Viktor Ivanovyč Kovtun (1958) - Natura Morta con Girasoli

AUTORE

Viktor Ivanovyč Kovtun (1958) ukraiński malarz. Urodzony w wsi Mezyn w obwodzie Chernihiw, jest jednym z najbardziej wpływowych i reprezentatywnych postaci współczesnego ukraińskiego sztuki. Jego solidne wykształcenie akademickie zostało zrealizowane w Instytucie Sztuki i Projektowania w Charkowie, gdzie uzyskał dyplom w 1984 roku pod kierunkiem wybitnych mistrzów, takich jak Adolf Konstantynopolsky i Oleksandr Khmelnytsky. Zagłębiając się głęboko w scenę kulturalną Charkowa, Kovtun z czasem stał się znaczącą postacią instytucjonalną, pełniąc funkcję prezesa lokalnego oddziału Związku Artystów Ukrainy i otrzymując prestiżowy tytuł „Ludowy Artysta” w 2002 roku za swój niezwykły wkład artystyczny.

Jego styl charakteryzuje się żywym i materialnym realizmem, często inspirowanym impresjonistyczną wrażliwością, która ceni badanie światła naturalnego i koloru. Kovtun jest szczególnie znany ze swoich lirystycznych pejzaży i martwych natur, takich jak słoneczniki, temat, który interpretuje nie tylko jako ćwiczenie techniczne, ale jako symbol tożsamości i ziemi ukraińskiej. Jego umiejętność łączenia rygoru szkoły akademickiej z dynamicznym i nowoczesnym pociągnięciem pędzla pozwoliła mu w 2010 roku zdobyć Narodową Nagrodę Tarasa Szewczenki, najwyższe państwowe wyróżnienie kulturalne Ukrainy, umacniając jego sławę poza granicami kraju.

Dzieła Kovtuna były bohaterami licznych wystaw indywidualnych i zbiorowych w Europie, Stanach Zjednoczonych i Azji, a dziś znajdują się stabilnie w prestiżowych instytucjach publicznych, w tym w Narodowym Muzeum Sztuki Ukrainy w Kijowie, w Muzeum Sztuki w Charkowie i w kilku galeriach w Niemczech i na Słowacji.

OPIS

„Martwa natura z słonecznikami”, olej na płótnie, 75×90 cm, 1991, podpis po prawej dolnej stronie. Na odwrocie autographs note z podpisem autora, datą, tytułem i innymi informacjami na temat obrazu.

Na środku wyróżnia się duży kosz z wikliny z uchwytem na górze i kawałek tkaniny w kolorowe pasy owinięty wokół niego. Bliżej do przodu, na dole, spora część sceny zajmują duże kwiaty słonecznika, które zostały odcięte. Scenę uzupełniają rozrzucone owoce: czerwone jabłka i w pierwszym planie jabłko lub gruszka w odcieniach złotych i ochry. „Słoneczniki” z tytułu nie są przedstawione w pełnym rozkwicie, lecz zebrane i delikatnie wyschnięte. Tło składa się z plam barwnych tworzonych przez materialne, brązowe pociągnięcia pędzla, rozświetlone sporadycznymi czerwonymi smugami i jasnym kolorem tkanin.

Kompozycja cechuje się nagromadzeniem materialnym, obiekty nachodzą na siebie w skompresowanej przestrzeni. Pociągnięcie pędzla jest energiczne i teksturowane, masą gęstą i wyczuwalną, co nadaje formom poczucie faktury, od wikliny po błyszczące owoce i suche, chropowate słoneczniki. Gra kolorów jest mroczna i głęboka, zdominowana przez odcienie ciemnego brązu, czerni i ciemnej ochry, które uwydatniają rzadkie błyski koloru: żywe czerwienie jabłek, stare złoto i ochra owoców i suchych słoneczników oraz kolory tkanin w paski. Światło jest ostre i bezpośrednie, niemal karawaggijski, z tonalnym światłem wyłaniającym się z cieni.

Dzieło, datowane na 1991 rok, rok ukraińskiej niepodległości, doskonale wpisuje się w dojrzałą twórczość Artysty. Wybór wysuszonych słoneczników i mroczna gama kolorów stanowią refleksyjną interpretację tematu, oddaloną od klasycznych jasnych i radosnych przedstawień. Zgodnie z jego poetyką „żywego i materialnego realizmu”, Kovtun przekształca samą fakturę malarstwa w element narracyjny, przywołując ziemię i tożsamość w trakcie przejścia. Suchy słonecznik, symbol ziemi ukraińskiej, staje się świadectwem historycznego momentu przemian i pamięci. Obraz o potężnej kompozycji i znakomitym oddziaływaniu.

CONDITION REPORT

Doskonały stan ogólny. Dzieło kompletne w każdej części, z żywymi i czytelnymi barwami i pociągnięciami pędzla.

Wysłanie śledzone i ubezpieczone z odpowiednim opakowaniem.