Miquel Torner de Semir (1938) - Sueños superpuestos

Podpisane przez artystę na dole

Dzieło prezentuje się dobrze oprawione

Wymiary pracy: 90 cm wysokości x 78 cm szerokości

Wymiary ramy: 93 cm wysokości x 81 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku ubiegłego wieku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Gerona), będąc ostatnią żyjącą osobą urodzoną w tej emblematycznej budowli otoczonej przez wulkany (obecnie mieszka w San Feliu de Guísols). Fakt ten kształtuje jego oblicze jako malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, zawsze pociągała go Średniowiecze, romański Pirenejów i wczesnośredniowieczna gotyka. Ślad sztuki renesansu włoskiego, zwłaszcza malarzy quattrocenta włoskiego, takich jak Fra Angélico czy Rafael, da się odczuć w wielu portretach żeńskich Tornera de Semir, jak ten, który mamy przed sobą. To właśnie ta mieszanka między starością a nowoczesnością jest źródłem oryginalności jego twórczości. Najbardziej go kształciło poznanie romańskiego i gotyku. Jego postacie, często obramowane grubą czarną linią, przywodzą na myśl gotyckie witraże – jasne, piękne same w sobie. Uczeń malarza muralisty i grafika Ricarda Marleta, nauczył się tego, co dla niego najważniejsze, czyli dyscypliny rysunku. Pod przewodem mistrza Marleta poznaje Modernizm i kataloński Nuevocentismo. Studiował w Escola de Bellas Artes w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Escuela de San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Muzeum Prado i nasiąknie malarstwem Velázqueza, decydując się na odtworzenie Las Meninas po swojemu, swoim stylu, z żywymi kolorami takimi jak róż i fosforyzujący fiolet, które nie pozostawiają wątpliwości co do podkreślenia nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli uważnie się przyjrzeć, można dostrzec u artysty technikę collage, która polega na wstawieniu kawałka tkaniny, tektury, a nawet partytury muzycznej.

W Paryżu zaczyna swoją twórczość, którą sam nazywa „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął wystawianie indywidualnie w Terrassie w 1968 roku, potem także w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość rozpoczęła się od figuratywnego stylu śródziemnomorskiego, który z czasem prowadzi do abstrakcji, by powrócić do figury o nowoczesnym koncepcie. Uważany jest w końcu za jednego z najistotniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka takich słynnych artystów jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych i bogatych kolorów. Jego twórczość można zdefiniować jednym słowem: ŻYCIE. Tak więc wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje się bogatą i zintegrowaną paletą barw o dużej żywotności, która w połączeniu z różnorodnymi materiałami używanymi jako podkład daje rezultat ekspresjonistycznego malarstwa wysokiej jakości chromatycznej i wyraźnej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

To, co klasyczne i to, co nowe, łączą się w pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas się rozmywa, przemija. Linia graniczna między przeszłością a teraźnikością zostaje wymazana przez jego malarstwo, jego sposobność rysowania na płótnie. Miquel osiąga to, co niewielu wcześniej osiągnęło: mówić o przeszłości z głosem teraźniejszości. Jego głos: jego obrazy. Jego metoda: pasja. Jego osiągnięcie: całe jego dzieło.

Malarz z Gerony jest pod wpływem starożytnych, Giotta, włoskiego renesansu i poszukiwań nieformalnych malarzy abstrakcyjnych. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie mocno rzemiosło jak koncepcja, próbował być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na ciągłe poszukiwania. Interesująco kontrastuje w dziełach Tornera sposób przedstawiania postaci, miejsc i sytuacji z dawnych epok w nowoczesnych technikach malarskich. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać reguły czasu. Tak bezpośrednie jest Miquel Torner de Semir w definiowaniu linii i kształtów, że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, że to płótno o dwóch wymiarach, sprawiające wrażenie, że malarstwo to raczej suma faktur trójwymiarowego świata.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent fabuistyczny, z intensywną i ekspresyjną paletą kolorów, w kontrastach z spokojem i pustym wzrokiem twarzy, które zapraszają obserwatora do zagłębienia się w otoczenie dzieła i myśli artysty. Niemniej Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie realizacji w doskonale zbudowanej kompozycji. Postacie żeńskie mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój ducha. Postać służy Semirowi do domagania się porządku i rytmu ludzkich działań.

Według Joana Lluísa Montañé, Barcelonczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, słynny kataloński malarz Torner de Semir, w swoim obszernym dorobku malarskim „interesuje się kompozycją i kolorem, generatorem tworzeń szczególnie dopracowanych, gdzie widać odcisk determinacji i kontrastującej palety kolorów. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią wyraźne ćwiczenie malarskiego akademizmu, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w charakterystycznym, niepowtarzalnym plastikowym podpisie”.

Krytyk sztuki, Josep M. Cadena, pisze o Semirze: „Malarz znakomicie i precyzyjnie rysuje kontury głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, by wyrażać emocje. Gdy to możliwe, tworzy obraz w obrazie i próbuje umieszczać w tle interpretacje i znaki abstrakcyjne. W ten sposób tworzy pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go inspirują, a jego język plastyczny staje się bogatszy i bardziej atrakcyjny. Ma własny styl oparty na prostocie realizacji w doskonale zbudowanej kompozycji. Postacie żeńskie mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój, który musi podporządkować realizacjom ducha. Postać służy mu do prośby o porządek i rytm działań ludzkich; jego malarstwo jest etyczne. Komunikuje łatwo pozytywne odczucia tym, którzy znają jego prace".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, najważzy, mocny, precyzyjny, celny, definiuje formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam przedstawia. A potem przychodzi widzenie w inny sposób, to wyobraźnia, sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera chromatyką łączącą kolory podstawowe, delikatne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość krajobrazu, postaci. Interesujące i atrakcyjne dzieło, które wciąga widza i prowadzi go ścieżką wyobraźni".

Zgodnie ze swoją wizją prymitywów, nie przejmował się zbyt bardzo swoją społeczną projekcją wobec swoich mistrzów, byli oni czasem anonimowi i mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i Japonii; trudno sporządzić wyczerpujący zestaw jego CV. Obecnie wystawia na stałe w La Galería Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Królewskiego Domu Monety, aby jedna z jego prac została wydana na znoczku pocztowym i wziąć udział w ekspozycji XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Królewskiego Domu Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były prezentowane w licznych miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint Paul de Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sewilla, Pontevedra, Oviedo i inne. Poniżej przedstawiamy niektóre z najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Francja.
Galerie Espace. Paris - Beaubourg.
Lyions Club. Chartres Doyen - Francja.
Honory gość na wystawie Cercle Espanyol. Dreux - Francja.
Salon d’Automne. Clermont Ferrand - Francja.
Grand Prix la Femme et l’Imabonnare Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris.Francja.
La Galerie de l’Hôtel Meridien. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen.Szwajcaria.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Belgia.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Niemcy.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Niemcy.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.
Wystawa upamiętniająca 25. rocznicę Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.
Sala Constanti Art, Reus. Wspólna wystawa bożonarodzeniowa, 2009-Tarragona.