Stefania Ormas - Naturaleza viva

Ta płótna część mojej serii Naturaleza, którą nazwałem Naturaleza Viva. Za tym tytułem kryje się drobna gry słów: zawsze uważałem słabo za martwe natury tradycji, więc chciałem stworzyć coś, co święci życie, spontaniczny wzrost, ukryte połączenie, które mamy ze światem natury.
Wybrałem tak długi i pionowy format, bo dawał mi wrażenie okna otwartego na zawieszony moment, niemal sen. Całe dzieło wykonane jest wyłącznie w akrylu. Bardzo lubię pracować tym medium, bo pozwala mi tworzyć z jednej strony ciemne, matowe, prawie welwetowe tło, które dla mnie reprezentuje tajemnicę, ciszę nocy; z drugiej strony daje precyzję niezbędną do najdrobniejszych detali. Patrząc na postać u dołu, w niej jest część mnie sam. Jej skóra jest bardzo jasna, którą długo iłaem z akrylem, by niemal „wyłonić” ją z ciemności, jakby została uderzona promieniem księżyca. Gesty rąk są bardzo spontaniczne, ale także chroniące: ta dłoń na twarzy i druga na szyi opowiadają o chwili nieśmiałości, wewnętrznego słuchania. W jej oczach starałem się namalować słodką melancholię, romantyczną, spojrzenie szukające kontaktu wzrokowego, ale bez nachalności.
A potem bluszcz. Kocham bluszcz, bo wspina się, szuka światła, chroni mury, na których rośnie. Tu namalowałem go, jakby delikatnie owijał dziewczynę, tworząc koronę liści, które z ciemności schodzą w jej stronę.
Stefania Ormas – włoska malarka, absolwentka malarstwa w International Art School w Terni; w ostatnich latach brała udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Italii i za granicą, m.in. Casa della Cultura di Navacerrada – Madryt, Palazzo del Infantado w Guadalayara. Museo Reina Sofía – Madryt, galeria RED03 w Barcelonie. Galeria Bernet w Barcelonie. Roccartgallery we Florencji. Jej prace znajdują się w zbiorach prywatnych w Włoszech, Hiszpanii, Francji, Holandii, Niemczech, Ameryce oraz w instytucjach publicznych, jak w gminie Gata de Gorgos w Hiszpanii.
Świat, który przedstawia, jest przede wszystkim kobiecy i robi to z uważnym, realistycznym spojrzeniem, zawsze wyłapując w nim nutkę poetycką. Jej styl to kompedium najnowszych form malarskich, trzymając się swojego figuratyzmu, z uwagą na antropologię postaci.