Anton Kaestner - #425 - S - " Ohne ".

#425 - S - " Ohne ".
Pozycja pojedyncza, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z paryskiego atelier.

Akrystyna w sprayu na płycie z pleksiglasu o grubości 3 mm.
To nie jest reprodukcja. To oryginalne dzieło namalowane w kilku warstwach farby i/lub spreju, które ma błyszczący efekt „glossy”, zbliżony do zastosowania żywicy, i jest niepowtarzalne.

Wymiary: 12,6 x 9,1 x 0,12 cali / 32 x 23 x 0,3 cm bez ramy.
Obraz wysyłany jest bez ramy.
Ramka wysokiej jakości marki niemieckiej Nielsen z aluminium, referencja 34 (0,23 x 1,38 cala / 0,6 x 3,5 cm) rekomendowana i dostępna przy wysyłce za dodatkowe 70 €.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor, mieszkający w Paryżu. Jego prace prezentowane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór prac na www.antonkaestner.com.

Nadchodząca wystawa indywidualna - Genewa, 18–28 czerwca 2026 r.

"Biografia

Urodzony w Genewie w Szwajcarii, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i kulturalnego bogactwa mojego kraju. Twórczość była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, wywarł wpływ na to, co ostatecznie stało się pasją mojego życia.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notesach A4, a potem A3. Początkowo przyciągało mnie malarstwo niefiguralne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, a ja uważam się za ateistę, rozwinąłem również sympatię do duchowych materiałów, które rezonowały z moimi poszukiwaniami ludzkiego bytu, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego zostania artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zabrała mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły perspektywę, narażając mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zanurzałem się w lokalne sceny artystyczne i czerpałem energię twórczą każdego miejsca.
Pomimo skupienia na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho tliła się pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malowanie stało się formą sekretnej medytacji dla mnie — sposobem uwolnienia się od świata i skupienia na własnym wnętrzu.
Zawsze znajdowałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać autentyczne doświadczenia. Dzięki sztuce zawsze miałem nadzieję ofiarować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość spojrzenia na świat z innej perspektywy i refleksję nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem swoje studio w Paryżu i zacząłem całkowicie oddawać się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną, a ku mojemu zaskoczeniu moje prace szybko zyskały uznanie, trafiając do kolekcji prywatnych w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Artystyczne CV

Pierwsza wystawa indywidualna, „Échos”, która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała odrębne podejście do sztuki, z dala od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na tylnej stronie recyklingowanego extrudowanego pleksiglasu, lekkiej, gładkiej, błyszczącej i czasem kruchiej powierzchni.
Ten proces uniemożliwia mi widzenie dzieła w trakcie tworzenia. Nie mam wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli podczas procesu — co akceptuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — cokolwiek się da, aby krótkotrwale wyłączyć rozum — prowadzić wynik, warstwy i efekty lustrzane, które tworzę, i zostawiać miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie w końcu wystawione. Podejście to, które koresponduje z procesem objawienia / utrwalenia fotografii, jest wyzwaniem i uwalnia. Wartości kompozycji wzbogacają się dzięki warstwom i transparentnościom, nadając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem zadowolony, gdy rozpoznaję „nieuchronne potrzeby”, tj. to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Utrzymuję mój sposób myślenia celowo prosty. Nie „emocje” ani „teoretyczne pojęcie”, ale doświadczenie bycia. Nie „szybkiego konsumowania” ani „uprawnienia intelektualnego”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widocznych i niewidocznych opowieści, moja sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak to ująłby francuski mistrz SF, Alain Damasio.
Chociaż moja praca czasem kojarzy się z przezroczystością i luminescją witraża, pozostaje prawie całkowicie abstrakcyjna. Co więcej, pleksiglas nadaje malarstwu błyszczącą skórę, pod którą można dostrzec swoją własną sylwetkę, inną dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretnie lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, również brakujących części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami z bliska” a „odległością dla całości” zachęci oglądających do własnych podróży introspekcyjnych.
Nie twierdzę, że mam odpowiedzi na wszystko i chcę pozostać pokorny wobec tego, co da się osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym zadawaniu pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi granicami, która zmusza mnie do doskonalenia umiejętności i dalszych prób, co mogę osiągnąć. Malarstwo dla mnie to codzienne rzemiosło, eksploracja, sposób na wywoływanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potroi pasję do widzenia.”

Anton Kaestner