Imre Kocsis (1937-1991) - Untitled

Imre Kosics: Kompozycja z La Lune en Rodage III

Medium: Druk sitodrukowy
Material: Karton
Dimensions: 28 x 28 cm

Editor: Edition Panderma, Basel
Year: wydano w 1977
Edition: To jest egzemplarz bez numeru spośród 230 wydań (65 hors commerce było bez numeru)
Signature: Podpisano

Provenance:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Private Collection, Basel

Condition / Restauration:
dobry stan

Further Information:

Rzadka, ograniczona edycja przenośnej kolekcji sztuki powojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. Jest to egzemplarz bez numeru spośród 230 wydań (65 hors commerce było bez numeru) i należy do trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage została wydana w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977, łącznie zawierających około 180 sztuk sztuki, które ukazują obraz sceny artystycznej awangardy między latami 1950 a 1970. Dzieła sztuki zostały zgromadzone przez Carla Laslzo i obejmowały największych artystów tamtego czasu, którzy przyczynili się ważnymi pracami, często wyznaczającymi punkt zwrotny w ich twórczości i karierach: przykładami są prace Enrico Castellaniego, będące jego pierwszym udokumentowanym grafikiem, oraz wielokrotny Achrome Piera Manzoniego, jedyny wykonany przez artystę.

Biografia:

Imre Kocsis (1937-1991) był węgiersko-niemieckim artystą graficznym o orientacji concrete-constructive. Kocsis rozpoczął studia w 1958 roku w Szkole Sztuk Pięknych w Hamburgu. Po pierwszej wystawie solowej w Galerii Leonhart w Monachium (1965) przeniósł się do Düsseldorfu w 1971 roku. W latach 1978–1982 Kocsis prowadził pobyt rezydencyjny w Stedelijk Museum w Amsterdamie, następnie w PS1 w Nowym Jorku (obecnie MoMA PS1) oraz był visiting lecturer w School of Fine Arts, Department of Sculpture w Reykjavíku ( Islandia). W 1989 roku otrzymał Nagrodę Carla Ernsta Osthausa miasta Hagen. W 2009 roku Fundacja Sztuki Betonowej i Projektowania z Ingolstadt przejęła część spuścizny. Węgierski Kocsis, który emigrował do Niemiec w 1959 roku, pracował z mediami grafiki i rysunków od lat 60. Już w swojej wczesnej twórczości artysta badał iluzje przestrzeni, które były mniej generowane przez technikę graficzną, a raczej ukryte za strukturą graficzną. Około 1968 roku Kocsis ograniczył paletę kolorów i wypracował prosty, „konkretno–konstruktywny język projektowy”. W przeważającej części dużych obrazów Kocsis zajmował się kompozycjami centralnymi, diagonalami, ułożonymi warstwowo kształtami, kształtami kołowymi, przemieszczeniami powierzchni i wizualnymi irytacjami. Nawet w tych wczesnych pracach koncentrował się na „nie-kolorach” czerni i bieli.