Anton Kaestner - #274 - XL - " Room ".






Ponad 10 lat doświadczenia w handlu sztuką; założył własną galerię.
€ 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 135773
Doskonała ocena na Trustpilot.
Oryginalne dzieło Antona Kaestnera wykonane sprayem akrylowym na pleksi o grubości 3 mm, tytuł #274 - XL - " Room ", 87 x 61,5 cm, podpis na odwrocie, certyfikat autentyczności, w doskonałym stanie, rok 2025, Francja, obraz przedstawia krajobraz w abstrakcyjno-ekspresjonistycznym stylu w kolorach białym, zielonym, czarnym i wielu barwach; dostarczane bez ramy, sprzedawane bezpośrednio od artysty, wysyłka objęta ubezpieczeniem (ramka Nielsen dostępna za 150€).
Opis od sprzedawcy
#274 - XL - "Room".
Jedyny w swoim kindzie, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z pracowni w Paryżu.
Akril sprayem na płytie pleksiglasu o grubości 3 mm.
Ten obraz nie jest reprodukcją. To oryginalne dzieło namalowane w kilku warstwach, o błyszczącym, “glossy” wykończeniu, zbliżonym do efektu zastosowania żywicy, które jest unikalne.
Wymiary: 34,3 x 24,2 x 0,12 cala / 87 x 61,5 x 0,3 cm bez ramy.
Obraz dostarczany jest bez ramy.
Rama wysokiej jakości niemieckiej marki Nielsen z aluminium, referencja 34 (37 cali? In. 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) Srebrny Mat zalecany i dostępny podczas wysyłki za dodatkowe 150 €. Możliwy wybór innej ramy z serii 34 Nielsen bez dodatkowych kosztów.
Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.
Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor, mieszkający w Paryżu. Jego prace wystawiane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.
Następująca wystawa indywidualna - Genewa Galerie Artium 18/28 czerwca 2026 roku.
"Biography
Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem otoczony naturalnym pięknem i kulturowym bogactwem mojego kraju. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, przyczynił się do zasiania ziarna, które ostatecznie stało się moją życiową pasją.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notatnikach A4, a później A3. Początkowo przyciągało mnie malarstwo niefiguracyjne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, mimo iż uważam się za ateistę, rozwinąłem również upodobanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moim poszukiwaniem ludzkiej egzystencji, melancholii oraz głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego stania się artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zawiodła mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły perspektywę, otwierając mnie na szeroką gamę wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zanurzałem się w lokalnych scenach artystycznych i angażowałem z kreatywną energią każdego miejsca.
Pomimo skupienia na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho buzując pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malowanie stało się dla mnie formą sekretnej medytacji — sposobem na ucieczkę od świata i skoncentrowanie się na własnym wnętrzu.
Zawsze odczuwałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, w której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać autentyczne doświadczenia. Dzięki mojej sztuce zawsze miałem nadzieję ofiarować innym prawdziwe spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i zacząłem całkowicie oddawać się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną, i ku mojemu zaskoczeniu moje prace szybko zyskały uznanie, znajdując domy w prywatnych kolekcjach w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.
"Artistic CV
Moja pierwsza samodzielna wystawa, "Échos", która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała wyjątkowe podejście do sztuki, zdalne od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na odwrocie recyklingowanego, ekstrudowanego pleksiglasu, lekka, gładka, błyszcząca i czasem krucha powierzchnia.
Ten proces uniemożliwia mi widzenie dzieła podczas jego tworzenia. Nie mam wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli w trakcie procesu — coś, co akceptuję. Pozwalam na „przypadkowe eksperymenty” — wszystko, co idzie, aby krótkotrwale zaryzykować rozum — prowadzić do efektu końcowego, warstw i efektów lustrzanych, które tworzę, pozostawiając miejsce na objawienie i odkrywanie, gdy dzieło zostanie wreszcie wystawione. To podejście, które koresponduje z procesem objawienia / utrwalania fotografii, jest wyzwaniem i uwolnieniem. Wartości kompozycji są wzbogacane przez warstwy i transparentności, nadając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem zadowolony, gdy rozpoznaję „niezbywalne potrzeby”, tj. to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Utrzymuję moje podejście celowo proste. Nie „emocja” ani „teoretyczne pojęcie”, lecz doświadczenie bycia. Nie „szybkie konsumowanie” ani „intelektualizacja / intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych opowieści, moja sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak by powiedział francuski mistrz SF Alain Damasio.
Choć moje prace czasem przywodzą na myśl przezroczystość i luminescencję witraża, pozostają prawie całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksiglas nadaje malarstwu migoczącą skórę, pod którą można dostrzec swoją własną sylwetkę, inną dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, a także brakujących części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „detalami do zbliżenia” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych introspekcyjnych wędrówek.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostawać pokorny wobec tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym zadawaniu pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, które zmuszają mnie do dopracowywania umiejętności i dalej eksplorowania tego, co mogę osiągnąć. Malowanie to dla mnie codzienne rzemiosło, poszukiwanie, sposób na wywoływanie znaczących rozmów.
Jak mówił Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję do widzenia.”
Anton Kaestner.
Historie sprzedawców
#274 - XL - "Room".
Jedyny w swoim kindzie, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z pracowni w Paryżu.
Akril sprayem na płytie pleksiglasu o grubości 3 mm.
Ten obraz nie jest reprodukcją. To oryginalne dzieło namalowane w kilku warstwach, o błyszczącym, “glossy” wykończeniu, zbliżonym do efektu zastosowania żywicy, które jest unikalne.
Wymiary: 34,3 x 24,2 x 0,12 cala / 87 x 61,5 x 0,3 cm bez ramy.
Obraz dostarczany jest bez ramy.
Rama wysokiej jakości niemieckiej marki Nielsen z aluminium, referencja 34 (37 cali? In. 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) Srebrny Mat zalecany i dostępny podczas wysyłki za dodatkowe 150 €. Możliwy wybór innej ramy z serii 34 Nielsen bez dodatkowych kosztów.
Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.
Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor, mieszkający w Paryżu. Jego prace wystawiane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.
Następująca wystawa indywidualna - Genewa Galerie Artium 18/28 czerwca 2026 roku.
"Biography
Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem otoczony naturalnym pięknem i kulturowym bogactwem mojego kraju. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, przyczynił się do zasiania ziarna, które ostatecznie stało się moją życiową pasją.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notatnikach A4, a później A3. Początkowo przyciągało mnie malarstwo niefiguracyjne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, mimo iż uważam się za ateistę, rozwinąłem również upodobanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moim poszukiwaniem ludzkiej egzystencji, melancholii oraz głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego stania się artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zawiodła mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły perspektywę, otwierając mnie na szeroką gamę wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zanurzałem się w lokalnych scenach artystycznych i angażowałem z kreatywną energią każdego miejsca.
Pomimo skupienia na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho buzując pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malowanie stało się dla mnie formą sekretnej medytacji — sposobem na ucieczkę od świata i skoncentrowanie się na własnym wnętrzu.
Zawsze odczuwałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, w której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać autentyczne doświadczenia. Dzięki mojej sztuce zawsze miałem nadzieję ofiarować innym prawdziwe spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i zacząłem całkowicie oddawać się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną, i ku mojemu zaskoczeniu moje prace szybko zyskały uznanie, znajdując domy w prywatnych kolekcjach w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.
"Artistic CV
Moja pierwsza samodzielna wystawa, "Échos", która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała wyjątkowe podejście do sztuki, zdalne od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na odwrocie recyklingowanego, ekstrudowanego pleksiglasu, lekka, gładka, błyszcząca i czasem krucha powierzchnia.
Ten proces uniemożliwia mi widzenie dzieła podczas jego tworzenia. Nie mam wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli w trakcie procesu — coś, co akceptuję. Pozwalam na „przypadkowe eksperymenty” — wszystko, co idzie, aby krótkotrwale zaryzykować rozum — prowadzić do efektu końcowego, warstw i efektów lustrzanych, które tworzę, pozostawiając miejsce na objawienie i odkrywanie, gdy dzieło zostanie wreszcie wystawione. To podejście, które koresponduje z procesem objawienia / utrwalania fotografii, jest wyzwaniem i uwolnieniem. Wartości kompozycji są wzbogacane przez warstwy i transparentności, nadając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem zadowolony, gdy rozpoznaję „niezbywalne potrzeby”, tj. to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Utrzymuję moje podejście celowo proste. Nie „emocja” ani „teoretyczne pojęcie”, lecz doświadczenie bycia. Nie „szybkie konsumowanie” ani „intelektualizacja / intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych opowieści, moja sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak by powiedział francuski mistrz SF Alain Damasio.
Choć moje prace czasem przywodzą na myśl przezroczystość i luminescencję witraża, pozostają prawie całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksiglas nadaje malarstwu migoczącą skórę, pod którą można dostrzec swoją własną sylwetkę, inną dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, a także brakujących części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „detalami do zbliżenia” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych introspekcyjnych wędrówek.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostawać pokorny wobec tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym zadawaniu pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, które zmuszają mnie do dopracowywania umiejętności i dalej eksplorowania tego, co mogę osiągnąć. Malowanie to dla mnie codzienne rzemiosło, poszukiwanie, sposób na wywoływanie znaczących rozmów.
Jak mówił Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję do widzenia.”
Anton Kaestner.
