Josef Kuba - Wazon - Porcelana

Vaso, który prezentuje się jak duża bańka lub puchary porcelanowy, charakteryzujący się bardzo pojemną i zaokrągloną korpą, która zwęża się ku stabilnej podstawie w kształcie koła. Plecy są miękkie i płynnie przechodzą w krótki szyjkę zakończoną rozszerzoną wylewką z złotą krawędzią. Ogólny styl nawiązuje do europejskiej produkcji z końca XIX wieku lub początku XX wieku (np. styl neoklasyczny, historyzm lub porcelany w viennese/niemieckim tonie). Wazon jest podzielony poziomo na trzy główne pasy: Szyjka w jasnym/ białym odcieniu. Na ramieniu biegnie pas intensywnej zieleni szmaragdowej lub koloru cesarskiego, ozdobiony na górnym brzegu stylizowanymi liściastymi motywami w złocie karatowym i ograniczony od dołu cienkim złotym konturem. Środkowa strefa ma szeroki biały pas jako tło dla wielobarwnej sceny figuralnej, malowanej z dużym detalem i łagodnymi gradacjami, przypominającymi akademicką malarstwo. Tło sceny ma delikatny zarys gór i niebo pastelowe w odcieniach różu i błękitu. Dolna połowa wazy powraca do ciemnego zielonego szmaragdu, ozdobiona w części górnej bogatą i złożoną złotą koronką w złoceniu, wykonaną w formie koronki z motywami geometrycznymi, roślinnymi i wiszącymi (festony i girlandy). Malowidło przedstawia dionizosowy triumf (lub bachanalie), klasyczny temat mitologiczny Greków i Rzymian związany z kultem Dionizosa (Bachusa), boga wina, zabawy i szaleństwa. Z lewej do prawej rozpoznajemy kilka typowych postaci tego orszaku (taisos): Sylen i Menada na osiołku: Kobieta (być może menada lub bachantka) ozdobiona gałązkami siedzi na grzbiecie osła osłoniętego skórą lamparta. Kobieta trzyma w ręku anforę winozależną (oinochoe). Zwierzę prowadzi stary mężczyzna z brodą, prawdopodobnie Silenus, mądry, często pijany opiekun Dionizos. Pośrodku dwa męskie postacie idą wesoło: jeden gra długim rogowym rogiem z mosiianej barwy, drugi, nago z zwierzęcą skórą przepasaną w talii i wieńcem z bluszczu lub winorośli na głowie, tańczy, trzymając w dłoni talerzyki lub małe dzwonki. Z prawej strony kobieta tańczy, wymachując tamburynem (tympanum). Obok niej znajdują się dwa małe satyry (fauny), mityczne stworzenia z nogami koźlimi: jeden to młody faun stojący, drugi to mały satyr leżący na ziemi na brzuchu, w zabawnym punkcie. Dzieło wyróżnia się wysoką jakością wykonania, widoczną w odwzorowaniu anatomicznym ciał, płynnym falowaniu szat i precyzji złoconych lśniących zdobień, które wyraźnie kontrastują z ciemnozielonym tłem. Zespół wywołuje poczucie ruchu, zabawy i klasycznej elegancji. W tle podstawy widnieje znak z zieloną i złotą owalną tarczą, koroną z pięcioma ramionami i literami „J.K.” (czasem podawane jako J.K.W. lub J.W.K.), należący do słynnej manufaktury i pracowni dekoracyjnej Josefa Kuby (Josef Kuba Porzellanmalerei / Werkstätte). Kuba był znany z dekorowania porcelan wysokiej jakości w „stil Vienna” (Alt Wien), często z intensywnymi kolorami tła (jak szmaragdowa zieleń, błękit kobaltu lub bordo), bogatymi złoceniami złotem karatowym i scenami galantnymi lub mitologicznymi drukowanymi lub malowanymi w centrum (inspirowane obrazami Jeana-Honoré Fragonarda). Wzmianka „CARLSBAD” (Karlsbad, dziś Karlovy Vary w Republice Czeskiej) wskazuje miasto pochodzenia, w którym działalność została założona i była aktywna w pierwszej części jej historii. Wówczas terytorium należało do Bohemii/Czechosłowacji (z silnym wpływem i ludnością niemiecką). Uwaga o manufakturze: Josef Kuba często nabywał porcelany surowe („in bianco”) od ważnych producentów Bawarii (jak Hutschenreuther czy Rosenthal) lub samej Bohemii, aby następnie dekorować je w swoim laboratorium. Dlatego na wielu egzemplarzach tego producenta można znaleźć zarówno znak wytłoczony na surowej porcelanie, jak i stempelek dekoracji Kuby. Ten konkretny, okrągły/owalny, zielono-złoty znak z napisem „J.K. DECOR CARLSBAD” datuje się na okres między 1930 a 1945 rokiem. Działalność zaczęła się w Carlsbad w 1930 roku. Po zakończeniu II wojny światowej (w 1945), w wyniku wysiedleń ludności niemieckiej z terenów czechosłowackich, Josef Kuba musiał przenieść swoje laboratorium do Niemiec, do Wiesau (Bawaria). Następne znaki po 1945/1947, choć czasem zachowują odniesienie historyczne do Carlsbad, zazwyczaj zawierają napisy „Bavaria”, „Germany” lub „Western Germany”. Brak wskazówek dotyczących Niemiec i sama obecność Carlsbad umieszczają przedmiot w pierwszej epoce produkcji manufaktury, szacunkowo w latach ’30 lub na początku lat ’40 (Bohemia/Czechosłowacja). Wymiary: wysokość 28,5 x średnica 24,5 cm.