Jules Boulez (1889 - 1960) - Colette

Jules Boulez, malarz sztuk pięknych (1889 - 1969), należał do trzeciej grupy Latemskiej Szkoły. Do tej grupy zaliczani są: Hubert Malfait, Albert Saverys, Jozef De Coene, Arthur Deleu, Albert Claeys, Victor Lorein, Achiel Van Sassenbroeck, Louis Pevernagie i Maurice Schelck.

Urodził się w Sint-Eloois-Vijve (W. Vlaams) 6 maja 1889 roku. Studiował w Koninklijke Academie voor Schone Kunsten w Gandzie pod kierunkiem Jana Delvina i Georges’a Minne’a. Dwóch kolegów z lat nauki zostało jego dobrymi przyjaciółmi: Albert Saverijs i Albert Claeys. Studiował także w Paryżu w Louvre-School. W 1916 roku osiedlił się w Oudenaarde. Poza malarstwem był także znakomitym nowoczesnym rzemieślnikiem meblowym. Ekspozycje jego prac były organizowane między innymi w Paryżu, Sztokholmie, Budapeszcie, Brukseli, Tel Awiwie, Rotterdamie, Dreźnie i w kraju, m.in. w Brukseli, Gandzie i Kortrijk.

Jules Boulez figuruje w Leksikonie West-flamiskich artystów i, BAS I, oraz w Dwu wiekach podpisów belgijskich artystów. (Piron)

Obraz przedstawia młodą, nagą kobietę w jej sypialni. Na odwrocie płótna obok wzmianki 1943 widnieje zapis „Colette”. Kim była Colette? Czy kiedykolwiek się dowiemy?

Chociaż ekspresjonistyczne dzieło z pierwszego spojrzenia ma ponury koloryt, ukrywa się w nim bardzo interesujące detale (kolorystyczne). W lewym górnym rogu widzimy np. zasłonę o subtelnych niebieskich i purpurowych odcieniach. Poniżej stoi umywalka z wyraźnym wodospadem, niemal w kolorze złota. Nieco zaskakujący akcent stanowi czerwony rumieniec na twarzy kobiety. Za nią stoi łóżko z prętami, również z wyraźnie jasnymi akcentami pościeli. Po lewej stronie łóżka prosty chair. Element, który często powraca w jego twórczości. Sama kobieta ma piękną, silną postawę i pewny siebie wygląd. Prawdopodobnie była prostytutką.

Rama jest bardzo oszczędna i na szczęście z biegiem lat nie została wymieniona. Ponieważ Jules Boulez był również utalentowanym projektantem mebli, lista jest w gruncie rzeczy pewna, że wykonał ją sam. Obraz ma na odwrocie datę 1943, środek II wojny światowej. Możliwe, że przyczyną powstania tej bardzo prostej, lecz autentycznej ramy był brak odpowiedniego drewna lub środki finansowe.