Lothar Schreyer (1886-1966) - Mutter Erde

Lothar Schreyer: Mutter Erde (1920)

Medium: Drzeworyt i gouache
Materiał: Papier
Wymiary: 26,5 x 17 cm / przyklejony do czerwonego kartonu 31 x 31 cm

Wydawca: Edition Panderma, Basel
Rok: 1920
Podpis: Podpisano

Proveniencja:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Kolekcja prywatna, Basel

Stan / Restauracja:
doskonały stan archiwalny

Dalsze informacje:

Rzadkie, ograniczone wydanie przenośnej kolekcji sztuki powojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. To egzemplarz bez numeru spośród 230 wydań (65 wydań poza prośbą były nienumerowane) i część trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage ukazała się w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977, łącznie zawierających około 180 dzieł sztuki, które ukazują scenę awangardy artystycznej między latami 50. a 70. XX wieku. Dzieła zostały zebrane przez Carla Laszlo i obejmowały największych artystów czasu, którzy wniesli istotne prace, często wyznaczające punkt zwrotny w ich twórczości i karierze: na przykład praca Enrico Castellaniego to jego pierwszy udokumentowany grafika, a multiplikata Achrome Pirera Manzoniego to jedyne dzieło wyprodukowane przez artystę.

Lothar Schreyer studiował początkowo historię sztuki na Uniwersytecie w Heidelbergu, następnie prawo w Berlinie i Lipsku. W 1910 r. obronił pracę doktorską na temat literackiego i artystycznego prawa autorskiego. Zaczynał działalność pisarską i jednocześnie szkolił się u Emila Milana w zakresie reżyserii teatralnej. Między 1911 a 1918 rokiem pracował jako dramaturg i asystent reżysera w Deutsches Schauspielhaus w Hamburgu. Ponadto od 1916 do 1928 pełnił funkcję redaktora naczelnego czasopisma Herwartha Waldena „Der Sturm”. Jednocześnie uczył się do 1924 r. w Sturm-Schule für Bühnenkunst und Pantomime. W 1918 r. Schreyer wspólnie z Herwartem Waldenem założył ekspresjonistyczną Sturm-Bühne, którą kierował do 1921 r. W tym okresie wystawiano również jego pierwsze sztuki (np. Kreuzigung, Kindssterben).

W 1921 r. Schreyer został zaproszony przez Waltera Gropiusa na stanowisko mistrza i kierownika warsztatu scenicznego w Staatliches Bauhaus Weimar i wykładał tam do 1923 r. Po niepowodzeniu jego inscenizacji „Mondspiel” opuścił Bauhaus. Na prośbę Adolfa Behne podjął pracę w Zentralinstitut für Erziehung und Unterricht w Berlinie. W 1924 r. został członkiem gremia przy tworzeniu Waldorfschule w Berlinie, a następnie do 1927 r. tymczasowo kierował sztuką Der Weg w Berlinie. Od 1928 do 1932 r. był głównym redaktorem i redaktorem naczelnym ds. kultury i literatury pięknej w Hanseatischen Verlagsanstalt w Hamburgu. Po przejściu na katolicyzm w 1933 roku Schreyer działał pod pseudonimem Angelus Pauper jako pisarz i pisał m.in. dla Caritasverlag Heiligenlegenden. Po 1945 r. publikował dla Herder Verlag i angażował się w organizację Caritas. aż do śmierci w 1966 r. był malarzem. (Źródło: https://www.bauhaus100.de/de/damals/koepfe/meister/lothar-schreyer/)