Joan Miro (1893-1983) - Composition

Joan Miró (1893-1983)

Litografia na papierze Fabiano
Wymiary: 52×36 cm
Seat, 1987
Podpisany w płycie

Zabawa, biomorficzne abstrakcje i charakterystycznie poetyckie słownictwo wizualne Joana Miró silnie rezonują z ekspresyjną wszechstronnością, jaka cechuje mistrzów sztuki nowoczesnej i współczesnej. Podobnie jak Pablo Picasso, który był bliskim przyjacielem i znaczącym wpływem na jego wczesną karierę, Miró nieustannie kwestionował tradycyjne granice przedstawienia, przekształcając codzienną rzeczywistość w głęboko symboliczy, liryczny język. Ta radykalna subwersja formy łączy także Miró z surową, wyrazistą emocjonalnością Egona Schielego, którego zniekształcone postacie odrzucały konwencjonalną estetykę na rzecz czystego, nieukrywanego wyrazu psychicznego. Chociaż pejzaże Miró przypominają sny i mogą być odległe od surowych, monumentalnych faktur Eduarda Chillidy, obaj artyści łączyła głęboka obsesja na punkcie relacji przestrzennych i poetyckiego napięcia między pustą przestrzenią a stałą formą. Ponadto oparcie Miró na uniwersalnych, spłaszczonych symbolach i wyraźnych konturach graficznych wyprzedziło wizualną natychmiastowość ikon popowych Andy’ego Warhola oraz ostro kontrastowych, prowokacyjnych szablonów Banksy’ego, pokazując, że jego uproszczony, poetycki kod pomógł utorować drogę sztuce do natychmiastowego i potężnego przekazu między różnymi pokoleniami i mediami.