Giancarlo Valentini (1954) - Finestra - Giochi primaverili

Giancarlo Valentini - Italia Spoleto 1954
Okno z otwieranymi skrzydłami z wnętrza malowane olejem
centymetry 88 x 38 x 6
rok 2001
Dzieło genialne,
z oknem, które można otworzyć, przez które widać krajobraz naiwny
Podpisane z certyfikatem autentyczności
Giancarlo Valentini, malarz, urodzony w 1954 roku w Spoleto, gdzie mieszka i działa zawodowo.
Od młodości odkrywa pasję i predyspozycje do malarstwa, jest pociągany do stylu Naif, który reinterpretował swoim niepowtarzalnym stylem.
Obecny w licznych programach telewizyjnych, zrealizowano wywiady m.in. dla RAI 3, Radio estate RAI 2, Rete 4, Rete Sole, Umbria TV i Rete TV Ukraina,
Spoleto, miasto sztuki, daje mu dużą widoczność, zwłaszcza podczas Festiwalu dwóch Światów, który często bywa także ożywiany przez wydarzenia organizowane przez Valentini, zarówno indywidualnie, jak i poprzez Stowarzyszenie Spoleto Arte, założone przez niego w 2002 roku, którego jest nadal prezesem.
 Ha realizzato numerose opere ufficiali di importanti eventi artistico-culturali, tra cui i per “Campionati europei di tennis da tavolo” “Natale Spoleto”. Przypominamy m.in. historyczne wystawy I Cento Pittori di Via Margutta w Rzymie, jego wystawy indywidualne w Wenecji, Spoleto i Asyżu oraz te międzynarodowe w Kijowie (Ukraina), Muzeum Literatury i Lavry, Landshut, Fussen, Shongan i Marktoberdorf (Niemcy) i Presov (Słowacja).
Został zrecenzowany przez dziennikarzy, krytyków i ekspertów sztuki w licznych dziennikach i czasopismach, w tym w Messaggero, Il Giornale, La Nazione, Il Resto del Carlino, Il Corriere dell’Umbria, Moto Sprint i Arte Leader. O nim pisali między innymi Alberto D’Atanasio, Valentina Davidenko, Lino Procacci, Arduino Parente, Renzo Berti, Filippo Casciola, Paolo Ciri, Rosanna Mazzoni, Sandro Morichelli, Iole Garofalo.
O swoim malarstwie Valentini tak się wyraża: „Zawsze pociągała mnie malarstwo Naif, uważałem je za najbezpieczniejszy i najłatwiejszy sposób przekazywania moich odczuć. Dzięki doskonaleniu techniki z mojego wnętrza wyłoniły się marzycielskie obrazy krajobrazów i momentów codziennego życia”.
Rzeczywiście malarstwo Giancarlo Valentini kontynuuje dominujący motyw przedstawiania rzeczywistości społecznej, najbardziej skromnej i codziennej, w klimacie baśniowym, poetyckim i magicznym, charakterystycznym dla malarstwa Naif, ale podkreśla go swoimi cechami, oryginalnymi zarówno w tematach, jak i w aranżacjach: nocne gwiaździste niebo w pełni księżyca, pola, dachy domów i kościoły fantastycznych umbryńskich miasteczek zawsze zaśnieżonych, wśród figlarnych dzieci, wędrowców i panien z więzkami drewna i latawce babek…