Stephen Gill - Signed; Hackney Wick - 2005

Hackney Wick znajduje się na wschodzie Londynu, między kanałem Grand Union, rzeką Lea i Eastway A106. Po raz pierwszy spotkałem ten rejon pod koniec 2002 roku, gdy fotografowałem tylne strony billboardów. Choć mieszkałem w Londynie dziewięć lat i myślałem, że dobrze znam wschód miasta, Hackney Wick mnie zaskoczył; to zupełnie zmieniło moją mapę mentalną tej części Londynu. Pierwsza moja wizyta miała miejsce w niedzielę na rynku, który odbywał się na dawnym stadionie Greyhound/speedway. Ogromny rynek nie był jak te, które wcześniej widziałem. Na pierwszy rzut oka, poza kilkoma doniczkowymi roślinami, większość sprzedawanych rzeczy wyglądała jak złom. To nie był rynek luksusowych produktów; wydawało się, że istnieje dla ludzi, którym ciężko jest utrzymać się na powierzchni: zużyte białe towary, stosy pralek i lodówek, drut miedziany i inny ogołocony złom z opuszczonych budynków; stosy starych kaset VHS, które zostały zmuszone opuścić domy ludzi, by zrobić miejsce dla DVD.

Tego dnia kupiłem na rynku plastikowy aparat fotograficzny; miał plastikowy obiektyw bez ostrości ani ekspozycji. Natychmiast poczułem przymus robienia zdjęć i przez kolejne lata byłem poruszany miejscem samym w sobie; tym razem, w przeciwieństwie do innych prac, które tworzyłem do tego dnia, parametry dzieła nie krążyły wokół wąskiego konceptu ani nie dążyły do jednego zainteresowania, obsesji lub idei, która już kształtowała mój umysł, lecz raczej wokół geograficznej atrakcji i fascynacji miejscem oraz tymi, którzy w nim mieszkali. Chociaż nie był to „koncept” sam w sobie, doceniałem ideę, że ta kamera zacznie działać od środka i w swoim środowisku, w którym była zasiana. Hackney od dawna stanowił schronienie dla imigrantów i ubiegających się o azyl z całego świata, a dla mnie Hackney Wick odzwierciedla szczególnie ogromną różnorodność Londynu.

To nowe spotkanie z miejscem zbiegało się z okresem w moim życiu, gdy zacząłem mieć mniej pewnych informacji i obrazów, i zrozumiałem, że kiedy informacja jest złożona, negowana lub zaciemniana, pozostają inne odczucia. Ta serija uchwyciła to, co wówczas uważałem za optymalną ilość informacji potrzebną do przywołania ducha i nastroju miejsca.

Rynek zamknięto 13 lipca 2003 roku; działał przez siedem lat. Według inspektorów ds. standardów handlowych był przeładowany kradzionymi i podrabianymi towarami. Pozostałości dawnego stadionu rozebrano kilka tygodni po zamknięciu w ramach przygotowań do londyńskiej kandydatury na mecze 2012. Istnieje również inna strona Hackney Wick. Z dala od hałasu i chaosu natura odnalazła sposób, by mieć swoje miejsce. Kanały i rzeki oraz ukryte dzielnice (znane tylko ich oddanym ogrodnikom) są domem dla licznych ptaków i zwierząt. Te ukryte raje mają swoją własną dynamikę, która zostanie wkrótce przytłoczona kurzem, która je przykryje." (Tekst fotografa)

Książka cytowana przez Martina Parr’a i Gerry’ego Badgera jako część ich obszernej historii książek fotograficznych.

Egzemplarz jak nowy, podpisany przez Stephen Gill!