Paul Uwe Dreyer (1939-2008) - Klappschnitt

Paul Uwe Dreyer: Klappschnitt (opublikowany w 1977), z La Lune en Rodage III

Podpisane dzieło graficzne niemieckiego artysty sztuki concrete Paula Uwe Dreyer, stworzone dla trzeciego tomu La Lune en Rodage, edytowanej antologii sztuki post-wojennej i współczesnej, zgromadzonej przez Carl Laszlo i wydanej przez Edition Panderma w Bazylei.

Dzieło należy do konstruktywnego słownictwa Dreyer’a z lat 1970. Tytuł Klappschnitt — „zagnieciona część” — wskazuje na zasadę działania: płaszczyzny geometryczne ustawione naprzeciw siebie tak, że płaski arkusz odczytywany jest jako zagięta, przenikająca się przestrzeń. Ta obsesja na punkcie diagonali, składania przestrzeni i wariacji stałego porządku operacyjnego przebija całe dorobek Dreyer’a i wyróżnia go w ramach tradycji concrete-constructive.

La Lune en Rodage ukazała się w trzech tomach (1960, 1965, 1977), gromadząc około 180 prac dokumentujących europejską awangardę od lat 50. do 70. Te tomy łączą postaci takich jak Lucio Fontana, Victor Vasarely, Piero Manzoni i Enrico Castellani; wkład Dreyer’a należy do trzeciego i ostatniego tomu.

W dobrym stanie, z niewielkimi przebarwieniami papieru w dolnym lewym rogu; w przeciwnym razie bez zarzutu. Jako jedna z 65 kopii hors-commerce wydany bez numeru.

Rok: 1977
Technika: sitodruk i akwaforta (technika mieszana) na kartonie
Wydanie: łączna edycja 230; 65 kopii hors-commerce wydane bez numeru. To kopia hors-commerce bez numeru.
Podpis: własnoręcznie podpisane
Wymiary: 22 × 17 cm (praca); 32 × 32 × 3 cm wraz z ramą z drewna bukowego
Stan: Dobry; niewielkie przebarwienia związane z wiekiem w dolnym lewym rogu
Wydawca: Edition Panderma (Carl Laszlo), Basel
Pozostałość: Edition Panderma (Carl Laszlo), Basel — Galerie von Bartha, Basel — prywatna kolekcja, Basel

Paul Uwe Dreyer (1939 Osnabrück – 2008 Stuttgart) był niemieckim malarzem, rysownikiem i grafikiem sztuki concrecte. Studiował w Werkkunstschule w Hanowerze i na Hochschule für Bildende Künste w Berlinie, a w 1970 otrzymał nagrodę Rome Prize z pobytem w Villa Massimo. Przez ponad trzy dekady był profesorem malarstwa w Staatliche Akademie der Bildenden Künste Stuttgart, dwukrotnie pełniąc funkcję rektora (1987–1991 i 1998–2004) oraz kierował zarządem Deutscher Künstlerbund w latach 1992–1997. Jego prace znajdują się w zbiorach publicznych, w tym w Kunstmuseum Stuttgart i Staatsgalerie Stuttgart, a jego twórczość została udokumentowana w katalogu raisonné jego obrazów, rysunków i grafik.