służy mu do domagania się porządku i rytmu w ludzkich działaniach, jego malarstwo jest etyczne. Łączy z łatwością pozytywne odczucia u tych, którzy znają jego dzieło".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, podstawowy i silny, precyzyjny, cięty, wyznacza formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam prezentuje. A potem przychodzi inny sposób widzenia, to wyobraźnia, sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera w chromatyzm łączący kolory podstawowe i łagodne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość pejzażu, postaci. Interesująca i atrakcyjna praca, która wciąga widza i prowadzi go ścieżką wyobraźni".

Zgodny ze swoją wizją prymitywnych, nie przejmował się zbytnio swoją społeczną projekcją do swoich mistrzów; bywali oni czasem niekwestionowani i mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał się w Europie, Ameryce i Japonii; trudno sporządzić wyczerpujący zestaw jego Curriculum. Obecnie wystawia na stałe w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Królewskiego Domu Monety, aby jedna z jego prac została wydana w znaczku pocztowym i wziąć udział w wystawie z okazji XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Królewskiego Domu Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były prezentowane w wielu miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint Paul de Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sevilla, Vigo, Pontevedra, Oviedo itd. Przedstawiamy poniżej kilka najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Francja.
Galerie Espace. Paris-Beaubourg.
Lyions Club. Chartres Doyen - Francja.
Honorowy gość na wystawie Cercle Espanyol. Dreux - Francja.
Salon d’Automne. Clermont Ferrand - Francja.
Grand Prix la Femme et l’Imabonaire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris.Francja.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen.Szwajcaria.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Belgia.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Niemcy.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Niemcy.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francja.
Wystawa ku czci 25. rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Madrid.
Sala Constanti Art, Reus. Kolektyw świąteczny, 2009-Tarragona.
#parisapartment