Roberto Mauri (1977) - Silenzio di Primavera

Tytuł: Cisza Wiosny
Roberto Mauri uchwyca esencję wiejskiego krajobrazu poprzez geometryczne i żywe nakładanie koloru. Kompozycja jest wyraźnie podzielona na poziome pasy barw, które prowadzą wzrok ku horyzontowi.
​Na pierwszym planie bujna, kwasowo-zielona łąka, skropiona odrobiną żółci, otacza białą, utwardzoną ścieżkę, która wije się w głąb sceny, nadając jej silny dynamizm perspektywiczny. Dla niego, drzewo w pełni kwitnące na biało dominuje lewy kwadrat, rzucając ostry, ciemny cień, który potęguje wrażenie światła zenitalnego i intensywnego.
Środkowa część charakteryzuje się miękkim wzniesieniem pokrytym głębokim odcieniem fioletu lawendowego, przerywanym przez inne małe kwitnące drzewa, które wyznaczają odległość i głębię.
Na szczycie wzgórza wyrasta samotny, geometryczny dom wiejski, biały z czerwonym dachem, symbol skromnej i harmonijnej obecności człowieka.
A koronamento della scena, un cielo blu oltremare, profondo e quasi piatto, è solcato da leggere nubi sfilacciate, che accentuano il contrasto con i toni caldi e acidi della terra.
Na zakończenie sceny, niebo o ultramarynowym, głębokim i niemal płaskim odcieniu błękitu, przecinane są lekkimi, poszarpanymi chmurami, które potęgują kontrast z ciepłymi i kwasowymi tonami ziemi.
Lo stile dell'artista si distingue per una stesura materica ma controllata, vicina a un candido primitivismo geometrico che trasforma il paesaggio in un luogo ideale di pace e contemplazione idilliaca.
Styl artysty wyróżnia się materialną, lecz kontrolowaną warstwą malarską, zbliżoną do czystego geometrycznego prymitywizmu, który przemienia krajobraz w idealne miejsce spokoju i kontemplacyjnej idylli.