Sergio Romero - Entrelazamiento

To dzieło stanowi część niedawnych badań malarskich, w których gest automatyczny, struktura przestrzenna i symboliczna powtórzalność zamieniają się w jeden wspólny język wizualny. Choć na pierwszy rzut oka mogą wydawać się impulsywne lub spontaniczne, każdy z nich rodzi się z procesu obserwacji i oczyszczania wywodzącego się z wcześniejszego, znacznie bardziej architektonicznego i precyzyjnego dzieła, rozwijanego przez lata przy użyciu markerów, rysunku linii i ręcznej konstrukcji przestrzeni.

W tej nowej serii ta precyzja nie znika: ulega przemianie.

Linia przestaje zachowywać się wyłącznie jako kontur czy struktura i zaczyna również działać jako energia, rytm i fizyczna ekspansja na powierzchni. Gest uwalnia się, ale nadal istnieje wewnętrzny system organizacji. Znaki powtarzają się, trasy krzyżują się, napięcia równoważą się, a przestrzeń zostaje ograniczona przez niewidoczną architekturę, która utrzymuje całą kompozycję.

Każde dzieło funkcjonuje jak ruchoma mapa myśli:
warstwy pamięci, impulsy, ścieżki i struktury emocjonalne, które współistnieją na tym samym planie. Pozorny chaos jest przełamany świadomymi decyzjami dotyczącymi gęstości, pustki, równowagi, nasycenia i kierunku wizualnego.

Powtarzanie ram, orbit, linii nerwowych i okrągłych rdzeni generuje własną, rozpoznawalną gramatykę na całej serii. Nie chodzi o przypadek ani o czysty automatyzm, lecz o badanie sposobu przekładania myśli, napięcia i wrażliwości na współczesne pisanie malarskie.

Farba akrylowa zastępuje tutaj część sztywności rysunku technicznego obecnością bardziej cielesną i fizyczną. Dzieło już nie tylko się konstruuje: także się dzieje. Ślad zachowuje pamięć ruchu, czasu i bezpośredniego gestu, zawsze wyznaczając ten sam znak wizualny, który definiuje całość badań.

Te prace oscylują między:

rysunkiem a malarstwem,
kontrolą i ekspansją,
aarchitekturą i automatyzmem,
pisaniem i abstrakcją.

Rezultatem jest seria, która proponuje własny język wizualny, gdzie intensywność gestualna współistnieje z surową, wewnętrzną strukturą i gdzie każda kompozycja działa jako bezpośrednie przedłużenie systemu mentalnego, emocjonalnego i przestrzennego w stałej transformacji.