S. Oomius - [SUICIDE] Prophylacticum Vitae - 1660

[WYPOLNIONE WYDANIE PIERWSZE - SAMOBÓJSTWO – PSYCHOLOGIA – HOLANDIA]

Prophylacticum Vitae ofte Bescherminge des levens, tegens selfs‑moorderije
Simon Oomius
Amsterdam, 1660

Rzadkie pierwsze wydanie z licznymi ówczesnymi marginesowymi notatkami uczonego teologa.

Szczególnie imponujące jest całostronicowe miedziorytowe frontispis, który przedstawia drastyczne sceny samobójstwa i prób ratowania, i tym samym natychmiast stawia temat przed oczy.

Wyjątkowo rzadkie, wczesnonowedniowe pierwsze wydanie tej książki o zapobieganiu samobójstwu – w badaniach uznawane za jedną z pierwszych samodzielnych prac na ten temat w języku niderlandzkim. Reformowany kaznodzieja Simon Oomius analizuje „indirecte en directe selfs‑moorderije”, omawia przyczyny takie jak rozpacz, melancholia, samotność i wątpliwości co do wiary, i rozwija obszernie duszpasterskie strategie ochrony życia. Dzięki temu dzieło stoi na styku teologii, teorii moralności i wczesnej psychologii, dając wgląd w sposób radzenia sobie z myślami samobójczymi w XVII wieku.

DO NOTATK:
Notatki łączą argumenty Oomiusa przeciw rozpaczy i samobójstwu z innymi reformowanymi autorami (Bolton, Gouge, Voetius itd.) oraz przykładami z historii Kościoła (apostołowie, heretycy, sobory kościelne).

Pisarz komentuje, numeruje i uzupełnia argumenty, np. przy „grzechu przeciwko Duchowi Świętemu”, przy pytaniu o przebaczenie „upadku z wiary” i przy duszpasterskim traktowaniu tych, którzy popadają w rozpacz.

Na dole, w szerokich marginesach, znajdują się dłuższe, łączące się notatki, najwyraźniej fragmenty lub własne sformułowania dotyczące tego, jak postępować z „Afvalligen”, „wanhopige zielen” itp. – czyli bardzo prawdopodobnie notatki kaznodziejskie lub duszpasterskie reformowanego duchownego.

Tekst jest jasno podzielony: najpierw definiuje się istoty i formy samobójstwa, następnie analizuje się duchowe i społeczne przyczyny, a na koniec zaleca praktyczne środki „prophylaktyczne”, takie jak pocieszenie, duchowe towarzyszenie i wzmocnienie nadziei. Oomius zajmuje się również pokrewnymi tematami, takimi jak rozpacz, grzech przeciwko Duchowi Świętemu i pytanie o wieczne przeznaczenie samobójców – tematy, które w takiej jasności rzadko pojawiają się w jednym samodzielnym dziele.

Współczesny pergaminowy oprawa z ręcznie napisaną tylna okładką. Starościowo lekko poniszczona, ale solidna. Wewnątrz miejscami lekko przebarna (patrz zdjęcia). Wiele stron zawiera współczesne marginesowe notatki (patrz zdjęcia).
Strony: tytułowy miedzioryt + strona tytułowa, Opdracht (14 stron), 336 stron, Bladt-Wyser (7 stron)