Luciano Greco - 1971 - Lo schiavo psichico

Postać antropomorficzna, całkowicie wykonana z gęstego splotu drutu metalowego, została utrwalona w momencie patrzenia na smartfona. Tytuł „Lo schiavo psichico” znajduje w tym urządzeniu technologicznym najpełniejsze wyjaśnienie. Przedstawiony mężczyzna siedzi na kłodzie drewna surowego – symbolu natury lub rzeczywistości fizycznej, która została zdegradowana do martwego, bezczynnego podłoża – i jest całkowicie pochłonięty przez ekran swojego telefonu komórkowego.

Wybór drutu metalowego staje się tutaj silną metaforą wizualną „sieci”. Te nici, które tworzą jego ciało, zdają się niemal wyłaniać z urządzenia elektronicznego, które, zamiast łączyć go ze światem, uwięzia go w autoreferencyjnej pętli.

Postawa, z pochyloną głową i tułowiem złożonym na ekranie, wyraża wyraźne odcięcie od świata. To archetyp współczesnego człowieka: fizycznie obecnego w przestrzeni, ale psychicznie i emocjonalnie gdzie indziej, uwięzionego w wymiarze wirtualnym. Rzeźba doskonale uchwyca ten nowoczesny paradoks, w którym największe połączenie technologiczne idzie w parze z największą izolacją społeczną i wewnętrzną.

Luciano Greco (1971) jest rzeźbiarzem, malarzem i rzemieślnikiem, wykształconym w pracowniach wielkich mistrzów tarantońskich między latami 80. a 90. Po ukończeniu Liceum Artystycznego uzyskuje tytuł na Akademii Sztuk Pięknych w Lecce, w czasie którego aktywnie uczęszcza do licznych kręgów artystycznych. Jego poszukiwania koncentrują się na eksperymentowaniu z materiałami z recyklingu – takimi jak odpady, skrawki i złom przemysłowy – z którymi realizuje rzeźby figuralne.

W centrum jego twórczości znajduje się aktualny stan ludzkości, gdzie zacierają się granice między patologią a normalnością. Dziś jego twórczość znajduje się w licznych kolekcjach prywatnych w całej Europie.